Ik zie de toekomst nog altijd zonnig in. Het pad achter mij fluistert in oude voetstappen verhalen van waarom. Schaduwen wijzen terug naar kruispunten van toen, waar keuzes nog zacht waren. Ik lees mijn leven als rimpels in stil water dat allang is doorstroomd. Voor mij ligt licht, onbeschreven en open, zonder uitleg. Ik ga zonder…

hovenier van de armen in stof en oude tijd met schoffel en spade staat hij eenvoudig maar bereid hij keert de aarde laag voor laag tot wat verzonken ligt verschijnt geen teken dat betekenis draagt alles wat wordt en weer verdwijnt zijn handen lezen zwijgend de grond als blad dat zonder stem verging geen woord dat ooit…

De dichter heeft zin vandaag, het gedicht vordert al gestaag. Al twee strofen neergelegd, waarin aan rijm en ritme gehecht. Maar wat wordt nu zijn moraal, wat moet blijken uit zijn verhaal. Dat vandaag het zonnetje schijnt, zijn humeur niet wordt ondermijnd door chagrijnige regenbuien, met geklater tegen gevelpuien en te haastige mensen…

Daar stond ik. Voor je deur. Een tedere kus, jas aangenomen. Ik kon niet aan je charme ontkomen. De tour van de crème de la crème. Sauna en jacuzzi. Klote-illusie. Mijn hart bonkte. Zou hij het horen? Mijn horloge buzzend: “Verhoogde hartslag gedetecteerd”. Zonde van die zenuwen. Een prachtig huis, waarin je taupe-roze muren meer…

We staan op dezelfde, gebarsten tegels, onder een hemel van dertien in een dozijn. Toch lees jij de wereld in andere regels, is jouw zonlicht anders dan de mijne kan zijn. Ik zie de scherpte van de vrieskoude morgen, jij ziet de glinstering in het bevroren riool. Achter elk ooglid zit een landschap geborgen: een eigen kompas en een eigen symbool…

Diepe zwarte rouw tranen als regenbuien, hart nog vol liefde.…

Energie, energie, energie en nog eens energie ik, ook als pseudoniem Jean Fermate, heb zoveel energie heb ik, geboren als zoon Jan Jacob Krediet, dat van mijn vader, mijn verwekker Gerrit Jan Krediet, die was afgestudeerd elektricien bij het GEB het GEB: Het Gemeentelijk Energie Bedrijf dat van mijn geboortestad Rotterdam Gerrit wist heel…

Toen ik wilde melden Wat er eindelijk te melden was Bleek er plots Niets te melden Toen ik dat meldde Sprak men Dat dat juist niet Vermeldenswaardig was…

Hey, ik was niet bij je feestje niet omdat ik iets anders had en al was ik moe, ook dat was niet de reden al lag mijn bank nog zo lekker Nee, ik had gewoon geen zin Na wat er is gebeurd weet ik niet of wij nog vrienden zijn Want ik ben boos om wat je zei Alleen, ik durf het niet te zeggen dus zei ik maar dat ik helaas niet komen…

Welkom in het themapark Over kannibalen Stap ook eens in een kookpot Daar hoeft u niet voor te betalen U wordt gekookt U wordt gemalen U wordt gemarineerd En dan in onze vreetschuur Als kanniburger geserveerd.…

Onder de huid van een volk ligt soms een schaduw te slapen een fluistering die zegt dat men kleiner is dan de ruimte die men inneemt. Maar aarde vergeet niet. In elke voetstap trilt een herinnering aan wie men ooit was, aan kracht die generaties lang door aderen stroomde als een ondergrondse rivier. Geen volk kan tot volle wasdom…

Door het tikkie met het blikkie pakt Joling zijn ticket voor de tropics en vertrekt gisteren groot nieuws in het NOS Journaal alle ellende van de wereld naar de achtergrond "Weet je wel hoe dat voelt" pijnlijke woorden van de heer Joling gooit bier in het gezicht van zijn belager gaat op de vuist en werkt hem tegen de grond nou die…

Om geld of roem Geeft ze geen sier, Zij doet het louter Voor haar plezier. Alleen wat het is, Wat zij zo graag doet, Daarover houdt ze Wijselijk haar snoet. Die geheimzinnigheid Prikkelt menigeen, Maar wat ze ook doen, Ze verklapt het geen.…

Ik zie de rijen wolken drijven In 't geelwit schijnsel van de maan Als jaren van mijn leven glijden Naar 't gindse van 't bestaan De sterren trekken ruisloos rond Niet wijkend van hun vaste baan Gelijk de nacht verwacht de ochtendstond In 't eeuwig komen en gaan Zo trekken sterren in mij voort In 't licht van dag en nachtelijke vlucht…

neem mijn hond slaapt zij Als ze wakker is geeft haar lichaamstaal hoe haar stemming is zij volgt wie haar voedt een zoet volgster is van A,H,J,en Z haar alfabet schooiend zoeken naar een terloopse aan over haar kop…

Een Nare tijd Dat gevoel raak ik niet kwijt Elke dag is tegen mezelf een strijd Komt het ooit nog goed met me als persoon Ik moet weer zoals anderen worden Dan ben ik weer vrij Een Nare tijd was het voor me Hopelijk gaat het voor altijd voorbij…

Hij liep rond Met een schuldgevoel Het moet slijten totdat je het Van je af kunt schudden Vertelde men hem Wanneer dat niet lukt Kun je het pas echt schudden Want Wat niet lukt, lukt niet Dat is dan weer knudde…

Wil je vooruit in het leven? Dienen achterwaartse stappen Te worden vermeden Twijfels die je kraken? Kan je een pas Op de plaats maken Liever ter plaatse trappelen? Dapper met wat ganzen Verder blijven dansen…

Ik draag een huid die ouder is dan mijn herinneringen, een omhulsel dat mijn naam al kende voor ik zelf wist hoe ik moest ademen. En elke ochtend, wanneer het licht langs de randen van mijn bestaan strijkt, merk ik het opnieuw: dat ik vastzit aan de lijnen die ik meegekregen heb, aan de kamers waarin ik leerde kijken, aan de stemmen die…

zeker was ik verbaasd de overloop dreigde zich op te stapelen tot iets dat keek in mijn pyjamabroek rende ik over de overloop heen de pot hield zijn adem in alsof daar een hond zat opgevouwen in porselein staart tegen de rand gedrukt wachtend tot ik keek een zachte grom onder het glazuur ik gaf hem water…