Zij werd midden in de nacht door schijnwerpers verlicht, alsof een lichaam geen lichaam was maar een plaats delict waar anderen zich over bogen de opdracht was al gegeven bescherm haar tegen zichzelf, alsof het zelf iets gevaalijks was geworden iets dat vastgebonden moest voor de nacht zou openrijten de klap begon niet…

ik dacht eerst dat voelen iets zachts was een beek onder het denken iets dat meebeweegt met regen,slaap en muziek maar weten bleek veel vreemder het zat soms in een sinasappel die van tafel rolde zonder aangeraakt te zijn of in een hond die midden op straat naar een lege gevel bleef blaffen flakkerend tl- licht boven…

Vroeg in de ochtend, een nieuwe dag Ik ontwaak met vrolijk, prachtig vogelgezang er ontstaat een glimlach op mijn wang Een koor dat klinkt vanuit mijn raam Met verschillende klanken en stemmen Ik geniet en wacht nog even om op te staan Dit is een ochtendgroet waar ik wel aan kan wennen…

​ Mijn as wordt bijgezet in de crypte van de Westerkerk in Amsterdam de mensen die komen kijken kijken hun ogen uit de kinderen ook zo voorspel ik zelfs de kleinste de JordaanDichter Jan Jacob Krediet Van den Bos naast de JordaanSchilder Rembrandt van Rijn het kostte een cent: 10.000 euries maar dan heb je ook wat levendigheid…

De aarde barst aan de oppervlakte. We zien scheuren in het ijs, een droge bedding in het zand, en noemen het een crisis van de tijd. Maar de hitte schroeit vanbinnen. Daar waar gedachten botsen, waar angst zich vermomt als ambitie en alle stilte is ondergesneeuwd. Elke storm die over de aarde raast, is slechts de as van een interne brand…

Love is in the air door het mooie weer. Broeken uit rokjes aan nu we pierewaaien gaan. Armen, benen bruin verbrand, alleen gevoel zonder verstand. Lippen ontmoeten, handen voelen, gaat door tot de hitte weer gaat koelen.…

In de klas klinkt gelach, geroep, plezier Ik ben erbij en toch weer niet Als toeschouwer neem ik deel Vanop een afstand neem ik weer Soms vergeten dat ik er ben Het klasgebeuren gaat maar door Het lawaai overstemt het moment De drukte is niet altijd even fijn Maar, jij vergeet me niet Hoe fijn die ene zwaai Die glimlach naar me achter…

Ik zweefde in een stoeltjeslift Door een prachtig berggebied Ik was intens gelukkig En zong uit volle borst Het mooie Feyenoord-lied Toen brak opeens de kabel Ik viel in het ravijn Vandaar mijn donkerbruin vermoeden Dat het Opperwezen Wel Ajax-fan moet zijn.…

Natuurlijk niet de Jood niet de moderne, niet de orthodoxe natuurlijk niet de Israëliet natuurlijk niet maar wie dan wel want er is sprake van genocide een volk dood maken uitmoorden, vermoorden '6 miljoen' Palestijnen vermoord niet in de gaskamers maar door bommen en raketten en hel-duivelse drones wie het weet die mag het zeggen…

Het water vraagt geen weg, het stroomt omdat het stromen moet. Het zoekt de laagte, wijkt voor rotsen, een rimpeling die langs de oevers spoelt. Traag en breed door vlak land, dan weer wild, schuimend door een nauwe kloof. Het draagt de bladeren, de boot, de tijd. De stroom kantelt, is nergens thuis en overal tegelijk. Het botst, het…

Boven de gele korenvelden Kijk je mij aan Je fluistert mijn naam in de wind Die rond je torens waait Mijn stappen draag je reeds Mijn hand ligt in de jouwe Mijn hart klopt in jouw zuilen Mijn zingen hoor je binnenin Alles leeft en ik bemin…

De beuk was er reeds lang, Vóórdat ik het levenslicht zag, Is al vele eeuwen oud, Elk jaar een beetje schever. Vraag is nu wanneer ie valt. Wachten duurt steeds langer, Vrees ik overleef dat niet, Je zult zien dat ’t geschiedt, Als ik het loodje heb gelegd. De moerbij bloeit elk jaar, Alleen dit jaar bloeit ie niet, Zou dit d’aankondiging…

hij stak de regels over alsof het smalle sloten waren tussen weilanden in november niet rebels eerder moe van het wachten aan de juiste kant hij liep door rode lichten met de stilte van niemand die nergens meer op stapt mensen noemden het roekeloos maar ze zagen niet dat zijn tenen overstaken zie hij brak uit patronen…

Niets verdwijnt nog werkelijk, misschien daardoor een beladen bestaan alles blijft hangen geluiden overal overstijgen tot menselijk verval gedachten die zich blijven herhalen alsof tijd zelf vergeten is zelfs stilte komt nergens meer tot haar rust ik probeer soms mijzelf te verlaten maar het denken blijft bewegen in de…

Wij staan op de rand van de afgrond en in plaats van te vallen, tekenen wij een brug in de lucht. Niet God schiep de betekenis, wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen van een zwijgend universum. Er is geen blauwdruk vooraf, geen kosmische hand die ons opvangt. De hemel is een leeg canvas dat angst aanjaagt tot het glanst. Kijk hoe wij…

Ik raak niet vertrouwd met deze wereld hoe ik ook mijn best doe in zuid, noord, oost en west de pest aan het goede mee trouwen zit er dus niet in huwelijk bij voorbaat gestrand ook niet samenwonen, zelfs samen komen stuit tot afkeer van mijn zijn ik ben zeker niet de beste maar ook niet de slechtste vandaag 42 jaar geleden mijn man ontmoet…

Eerste schoolbel jouw lach blijft nog even warm in mijn borst hangen In het eerste trillen tussen ons opent zich iets wat nog geen naam draagt, een zachte spanning die door mijn borst trekt alsof mijn lichaam eerder begrijpt dan mijn gedachten wat ontstaat. Er hangt tussen ons een lichte onhandigheid, bijna teder in haar aarzelende warmte…

Aan de einder draaien wieken, Torens spitsen recht omhoog, Rijen wilgen en populieren Perspectieven ’t weidse land, De rug krom gebogen leunend Op een stok, staart d’oude Naar verten achter d‘horizon. De zon brandt in het zenith, ’n Leeuwerik zingt hemelhoog, Koeien loeien, schapen blaten, Kikkers kwaken in het kroos, Dat d’eenden gulzig…

Je bent een oude kat Je lijkt je leventje soms zat Ik heb je meer dan 18 jaar Maar nu is het bijna klaar Je bent nu sloom, je was ooit wild En je vachtje is vervilt Niets krijgt jou meer op de kast Dat lukt niet met je oude bast Met het verstrijken van de tijd Raak ik steeds meer van je kwijt Het moet zo zijn, het doet me pijn De tijd…

de motor moe in vroege kou een dunne rook langs grauw metaal te lang het draaien zonder vuur de ochtend wachtend langs de straat huizen zwijgend achter glas lichten bleek in natte ruiten een motorkap halfopen stilte kou verzameld in het ijzer geen zichtbare breuk geen rook van binnenuit alleen dat telkens weer proberen…