rust

mijn buurman zit hier
te wenen op een stoel
zijn hele lichaam schudt
zijn hoofd lichtjes gebogen

zijn armen schuin over zijn buik
de handen dichtgevouwen
het snikken wil niet ophouden

ik zwijg en luister naar wat hij zegt
over het lopen op de gang
zijn te vroeg overleden moeder

hij fluistert help ik kan niet meer
zijn handen laten elkaar los
ik zie hoe zijn schouders zakken

de rust komt langzaam terug

verdriet

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8