Mijn ex blokkeerde me op Spotify niet eens op Insta wat een halfslachtig gedoe ik luister nu alleen nog naar nummers zonder tekst zoals zij…

wees zacht voor wat nog geen naam draagt voor de kamers in je hart waar deuren zwijgen en licht slechts aarzelend langs de kieren glijdt heb lief wat gesloten blijft alsof elke vraag een sleutel is die nog niet weet welk slot haar zal herkennen denk aan boeken met bladzijden vol onbekende tekens waar je vingers over dwalen…

Een leven vol tegenslagen Ik heb nog veel in te halen Het is niet anders Ik ben veel vergeten in het leven Ik heb het niet zo gewild Ze hebben me het zo aangedaan Een leven vol tegenslagen Maar je hoort me niet klagen Slechter kan het toch niet gaan Een leven vol tegenslagen Waarom deden ze mij dit aan Maar je moet nu eenmaal in…

De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait? Ik verdenk jou ervan dat je hier en daar de verkeerde omver maait De liefde…

Naar de zin van het leven Is eeuwenlang gezocht, Door filosofische denkers, Doch nooit gevonden, Wijl het ontbreekt, Althans het ligt (nog) niet Klip en klaar op ons bordje. Om te leven Pijpensteelt soms de regen, Brandt soms de zon, en zo Fladderen vlinders enkle dagen, Leven schildpadden heel lang. De mens, en met haar Bijna alle…

Een stralende zon Een vrolijke groet Die kleine dingen Doen me goed Een warme poot Een zachte vacht Die kleine dingen Geven me kracht Een blauwe lucht Een groene wei Die kleine dingen Maken me blij Een beetje rust Een glaasje wijn Die kleine dingen Vind ik fijn Een zachte deken Een open haard Die kleine dingen Zijn veel waard…

Wegens censuur verwijderd…

IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia, zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter: Jan Jacob Krediet Van den Bos pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS' van veel van te veel van vies van voelen van voos vinden velen maar ik ken mezelve ik ben vooral een mens van…

zing Mnemosyne zachter van Odysse die wist dat Ithaka geen einde was,maar enkel list zij komt waar woorden zich stapelen,herhalend bestaan draden los draden doch vast aan niets wordt voldaan Polyphemus kijkt, één oog, genoeg om te zien Poseidon schuift onder zinnen- hoeken zoek ,cirkel stil en misschien donkerste van het donker…

Soms gaan dingen niet Zoals je graag zou willen Soms zelfs waait de wind Uit onverwachte hoek Soms is bos niet meer dan park Soms gaat de wekker Op het verkeerde moment Soms doe je het licht aan Terwijl juist dan donkerte zich openbaart Velen hebben zulke momenten Maar Zolang je positiviteit in je draagt Is de volgende dag Een dag zonder…

Woorden verwerpen Wat ze zijn aangedaan Woorden omarmen Al was het onaangenaam Doch nooit de zin begrijpen Waarvoor ze instaan…

De tekst van lied 650 uit het liedboek voor de kerken! De wereld is vervuld van goedertierenheid, van goddelijk geduld en goddelijk beleid.  Gods goedheid is te groot voor het geluk alleen, zij gaat in alle nood door heel het leven heen.  Omdat zij niet vergeet wie godverlaten zijn: de wereld hemelsbreed zal goede aarde zijn.  De actuele tekst…

Komt die tijd weer terug Alles is bijna achter de rug Het moet voorbij zijn Al die problemen en pijn Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn Komt die tijd weer terug Strijden moet je en vlug Om er iets van te maken Dan kunnen ze je nooit meer raken…

Zeg, waarom kunnen we niet gewoon zonder verplichtingen van elkaar houden .. zoals we eigenlijk al stiekem doen? Gewoon een beetje wat we nu hebben: jij die met je pootjes- over de schutting heen mijn tuin in waggelt Om de échte ik een kopje te geven, maar dan nu eens zonder dat gekrab. Miauw - HSSST- ssht - haha Oké, meestal is het…

Dag na dag Trein na trein Stap na stap Brein venijn Het landschap Raast voorbij Slenter ik Door straten Keer op keer Spoor naar spoor Elk station Gelaten Zoek ik weg Van wegen Naar woorden In steden Met stegen Zo smal dat De muren Bewolken Het uitschot Van de stad De panden Bevolken Hun stemmen Stil spreken…

Vuilnis staat weer in een rij alsof het wacht en kijkt naar mij wat werd verworpen achteloos, ligt daar nog steeds verrassend broos een lepel buigt een sok alleen een brood dat hard werd, droog als steen zij liggen daar zonder verband vormen toch een vreemd bestand de deksel sluit maar nooit geheel er blijft altijd iets…

waar lijnen elkaar net niet raken en geen bodem vinden verdichten wou ik dit graag, waar spiegels mist vervormen zou ik graag, heldere blikken gooien op een kermisbal grijpen wat ik boven mijn vleugels zou verbergen buitendraads mijn pallet vertekend schilderen, maar dan wil ik graag wat kneedgum lenen…

In haar nacht valt de wereld stil en zacht, de tijd vertraagt verliest haar kracht is denken helder onverwacht niet zwaar niet door iets voortgebracht maar vrij, een stroom die rustig verder wacht zij ziet de kamer in gedempt licht een glas, een bord, een leeg gezicht van dingen die er gewoon nog zijn de tijd beweegt zich klein…

Je voelt nog hetzelfde als dat meisje van net twintig. Mijn handen zijn mijn ogen, gericht op die eeuwige Venus. Onvoorstelbaar, onmogelijk waar. Mijn handen tasten in diep duister. Geen werkelijkheid van nu, wil zijn als het was nog zo echt als toen. Ik blijf je voelen altijd weer, een zee om in te verdwalen, zonder oever, zonder strand…

Ouders, zoon, dochter en een huisdier Och je moest eens weten Lachen reizen en samen eten Perfect, ons gezin van vier Zijn we dan echt zo gelukkig hier Mijn zus huilt, maar houdt zich stil Terwijl ik schreeuw Dat ik hier weg wil De hond zit bang in zijn mand Ik ben al rood door mama haar hand Perfect, dit gezin van vier Met al dat geroep…