Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.987):

De helende pil

Mijn ogen
vol verraad.
Mijn lichaam
dat klaarstaat.

Verdronken
in een pilletje,
die je leven
zou moeten beteren.

Een gevoel,
Fluisterend,
‘’Is dit gewoon
of toch een symptoom’’?

Niet willen doorstaan,
niet willen lijden,
dus ik laat het pilletje
door mijn strotje glijden.

Er waren tijden,
dat mijn hoofd
open stond,
voor het simpele feit,
dat ik bestond.

Dat leven
mogelijkheden bood,
waarbij het goede
zich liet beleven,
en mij,
misschien zou helen.

Maar de stroming
bracht schade toe.
Wat leidde
tot allemaal gedoe.

Druppels
met pigment,
als bakken vol regen,
stromend naar beneden.

Pure wanhoop,
met de gedachte:
dit krijgt geen goede afloop.