DE helende PIL
Mijn ogen,
Vol verraad.
Mijn lichaam,
Dat klaarstaat.
Verdronken,
In een pilletje.
Die je leven,
Zou moeten beteren.
Een gevoel,
Fluisterend,
‘’Is dit gewoon,
Of toch een symptoom’’?
Niet willen doorstaan,
Niet willen lijden,
Dus ik laat het pilletje,
Door mijn strotje glijden.
Er waren tijden,
Dat mijn hoofd,
open stond.
Voor het simpele feit,
Dat ik bestond.
Dat leven,
Mogelijkheden bood.
Waarbij het goede,
Zich liet beleven,
En mij,
Misschien zou helen.
Maar de stroming,
Bracht schade toe.
Wat leidde,
Tot allemaal gedoe.
Druppels,
Met pigment,
Als bakken vol regen,
Stromend naar beneden.
Pure wanhoop,
Met de gedachte:
Dit krijgt geen goede afloop.
Geplaatst in de categorie: welzijn

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!