De dood is wreed Het maakt ons verdrietig Het maakt ons woest Laat het onze levens Niet verzanden Laten ons de de dood Vreedzaam omarmen…

Ik kom met een plasje half 3 p.m het antwoord is kort, ochtendplas zegt een bureaucratische stem met moeite kwam ik aan met een pot, welke ik vond nog leeg voor de hond, van de hond voor wat zij vergaart alsof een potje zijn eigenaar spaart ik zoek de rechtmatigheid breng dit zeer toegewijd knik normaal en denk hoe raar, pas…

Mijn arm reikt waar ik niet reiken kan, Onbereikbaar doel, Mijn blik kijkt naar ik niet kijken kan, Mijn hart bij haar, Mijn hoofd in de wolken ver van haar. Mijn stem golft over eindeloze golven, Deinen door en door. Door het gebulder van de branding Haar stem niet hoor. Het gebulder overstemt Mijn nog onuitgesproken woorden, Verstillend…

De laatste blik De laatste knipoog De laatste lach Het laatste gesprek De laatste maaltijd De laatste kerst Die laatste vakantie Het laatste rapport Het eerste kleuterklasje…

Ik denk geheel onbevangen dat er iets aan mijn strijkstok is blijven hangen besef bijgekomen van de schrik dat wat gevallen is met onwetendheid weer op te vangen.…

Twijfel Twijfel is wat mij trekt aan verandering, geen gebrek. Meerdere kleuren draag ik met mij mee. Waarom kies ik er dan toch geen één, misschien één kleur die bij me past? Bij mijn broek, mijn sjaal, misschien zelfs bij mijn tas. Of zie ik dan toch een beetje wit een beetje somber, verdrietig, misschien een beetje sip ?…

De koffer is gepakt, De reis kan nu van start Om met veel passie Te verwarmen haar hart. Mijn liefde is voor haar, Zij die op mij wacht, waar Ik aan haar zal geven, ’n Passioneel liefdesleven. Reis blijkt vol hindernissen, Beren op de weg, Vrees de boot te missen, Wijl ik verdwaal, Zal haar niet, nooit treffen, Einde mijn verhaal…

Ik reed heel snel maar kwam toch nergens aan want zelfs mijn haast besloot vandaag te gaan staan de weg zei Rustig, en deed zelf ook mee Mijn fiets ging sneller maar mijn doel zei nee de tijd struikelde over zijn eigen ik mijn klok kreeg plotseling een identiteitsklik ik lachte stopte keek het was oké ik was te vroeg voor later…

rijdend in het spel van deelname schuift de ruimte door zichzelve geruis is slechts een gedachte die de richting imiteert wij bewegen als een stam van lijnen dooraderd met doelen en verdwalen, vormen die elkaar dragen zonder te weten wie het draagt het spel speelt zichzelf bewustzijn hangt erin, zoals mogelijk in leegte…

Het Kampioenschap van 1959 Om nooit te vergeten Alle Spartanen weten hoe ze heten Tinus Bosselaar Ad Verhoeven Hans de Koning Piet de Vries Andries van Dijk Tonny van Ede en vele anderen Het waren legendarische namen Die het Kampioenschap toen binnen gingen halen Het Kampioenschap van 1959 En het feest in de Rivièrahal Want ooit komt…

Aan de oppervlakte blijven‐— dat was mijn drijfvermogen niet omdat ik licht was maar omdat de diepte mij kende ik leerde ademen alsof het een besluit was leerde wachten in het water dat geen vragen stelde en toch alles onthield na de duik was ik niet verbaasd over de onbewuste ziel die opdook maar ook over de rust waarmee zij mij hield…

De weg was lang en bochtig, ‘t Wegdek hobbelig en vochtig, De schoenzolen gesleten, De knieën moe en versleten. Na deez weg vindt één van ’t paar, Het einde in een baar. Na hun seksueel actief leven, Is d’ander daar nog niet mee klaar. Dat vindt men ongepast, Vormt voor d’achterblijver ’n last, Die voor ’t oog verborgen is, Maar achterblijvers…

Het nieuwste boek van Jonathan Klaasen, diëtist en meer is vandaag verschenen op de Kaap van Amsterdam-IJburg voor mij is zijn boek de ideale aanvulling op 'WIJ ZIJN ONS BREIN' van Dick Swaab, neurobioloog want wat heb ik heel veel op met onze breinen, mijn eigen brein in het bijzonder mijn ziel en zaligheid, mijn geestelijk evenwicht…

Amalia werd korporaal, Maxima luitenant-kolonel Promotie maken gaat in koninklijke kringen snel Onze koning is hen voorgegaan Hij heeft een kledingkast vol uniformen die in een operette niet zouden misstaan Nu die twee andere meiden nog en zijn we klaar voor een drone-oorlog Fatbikers en Gamers van Nederland meld u aan! Laat ons vorstenhuis…

De vijftienhonderd 1 1/2 kilometer sprint Snel, sneller, snelst…

Voor jou Is het Dat ik hier ben Voor het leven Is het Dat ik je ken Zonder jou Zou ik nu niet leven Zonder jou Zou ik hier nu niet zijn…

Ik ben verliefd tot over mijn oren mijn echtgenote weet het nog niet Mijn liefde voel echt als herboren maar o ze heeft nog geen verdriet Ik heb haar kort geleden ontmoet ergens, in een zeer duistere nacht Voor ik het besefte voelde ‘t goed dat zij dacht, dat ik haar lief had Ja, moet ‘t mijn vrouwtje zeggen ik wil haar nu geen verdriet…

U zoekt een nieuwe tent, meneer? Een bungalowtent, een trekkerstent? Ik zie dat u wat ouder bent Waarom neemt u geen impotent?…

Verkeerde vrienden Waarvan ik dacht dat ze goed voor me waren Het is een bekend verhaal Waarvan ik dacht dat ze me vrienden waren Maar dat was slechts schijn Al kwam ik er pas achter na jaren En toen was het te laat Verkeerde vrienden Als ik er op terug kijk Hadden me ouders steeds gelijk…

Waar de taal van de ander de richting betast spreekt verblindend zicht door de ander beticht een verborgen geschiedenis gebouwd op oude stenen in klanken bedoeld als muziek woorden klonken als vleermuizen omgekeerd in een donkere grot, niet het zien hield hen uiteen enkel de echo welke te laat terugkeerde een trilling,…