Gesloten hemel

Mijn veilige plek
is uit het bos geweken.
Een groene hemel,
voorgoed gesloten.

Waar vogels zachtjes
in je oren fluisterden,
de wind donzig
langs je roze rui streek,
en het ochtendlicht zich
door donkere stammen sneed.

Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.

Mijn schuilplaats
is nu de dood.

Geen gevoel,
geen geluid,
gewoon niets,
Alleen de absolute,
gewenste stilte.

... Een andere vorm van rust ...

rust veilige plek einde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 5