wanneer mijn zicht enkel vanuit een brede horizon zou betrachten de onmetelijkheid te voelen, hoor ik nog de bergen in de schaduw van dit licht, schudden nog steeds orkanen vanuit de verte, belichten sterren dit gewicht zwijgen nog immer de verbindingen eens aangegaan, vervaagde bollen kwik zijn alleen te begrijpen zoals…

Heel bedachtzaam zei ze nee, Waartegen? Geen idee. Zit dat je dwars? Of kan Dat ze nee zei, Je helemaal niks schelen? Neen, dát interesseert me niet, Waartégen daarentegen, Ja, dát interesseert me wél. Dán zal je ’t moeten vragen, Anders blijf je zitten met die vraag, Je verdere ganse leven! Dat deed ik, maar ze zei niets, Nou is…

Wat maakt ze af van wat niet meer bestaat, als tijd zich stilletjes uit haar handen laat ze zoekt geen antwoord geen verzoenend woord, alleen wat nog in haar lichaam voortspookt en boort soms loopt de middag dwars door het verleden heen, een boom werpt schaduw op een plek waar nooit iets scheen de wereld houdt zich vreemd genoeg…

Dra doet ze weer de aderen stromen, intens en zo rein ook puur Knap verlichtend geesten, lichamen, zielen passievol warm; charisma Goudgeel rond spetterend passievol oplaaiend; schoonheid vetjes troef waarvoor dank Mondhoeken modus positieve betrachtingen; welkom kersverse broederlijkheid zo vredevol Etmaal boordevol vrijheid en blijheid; nooit…

En dit is het dan, de laatste bladzijden over jou. Hierna begint er een nieuwhoofdstuk zonder jou. Eendje waar jij ver in het verleden licht, en eendje met meer licht. Meer vrijheid, meer blijheid. En daar pas jij niet meer tussen. En dit dit was het dan…

Is vriendschap echt een illusie Want wanneer zijn er ze er ook echt Dat is pas een gevecht Als je ze echt nodig hebt Kun je ze op een hand tellen Dat kan ik voorspellen Ik heb er niet veel Maar dat maakt juist mijn geheel En blijf dus dichten Zodat ik me op mezelf kan richten…

Tussen mos en steen valt een zacht licht op het pad de wind trekt voorbij Op het pad waar de lantaarn haar zachte vorm bewaart, blijft een helderheid hangen die zich mengt met groen en mijn aandacht opent voor wat woordeloos aanwezig is. In het trage licht, waar wind en water elkaar voorzichtig raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder…

Met één been over de rand En het andere op de kant, Is sprake van een schisma, Een onoverkomelijke breuk, Die hen zover uiteen drijft, Dat er geen weg terug is. Gaan als gescheiden eenheid Elk huns weegs naar gisteren En vandaag, maar morgen Brengen ze de ‘The Last Post‘, Nadat ’t ‘Silenzio‘ is geblazen.…

Duister maar wel glorieus avondrood Tal van sierlijke, elegante vogeltjes doorzwemmend kreek, beek, waterlopen Zorgeloos volgen de ontspannende serene uren, dagen Sereen, vrij en blij blijft alles vrijheid; ingeperkt door elke empathie Schrijnend heftig juk of zware rugzak, alles wordt rustig zacht lichtblauw Prachtig contact met alles wat…

Klep, klep, klip en klaar, Stap voor stap in de verte staar Naar d’einder in ’t verschiet, Waar je helemaal niets van ziet, Noch hoort, noch voelt of ruikt, In duister en in doodse stilte Verhuld blijft tot in eeuwigheid.…

Je kan nooit teveel liefde Aan je kinderen geven Zodat ze in de boze Buitenwereld echte Liefde herkennen…

Wijlen Oma sprak: "Je weet maar nooit hoe woorden hun weg door de wereld vinden!" Nu van boven, ver weg en hoog verworven ziet Oma dat er ook nog sluiproutes zijn!…

Ik merk dat de woorden harder worden Maar mijn ziel zachter wil zijn Voor iedereen zorgen doet soms pijn Maar ik wil niet alleen dit dragen Het voelt soms zwaar Kan de pijn van de ander niet wegdragen Ik wil het gewoon laten zijn Ik hoop dat dit ook verdwijnt En dat ik dan een keer wakker word Met hem, die man die naast mij ligt En dat ik…

De Boeken Presentatie van Ouddorp Het Boek De 40 Gedichten van Danny van Strien gepresenteerd De eerste druk uitverkocht Je was het nog niet verleerd Bij het ene boek in Eigen Beheer is het gebleven Je verkocht het op de Zuid Hollandse Eilanden en de Regio Rijnmond Want daar kende ze je teksten bij het leven De Boeken Presentatie van Ouddorp…

Ik luister ik luister altijd wat ik hoor is niet wat jij zegt maar wat ik zeg tussen jouw woorden hoor ik mezelf terug en wat ik daar hoor geeft mij meer terug dan jij ooit hebt gezegd niet omdat jij niet spreekt maar omdat wat ik hoor door mij heen een andere betekenis krijgt alsof ieder woord ergens aankomt waar…

In een stille wagon Is het druk Mijn aanwezigheid is aanwezig Zonder oordeel Met muziek in mijn oor Weet ik dat ik de rest afsluit Maar is dat aangeleerd of wetende afwezigheid Tonen in mijn oor zijn soms druk soms rustig Zijn we nog sociaal of sluiten we daar juist vooraf Misschien zijn we net al als koeien Kauwend in de wei Niet weten…

Het was gisteren mijn dag Dat ik de zonzijde echt zag Vrolijk spelend ging ik los Als een jonge hond in het bos Ik wilde vaak, ik wilde veel Groot geluk dat was mijn deel Was energiek, ging uit mijn bol Zelfs een rotklus gaf mij lol Zorgen gingen aan de kant Ik woonde in een prachtig land De olifant die werd een mug Die sla ik plat,…

Mijn ogen dwalen over haar zijn, Strijken langs haar lippen, Om dan haar borsten te strelen, Op weg naar haar diepste wezen. Er aangekomen hen voeren Naar een waarlijk hof van Eden, Waar ’t zalig is vertoeven, Tot ’t eind der tijden willen zijn.…

Wat willen mensen van elkaar VEEL! wat willen mensen met elkaar WEINIG!!…

Strelen over warme dijen handen uitgestrekt onherkenbare vergezichten naamloze woorden heupen die dragen beelden van beminnen zoenen buiten het zicht de navelstreng doorgeknipt de liefde in een zucht…