Een oude postbode kreeg heel veel stress van brieven naar een niet bestaand adres. Hij kwam op tijd, maar één brief kwijt bezorgde hem toen P.T.T.S.S.…

Daar lig je dan, op de vloer naast jezelf ogen dicht en open je grijpt, je duwt het werkt niet meer wees nou maar geen held En ze rennen eraan, de ridders van tijd in hun ritmisch drukkend spel alleen het hoeft niet meer ‘t is allang voorbij, maar stiekem hoop je van wel Zo zwevend erboven kijk jij nu neer op een gezicht door…

Het is donker alle behang wordt somber, Regenbogen spannen kleuren als het aantal weekdagen. Jaarringen van bomen, nerven als aderen wervelen zich, geselen de takken bij stormwind. De laatste rozenblaadjes zijn niet meer In de lagere diepte van de herfst ontvouwt het licht zich alsmaar dunner . De dood,die hem riep, hij wist het.…

Geen briljant kan tippen aan jouw ogen, Jouw lippen smaken zoeter dan frambozen, Jouw lach klinkt mooier dan elke symfonie, Mijn lief, dat is waarom ik jou zo graag zie. Aphrodite, Athene, geen vrouw, Zo schoon als die van wie ik hou, In mijn dromen komt zij tot leven, Mag ik de liefde met haar beleven. Haar kussen smaken zo zoet en naar…

Een hond is een hond een worm is een worm een rat is geen kat en een schaap is geen aap Een hert wordt geen wolf een wolf wordt geen hert een vos is geen os en een stier is geen mier. Sommige dieren zijn genadeloos ze verbergen echter nimmer hoe ze zijn hun fijngezichten veranderen niet achter een verduisteringsgordijn. Een ezel zal…

Jouw hart raakt het mijne stil trillen duizend vlinders liefde ademt diep Je puur hart raakt de diepste vezels van mijn ziel, terwijl ik in de stilte jouw kwetsbaarheid herken. Ik draag de scherven van mijn verleden met me mee, en zoek in jouw nabijheid het licht dat mij omarmt. In het stille vertrouwen mogen tranen zachtjes landen, waar…

Vannacht ging de klok de tijd een uurtje terug daar merkte ik niets van omdat de slaap geen tijd kent je bent er gewoon niet wellicht wel in je dromen maar zou ik echt terug willen? in de tijd, 'die goeie ouwe tijd'?? neen geen minuut, geen seconde ik wil ook niet in de tijd vooruit ik wil vooral in de tijd zijn in het, dat moment…

Een storm die raast. Bomen worden ontworteld. Wat een ravage.…

Dood is het einde, Geboorte is het begin, Leven ’r tussenin.…

Ja, ja in de Wester, de Westerkerk ja, ja, in het Godshuis, de kerk van Christus de kerk van het Kerkkoor en de Cantorij de kerk van de dominees en lekenprekers ja, ja, die kerk aan de rand van de Jordaan rode schijnwerpers laten een ander licht schijnen enorm lawaai laten van de acoustiek niets over gegil, gejoel, gelal en heel fijne lijfelijkheid…

Bladeren waaien als herinneringen trieste restanten van hoopvolle dagen toen de zon nog feller scheen te schijnen in een hart dat jouw herfst toonde en de lente nooit zichtbaar werd voor mij Daar ritselen ze over jouw straat ooit liepen die damesschoenen hier denk jij daar ook nog weleens aan? weet je hoe jouw verleden kan aanvoelen?…

Haar blonde lokken wapprend in de wind, Verlokten menig flanerend heer, Hun hoed lichtend voor dat lieve kind, Bij elke haar passerende keer. Zij zag vooral hun smachtende blikken, Maar geen die zij begeert, Ze liet zich door geen van hen strikken, Door schâ en schand’ geleerd. Elke zondag was ze weer daar present, De dandy’s natuurlijk…

Hoe kan ik ze verjagen, de sombere gedachten. Nu de dagen zich steeds meer als nachten gaan gedragen. In mijn binnenste hielden ze zich schuil, een zomer lang. Nu ik blote voeten helaas weer stop in dikke sokken, word ik bang. Ik ken mijn sombere gedachten, lang zullen ze niet meer op zich laten wachten. Nu, in november, nu de dagen…

Schone schijn bedriegt, Eerlijkheid duurt vaak het langst, Niet altijd helaas.…

Ja, ja die bestaat het is een tram, tram 26 van begin Centraal naar eind IJburg niet in 26 maar in 16 minuten met een tering tyfus herrie met schokkende lichamelijk bochten zelfs geestelijk sjokkerend maar dus in een ruim kwartiertje en de fiets mag mee, max 4 stuks ik gebruik lijn 26 heel veel want mijn dochter Giulia woont op IJburg…

de winter komt en gaat, 'k en vinde noch rijm noch dichtje meer! de winter is 't, die naast, — en toch blijft het vragen — mij plagen, als ik bidden wou! en 't al het land uit blaast vergeefs gezocht, vergeefs, o wee, De zomer ging voorbij,…

de docenten sporen niet en de kinderen gebruiken wiet de kinderen zijn toch top maar gooien weleens een prop dat wordt dan weer strafwerk vanwege het geslachtskenmerk…

reizen gaat jouw dierbare door het grootse heelal jij blijft achter raak vooral niet aan lager wal het edele werk aangaande je geliefde op aarde is gedaan oh laat het diep verdriet niet toeslaan doch ga het andere leven moedig uitdagend aan duisternis is gedoofd Jezus zien wat de overledene altijd heeft geloofd…

Mijn wieg stond Waar ik geboren ben, Niet ver van hier, Maar niet om de hoek. Heimwee heb ik niet, Verlang niet naar die tijd terug, Hoewel d’herinnering Louter mirre en honing biedt. Sindsdien veel tijd verstreken, Al lijkt die stil te staan, Alles staat mij klaar voor ogen, Alsof ik er nog ga.…

De wereld draait in een haastig ritme voorbij, terwijl de avond zachtjes over de daken valt. Soms weegt de stilte zwaarder dan het harde geluid, maar in de luwte groeit een onzichtbare kracht. Wanneer de muren om ons heen te hoog lijken, en woorden de leegte niet langer kunnen vullen, blijft er een universele warmte overvloeien die harten raakt…