Ik weeg mijn zicht, op de strijd tussen licht en donker wanneer eigenwaarde het lichtst weegt kantelt alles. Zelfs wanneer niemand kijkt.…

Het leven is zo gelopen Wat gebeurd is is zo onterecht Elke dag is een strijd en een gevecht Zal de zon ooit weer voor me gaan schijnen En me zorgen voor altijd verdwijnen Het leven is zo gelopen Er is niets aan te doen Het gebeurde vroeger Het gebeurde toen Waarom is het mij overkomen Het leven is zo gelopen…

Af en toe dwaal ik in mijn gedachten verder door, totdat ik even helemaal niets hoor. Alsof de piep in mijn oren een schuilplekje gevonden heeft, de piep die stiekem altijd aan mijn gedachten kleeft. De ruis van het geluid dat een tijdje voor het filter blijft hangen en je even niet je best moet doen om de trillingen niet op te vangen. Even zolang…

Ze kwam uit het onzichtbare gedragen door een adem, die niet van deze wereld leek. Een vlinder als vloeibaar zonnegoud, haar vleugels trilden als gebed elke aanraking smolt oude schaduwen laat los wat je niet meer dient open je voor wat geboren wil worden Minuten lang werd ik aarde en tempel tegelijk wortel en bloem, adem en ziel voelde de…

Ze spiegelde zich aan haar koffertje, geheel verstild. Jarenlang had zij haar zo nu en dan met twee benen van de aarde getild. Het had wieltjes, zij noemde het fietsen met zijzieltjes.…

Roerloos staren wij elkaar diep in de ogen een aanwezigheid van teder geluk Geestelijk zijn wij één geworden de wereld was eventjes blijven stilstaan. Smachtend vallen we in elkaars armen en verdrinken en versmelten in één wezen. We verliezen onszelf en zijn de enige getuigen van deze volmaakte harmonie. Rita G. Declerck…

Wanneer het daglicht langzaam dooft, en goud de verre kimmen raakt. Buig ik in stilte even het hoofd, terwijl de avond over ons waakt. Ik zie je niet, maar voel je kracht, als zonneschijn na een koude regen. De tederheid die jij mij bracht, kom ik in elk vergezicht weer tegen. Jij bent de echo in de wind, een verre ster die mij de…

Niemand die er is Niemand die ik mis Niemand Niemand in de nacht Niemand die op me wacht Niemand Niemand die heen wil gaan Niemand kan dat verstaan Niemand Niemand die mij nog kent Ook ik weet niet meer wie ik ben Niemand…

Hoop is als een deken Om je buik warm te maken voor de toekomst  En om je rug koud voor het verleden Hoop is als een kussen Om je hoofd op te rusten in moeilijke tijden En om in weg te zakken met verdriet Hoop is als een lampje Om er naar te verlangen in het duister En om het vast te grijpen zodat je iets ziet Hoop is als een teddybeer…

Wanneer ik op een windstille dag mijn stormparaplu om mij heen vouw- om regendruppels te vangen met mijn schepnetje vis ik zorgvuldig door alle mazen heen.…

Hier zit ik dan, Alleen, in de kilte. Waarom ben ik hier? Er komt een vlaag van stilte. Het bedekt mijn ledematen. Van onder tot bovenaan. Het vergt vele antwoorden. Ik laat een traan. Van verdriet, meer niet. Het is iets wat niemand ziet. Niet van de buitenkant, niet vanbinnen. Ze zien alleen een meisje, Een meisje dat graag wil winnen…

Gisteren Gisteren had ik het druk. Zo voelde het- ik zocht het kind in mij en vond vooral werk. Ik klapte in mijn handjes- niks opgelost wel enthousiast. Legde zakdoekjes neer alsof ze anders zouden weglopen. Rangschikte eitjes, allemaal even belangrijk dat vonden zij ook. Mijn wangetjes deden roze zelfstandig balletschoentjes…

Plots sprong er een vervreemd moment in mij open ik moest gewoon ongelukkige ratten verslaan. Kracht had ik niet uit nood! Wanhopig gebukt gaand onder vuilniszakken steeds mijn huilende vingers te drogen. Moedig niet zichtbaar wel vasthoudend. Schoof ik mijn weemoed weg meegegeven aan rennende chaotisch vluchtende en…

Wanneer ik mijn vuilnis mee naar huis draag mijn half open jas laat vallen tussen twee postzegels door voel ik niet meer de leegte in mijn zakken…

Het heldere nachtlampje aan getroffen door waterdruppels vanaf het plafond haar aanschouwend ballet in zicht rijk belichte hangende ogen open gesperd aanhoudend slapend te laten…

Niemand is te vertrouwen Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd Daarom kan ik alleen van mezelf houden Bij onrecht loop ik weg Wil ik je nooit meer zien laat ik de boel in de steek en heb je pech Dan is het altijd voorbij Je moet leren me te accepteren En de rest zal de toekomst leren Niemand is te vertrouwen…

Lach leef en geniet En vergeet al je verdriet Zit je hoofd weer vol met zorgen Leef de dag leef naar morgen Lach leef en geniet Hoe het leven ook is Niemand die mijn tranen ziet…

MIJN CAFÉ EIJLDERS Buiten of binnen aanmeren in je thuishaven Korte Leidsedwarsstraat 47 Amsterdam-centrum in de zaak, voor of achter bovenin of beneden aan de zijkant of aan de bar waar aardige bediening je kent de caféruimte je kent de geur, kleur je kent sommige mensen genoeg om mee te praten te mogen ontmoeten niets te moeten…

Een monument moment Zo paradoxaal intens Als onbekend…

Raak het kind in je niet kwijt Het gedeelte van je creative brain Onderdrukt door de maatschappij Vroeg al moeten voldoen aan alle maatstaven Je moet luisteren,gehoorzamen Maatschappij zijn wij,ons maar jij hoort er nog niet bij. Raak het kind in je niet kwijt Maar ondertussen moet je anders gedragen. Je moet je netjes gedragen precies zoals…