Ik waan mij weer als kind in de kerk anno 2026, zondag 31 mei, 10.00 uur in de Nicolaaskerk op Vlieland, Friesland anno  1647 het is een mooie zeer ZONnige dag, deze 31ste mei tevens de geboortedag, verjaardag van mijn moeder Philippina Hendrica Krediet Van den Bos, 1913-2009 ik ben haar 7e baby zij droeg mij 9 maanden en baarde mij op dinsdagmorgen…

ik liep de jaren tegemoet niet wetend wat ze zouden geven soms brak er iets wat stevig leek en trok verdriet door mijn leven ik zocht naar wat ik was verloren naar wat voorgoed verdwenen scheen maar iedere stap die ik zette bracht mij verder en meer alleen ik droeg het gemis met mij mee verborgen onder huid en dagen soms werd het lichter…

De as van de vuurhaard dicteert de contouren van wat er herrijst in het morgenlicht. Het gisteren fluistert door kalkstenen muren en kantelt de hoek van ons huidige zicht. Wij bouwen de muren op oude funderingen, wij weven de draden die toen al begonnen. De toekomst herhaalt slechts de vroege herinneringen, het web is in eerdere eeuwen gesponnen…

Nederland niet alleen van blanke mensen al zou deze Fvd partij het graag wensen dit land is geschapen voor alle anders uitziende mensen door de heilige Schepper lees over Hem luister naar Zijn liefdevolle stem uit uw aller mond klinkt zo'n akelig horende haat hopelijk komt schitterende Jezus in hun hart zeker…

De regendruppels krinklen Belletjes op het water, Het ranke riet wuift ze gedag, De zonnestralen maken Vele kleine regenboogjes, De pompebladen wiegen Zachtjes in ’t ochtendbriesje, De witte en roze bloemen Wiegen met de bladen mee. En ik, ik zie het aan, geniet, Ik geniet voor twee.…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

Achter het IJzeren Gordijn was de wereld klein genoeg om te kunnen dragen Grenzen lagen vast, wegen eindigden waar ze moesten eindigen en achter elke muur woonde een vorm van duidelijkheid Toen vielen de stenen. De horizon schoof open landen werden bereikbaar mogelijkheden vermenigvuldigden zich als deuren zonder einde Maar overal…

vroeger stond het telraam rechtop alsof cijfers zich nog lieten opvoeden de juf schoof kralen van links naar rechts met het vertrouwen van iemand die dacht dat tellen hetzelfde was als weten wij knikten maar er bevond zich iets vreemds niemand hoorde een tik geen schuivend hout geen vallende kraal maar bij het ochtendlicht…

De lofzang van de menigte zwelt aan, een koor dat zonder eigen stem regeert. Zij noemen luid hun dogma de norm, terwijl het vrije woord wordt gecensureerd. Het luide brullen van het grootst getal wist elke splinter van kritiek fnuikend uit. Wie weigert mee te lopen in de val, ontdekt dat stilte als verzet weerklinkt. De blinde stroom eist…

Wijsheid had hij nooit gehad, Sluwheid des te meer, Hij was evenwel niet Wat je noemt een echte heer. Hij verkeerde In d’hoogste kringen, Wijl die graag zaken deden Met hem, gezien zijn Uitstekende staat van dienst. Duistere zaken, Die het daglicht niet verdragen, Knapte hij voor hen op, Zodat zij voor eigen gewin er Zeer wel bij…

vandaag alweer mooi weer de buur verschijnt, hetzelfde weer we knikken naar de blauwe lucht alsof daarin iets groots zucht van mei naar juni is het snel gegaan van daar naar vroeger nog sneller gedaan een stadhuisplein, een koets, een vorst een eeuw die naar wat zonlicht dorst zo groeit een praatje zonder plan van hier tot waar de tijd…

De tafel was vol schalen die hun geuren deelden glazen waarin het licht bleef hangen vruchten die hun kleuren zonder schroom uitstalden alles was aanwezig, alsof de middag zelf zich had neergelegd op het witte linnen toen kwam de passant zijn schaduw streek over de rand een vluchtige aanraking tussen zien en niet zien hij…

Jij en ik we zijn geblessed. Jij en ik mogen niet klagen. Jij en ik zijn soms gestrest. Als het kon zou ik je vragen. Om jezelf iets meer te gunnen en je last met trots te blijven dragen. Het licht dat in je hart schijnt zal het donker doen vervagen. Ik zie wat jouw ogen zagen en zal dat zien totdat ze sluiten. Muur gebouwd en het voelt…

Je kent het leven door en door, je bent al op leeftijd je leeft het leven door en door en hebt het doorgegeven je bent niet voor één gat te vangen, doch emoties zijn je niet vreemd dus soms kan je even niet door, een doodlopende weg! de slagbomen gaan niet omhoog, een dood spoor! de brug blijft halverwege steken, scheepvaart verstoord! je…

Capriolen en dansjes van belegen en jong de bekende namen je kent ze wel egotrippende aandachtsgeilen met eurotekens in de ogen zichzelf bewonderend in ramen van bolides en etalages duizenden euro’s binnenharkend met een split second of fame grote voorbeelden met protserige memmen en dito billen op asociale media botox promo’s met…

Ik probeer door het plafond heen te kijken Met een brok in mijn keel Probeer ik door mijn verdriet heen te zwijgen Als de avond valt staat mijn duisternis op Op mijn rug liggend ween ik, als een fles zonder dop Bleef mijn hartstocht onzichtbaar Toen ik jou volgde over lege straten Langs dunne steegjes hoge daken Maakten we dwars ‘n tocht,…

Prachtig warme vrucht, toen reeds vuur, vlam boordevol gezellige lieftalligheid Elk etmaal zo blij, dolgelukkig boordevol schatrijke onderonsjes, onafscheidelijk glorieus duo zo totaal, compleet Zwol aan tot majestatisch onbetaalbaar bolero, heftiger ook Krachtiger Wat hielden we van elkaar! Makkelijk en vlotjes bracht ik een haast lachend blakend…

Soms staat het water me tot de lippen dan verlang ik naar uitzicht/inzicht van het even niets dan hang ik mijn mantel van de zorg aan de kapstok en vertrek voor een weekend uit de drukke Jordaan Vlieland is het geworden...een lief eiland zit nu met man en hond en ondergaande zon aan het strand even niets, echt/hecht niets aan de hand, dan…

Ik ben niet gemaakt om boven alles uit te stijgen. De wereld vraagt geen kroon, geen vlag geplant in vruchtbare aarde, geen mens die zich tot middelpunt verklaart. De bomen groeien zonder mijn toestemming, De regen kent niet mijn naam, En zelfs de sterren volgen mijn gedachten niet. Lang heb ik gedacht alsof woorden dingen konden vasthouden…

Tata is Rijnmonds economisch anker en sloopt haar met stank, stof en kanker Tata schermt met papieren Denkt met u mee, wil u plezieren Is bereid tot verzoenen door op uw kosten te vergroenen Chemours vergiftigt water en land Met een pak vergunningen in de hand De zorgzame overheid laat u huilen Eet geen groente uit uw tuintje Laat de kippeneitjes…