Herfsthart

Bladeren waaien als herinneringen
trieste restanten van hoopvolle dagen
toen de zon nog feller scheen te schijnen
in een hart dat jouw herfst toonde

en de lente nooit zichtbaar werd voor mij

Daar ritselen ze over jouw straat
ooit liepen die damesschoenen hier
denk jij daar ook nog weleens aan?
weet je hoe jouw verleden kan aanvoelen?

voor iemand die smacht naar alleen al de naam

Liever adem ik jouw sporen in
nagelaten in onwetendheid en onschuld
dan als een dwaas ergens op zoek te gaan
mijn respect kent de regels van afstand

mijn koperen handen reiken naar vergane zomers

ik droom zo'n heel klein oktoberblaadje
dat zich ooit in jouw boom bevond
daar waar jij op uitkeek door je raam
waar de zachte, oude wind jou vergezelde

in je huiswerkdagen

Als de kleinst mogelijke contactherinnering
en jouw onwetendheid over mijn innerlijke Waterloo
maakt me juist uiterst rustig door de wetenschap
dat ik nooit jouw vrijheidsbeeld heb aangeraakt

dromen schaden geen standbeelden

Schrijver: Gerhard Burgers, 23 oktober 2026

gbernardusbgmail.com

emotie

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 44