Alles gaat snel tijd heb je niet in de hand evenmin een ziekte die alles breekt die bij degene verwarring in zijn hoofd brengt alles wegvaagt van hoe hij was waar je elke keer beetje bij beetje, afscheid van moet nemen wat pijnlijk genoeg is komt de dag, die je liever vergeet komt het moment, dat je nooit had gewenst Verdriet boven op…

Ik zeg je sorry voor mijn stiltes, voor ieder woord dat binnenblijft. Omdat ik wil, maar niet kan praten wanneer de angst mijn keel dichtknijpt. Er is zoveel wat ik zeggen wil, maar zodra jij vraagt, word ik stil. Dan raak ik alle woorden kwijt, alsof mijn stem van mij wegglijdt. Jij schrijft: geen excuus, maar goed dat je dit deelt, ik…

Dinsdagavond 28 juli 2026 ik zal er zijn bij het Homomonument als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van en als JordaanDichter ik kom en neem mee een kaars een bloem bij mijn Homomonument bij mij om de hoek bij de kerk, waar ik kerk en zing in de cantorij DE WESTERKERK ik luister naar de toespraken met aandacht, ik ben stil heel…

In ’t heden van hier en nu Komt het verleden Van daar en toen, In d’herinnering terug. Het heden van hier en nu Komt in de herinnering In de toekomst weer terug. Zo blijft alles toen en nu Levend in d’herinneringen.…

Als er een roodborstje Langs je heen vliegt Of vlak voor je op de grond landt Dan heeft dat een reden Het is een overleden dierbare Dat jouw pad komt betreden Die als boodschap jou wil laten weten Dat diegene jou nooit zal vergeten…

Onze vakantie in Knokke was een flop, schrijft ene mevrouw Veyt, we zagen overal topless zonnebaadsters liggen, de hele tijd, die moeten daar snel worden verbannen ! Mijn man, die lekker wou ontspannen, werd door dat schaamteloze gedoe constant afgeleid ...…

Ik deel met jou de boosheid naar mijzelf, de stem in mijn hoofd die zegt: je faalde zelf. Ik had iets anders moeten doen, niet blijven zwijgen, niet alles toen. Jij schrijft: je was een kind, een slachtoffer, klein, je kon daar nooit verantwoordelijk voor zijn. Maar dan merk ik hoe dat schuurt in mij, alsof wat jij zegt niet waar kan zijn voor…

Oordeel niet te snel Want dat is vaak onterecht Dus denk eerst goed na Voordat je iets over een ander zegt…

niets vroeg om aandacht en juist daarin lag alles…

Ik dacht aan het gedicht Ik voor jou schreef, Ik begon met een distichon, Hoewel mijn voorkeur Ligt bij terzinen, Of eventueel kwatrijnen. Maar in elk geval een metrum Op jouw maten, Die pregnant hun significantie Voor mijn passie tonen, Zodoende wil ik verhalen van Verloren gedachten, Die erop wachten om tot Uiting te komen, Door van…

GOD, IK BEN EEN HUMANIST God ik ben geen goede grond zaaigrond voor U God ik ben en blijf een diepe dorre doodse vlakte voor U God God doch ik ben wie ik ben zeker een zaaier en een oogster maar dan steeds meer en meer op humanistische basis God Rembrandt Organ Series Maarten Wilmink, orgel gevoelsreactie op 'Eind fest…

Dit is de grens van het noorden, de onuitputtelijke bossen de kilometers die steeds minder op afstand lijken en meer op een dreigend tekort de borden geven richting de zon verdeelt Oost en West, alsof navigeren ook weten betekent achter het raam ligt de onmetelijkheid ertussen, glas, een kozijn, een slot nachten zonder slaap de verte…

Hij trok aan het kortste eind, Zij had het langst getrokken, Hij zat met de gebakken peren, Zij met de handen in het haar. Bemiddeling was aangewezen, Die kreeg de handen op elkaar, Op de even dagen zij beschikt, Op de oneven dagen mag hij. Leven is weer pais en vree, Het is weer net als voorheen, Beiden zijn nu zeer tevree, Met hun beider…

Ook al ben je anders geaard Je hoeft er echt niet voor te schamen Ook jij bent ondanks je geaardheid het leven waard Want het maakt echt Geen ene flikker uit Dat je anders bent dan anderen Je bent zo als je bent Je kan er niets aan veranderen Ook al blijft de acceptatie Nog altijd klein maar Zorg dat je ondanks dat nooit Je eigen ik vermoord…

Regel, na regel, na regel, verschijnt op mijn tablet, weet niet wie of wat stuurt, met verbazing verschijnt, wat je hier nu leest. De woorden herken ik, maar wat er staat, komt uit het niets, van een onbekende, wildvreemde boreling.…

Op slot. Het voelde klaar. De stilte, een verademing.…

'Wat doen de bewoners hier toch de hele dag', vroeg een bezoeker. 'Wachten', zei een verzorger. WZC wachten op morgen wachten op ontbijt wachten op toilet wachten op medicatie wachten op middageten wachten op bezoek wachten op avondmaal wachten op slaap wachten op sterven.…

't Is herfst in de zomer Indian Summer de platanen tonen hun gele pracht de iepen zieken uit of tooien zich maagdelijk alsof het nog lente is alleen de winter laat op zich wachten want de 3e tropische periode staat voor het groen nog voor de weekend-deur en voor de oudere mens(en) ook, die vallen... dood bij bosjes!…

De dingen verliezen hun naam een weg schuift onder de tijd ergens ademt metaal alsof het zich iets herinnert een hand raakt aan wat nog geen antwoord verlangt onder de huid vindt verschuiving plaats , het denken valt een ogenblik uit zijn oevers de wereld staat er nog — vreemd genoeg dichterbij tot midden in het voortgaan iets…

Ik loop lusteloos door de stad, mensen komen me tegemoet, zien mij niet ondanks mijn groet, stappen onverschillig hun pad. Ik ontwaar een ware Venus, blijf verstijfd stokstijf staan. Ik ben verbluft, staar haar aan. Lust in mij wenst ik haar kus. Als Aphrodite mij is gepasseerd, draai ik mij om, staar haar na, ook haar achterste comme…