Een onbekend lichaam,
Van een vergeten ziel,
Waarbij de geest me vasthield.
Een stilte die over je waakt,
Met een drukte die langs je giert.
Een centrale vraag,
Verstrengeld met een doodswens,
Waarvan ik het einde niet ken.
Een gevoel,
Van wachten,
Op een hopeloos doel.
Een angst,
Dat ik constant voel.…
De echo spreekt.
De muren antwoorden niet.
Mijn gedachten ingesloten,
Door angsten en verdriet.
De aarde draait.
De vloer wankelt.
Mijn wereld kantelend,
De waarheid verdraaid.
Druk van binnen,
Het klopt aan.
Mijn bewustzijn brengt me hier,
Naar het bestaan.
Druk van buiten,
Uitend tot pijn.
Kwellend door mijn brein,
Alles lijkt…
Hier zit ik dan,
Alleen, in de kilte.
Waarom ben ik hier?
Er komt een vlaag van stilte.
Het bedekt mijn ledematen.
Van onder tot bovenaan.
Het vergt vele antwoorden.
Ik laat een traan.
Van verdriet, meer niet.
Het is iets wat niemand ziet.
Niet van de buitenkant, niet vanbinnen.
Ze zien alleen een meisje,
Een meisje dat graag wil winnen…
Als ik dromen mag,
Blijven ze leven.
Druk en angst,
Laten mij herbeleven.
Van schrik sta ik op,
En begin ik mijn dag.
Maar in wezen,
Heb ik geen gezag.
Ik val van een moment,
Waarin ik alles kon.
Naar een herinnering,
Waar alles begon.…