Dit gedicht, Is een gedicht van niks, Het gaat over niks, Want gaat nergens over, Het is een niemendalletje, Het heeft wel een begin, En het heeft een eind, En het stuk daar tussenin.…

Het begint altijd met de eerste druppel — helder water dat de lippen koelt, een woord dat precies de juiste snaar raakt, het zachte licht van een vroege ochtend. We willen vasthouden wat voedt. We openen de kranen verder, stapelen de uren en de smaken op, tot de tafel buigt onder het gewicht. Maar ongemerkt kantelt de wet. De honing op…

Ik word wakker in een kamer die nog niet besloten heeft dag te zijn gesloten lamellen smalle ruggen van lichtloos wit en zwijgen in strepen. Achter hen ligt de ochtend opgevouwen Ik open niets Ik kijk alleen. Dan kantelt iets, Een lamel wijkt, de eenvoud verschijnt niet met een gebaar, maar in dunne banen licht die…

Goedemorgen juf, hier is Emma, jouw konijn Ik wil je feliciteren met je verjaardag en nog lang bij je zijn Ik kruip nog even terug in de poppenmand met slang Sisa, lammetje Lena en egel Nala hand in hand Links Willy Wortel, Annie Aardbei en Thijs Banaan Ze schurken verveeld tegen elkaar aan Bella de Bij en Candy de Pop staan tegen de mand…

Hij had duidelijk veel haast, Liep zichzelf haast voorbij, Zijn ik was blijven staan, Daardoor kwam hij niet aan Naar hij was op weg, En zijn ik zonder hem Alleen ik in de kou liet staan.…

Aan het eind van de eindeloze tafel vervaagt het menselijk geluid tot ruis. De muren ademen de kille rust van eeuwig gelijk, waar de wijsheid niet heeft gefaald, maar is gewist. De rede is een optelsom van linialen, grenzen, eeuwen, een meetkunde waarin het heden slechts een rimpeling is. De vrede, de papieren vogel van de wijsheid, ligt vertrapt…

De berg in haar wijkt niet voor kracht zij wijkt voor inzicht, voor de heldere hand van ratio die haar eerste scheuren blootlegt haar denken alleen verzet geen steen enkel verwondering, wanneer vogels als ondergronds water bewegen wanneer verdriet liefde en verlangen hun stille druk uitoefenen wanneer het massief…

De Festival Presentator Onvergetelijke tijden Als Radio DJ voor heel veel mensen gepresenteerd In Tinte Dirksland Ouddorp Middelharnis en Sommelsdijk Ik voel me met mijn eigen Muziek Show dat mijn eigen naam droeg De Koning te rijk De Festival Presentator…

Diep in de zee, onzichtbaar, onbespied, waar niemand mij voelt en niemand mij ziet. Ik trek en ik duw, ik stuw en ik zweef, ik vorm wat zal breken, ik voel dat ik leef. Ik wil geen geruis, geen fluistering zacht, geen golf die zich buigt en sterft in de nacht. Ik wil de storm zijn, zichtbaar, ééntje die groeit, die opklimt, richting het Noorderstrand…

De tuingoden waren dit jaar De tuin niet welgezind, De rododendrons hebben Nauwelijks gebloeid. IJzerhard laat het ook afweten, Monarda had er al eerder De brui aan gegeven, Evenals het duizendschoon. Alleen het onkruid Vaart hierbij wel zeer wel, Tiert welig, overal, En ook mos op de tegels Heeft ’t naar de zin, Dus over hoeveelheid groen…

Jij voelt de pijn van het afscheid niet, mijn broer. Voor jou gleed de laatste adem weg zoals de soepele valling van zwaar fluweel. De spanning is van de draden, het houten frame heeft eindelijk rust. Geen zwoegen meer, geen slijtage. Alleen de stilte die perfect past. Maar hier in de werkplaats staan wij met de rauwe randen van het gemis.…

Voor sensatie zorgde gisteren de ploeg van de Comoren, ze hebben met 7-5 hun eerste match tegen Malta verloren, hun nieuwe spits was super gemotiveerd en vermoedelijk ook wel gedrogeerd, want hij wist 8 van de twaalf doelpunten te scoren ...…

Een wit spoor op de drempel, onherroepelijk als een oordeel. Buiten trilt de leegte van het ongeborene, binnen telt de klok de polsslag van de vrees. Is dit een schild of een schandpaal? Je trekt een cirkel in de as om je heen, een monument voor de eigenwaarde, wering tegen de storm van de ander. Maar de cirkel krimpt tot een muur, de muur…

Haar waarheid werd niet gehoord, Hij nam steeds het laatste woord, Hij sprak luid, hij sprak met kracht, Hij markeerde ermee zijn macht. Zijn leugens en ongerijmdheden Vormden een schril contrast Met de woorden die zij sprak, Door zijn gebral ondersneeuwden. Vox populi praat naar de mond Van de macht van Die populist met de grote mond…

Dagje Volendam Eén van de vele plaatsen waar ik met mijn Manager John Sturris kwam Was het in Nederland en België altijd feest Overal zijn we bijna geweest Maar in Volendam had ik een beetje mijn hart verpand In het Dorp van het palingland Dagje Volendam…

Sla mijn wang rood, zodat ik weet dat ik nog pijn voel. Laat maar– ik doe het zelf als jij niet durft. De jeuk is onweerstaanbaar en jij de schurft, omdat je me altijd gerust weet te stellen. Ik zou je voor- stellen aan de stemmen in mijn hoofd, die zeggen dat je gaat, maar je hebt ze al ontmoet in elke keer dat ik zeg dat je me…

Beste Evan, Beste David beste leden van de WesterCantorij een kort woord ter afsluiting van een koorjaar en als toi, toi, toi voor ons te geven Zomerconcert ja, ja, het is Kunst het zijn Kunsttulpen maar zij Evan en David zijn ook Kunst kunstzinnig, kunstinnig orgel en directie en wij Cantorij-leden zijn ook Kunst kunstzinnig…

Jij oude vriend Jij nieuwe vijand Waarom klop je op mijn deur? Waarom kom je binnen vallen? Ik dacht dat ik had aangegeven mijn afkeur Naar jou en je methodes Naar je dansende lemmet Jij oude vriend en nieuwe vijand Ik weet al van je les Laat me gaan en laat me staan Laat me los van je greep Ik wil niet meer bestaan In je onrust en in…

Ode aan de Knoop Er was eens een knoop, zo trots en rond, die zich vastklampte aan een overhemd van bond. “Hier zit ik dan, in het volle zicht, als de ster van de show, wat een gezicht!” De knoop sprak fier tot de knoopsgat: “Zie hoe ik schitter, wat ben ik glad!” Het knoopsgat zuchtte en zei met een lach, “Zonder mij ben jij gewoon een…

vandaag leggen we de smartphones weg en openen onze handpalmen vingers haken in elkaar als levende steigers om de wind te breken voor onze kinderen geen blauw schermlicht meer op hun gezichten maar het warme goud van de ochtend die wij samen overeind houden we bouwen geen muren we vormen een kring een dichte haag van vlees en bloed waarbinnen…