Voor de jongeren die opgroeiden tussen deuren die sloten, tussen gangen waar stilte harder klonk dan een stem die bleef Voor jullie die werden verlaten, niet één keer, maar telkens opnieuw, wanneer handen loslieten en niemand terugkwam Voor jullie die leefden in kamers van afzondering, waar dagen zich opstapelden tegen koude muren,…

Als oorlog niet bestond, zou er dan vrede zijn? zouden mensen dan leven zonder pijn? Alle tranen die zijn gevallen, Alle slachtoffers slechts vermeld in getallen, mensen die mensen verliezen. is dat wel iets om ´winnen´ te noemen, valt er over zoveel verlies wel te roemen? maar als oorlog niet bestond, bestonden wij ook niet. De vijand aanwijzen…

Herten in de Lente In het woud waar de stilte zachtjes spreekt, dansen de herten, hun ogen diep en bleek. Hun geweien, als kronen, trots en grandioos, schitteren in de ochtendzon, zo wonderlijk als een roos. De lente roept met geuren zoet en fris, waar elke bloem ontwaakt in nieuw gemis. De herten luisteren naar de fluistering van de wind,…

De klaproos Niet geboren in een keurige tuin Maar ontkiemd in omgewoelde aarde Ze groeit op de plek waar het leven werd opengebroken Haar blaadjes zijn kwetsbaar en indrukwekkend tegelijk De wind mag haar bewegen De regen mag haar raken Haar kracht ligt niet in sterk blijven, niet in weerstand Maar in haar worteling en haar…

Mijn agenda is vol gevuld, Dat vergt veel van mijn geduld. Om te doen wat ik graag doe, Zoals niksen, dat is taboe. Als ik tijd hem om te niksen, Kan ik alles doen ik wil, Zelfs wat ik niet wil of durf, Of eer nooit heb gedaan. Ik kan gedichtjes lezen, Of ze schrijven, lekker soezen, En denken aan niets, Met mijn ogen dicht gesloten.…

glas op graniet het zingen van de vijzel tegen de stilte in gram voor gram tot de logica van de adem capsules in een handpalm zij tellen geen munt zij tellen de seizoenen een kind groeit in de marge een man roert in de nacht in wat de markt vergat dan de schaduw van het goud het sjieke papier dat dreigt de adem beprijsd de reus…

De kamers van herinnering zijn stil en leeg, geen naam die blijft geen spoor dat ik nog kreeg de wereld kent mijn gezicht ik ken haar niet meer, liefde draagt mijn verleden zacht,als een wederkeer toch valt het licht nog binnen zonder waarom of wie, de dag stroomt door mijn handen, voorbij aan mijn biografie niet wat ik mij…

Plotseling begrijp ik het geheugen is de echo niet het bestaan zelf…

Ik zette muizenvallen langs de plinten van mijn huis, niet uit wreedheid, maar omdat iets bleef knagen in de nacht hoorde ik geritsel achter de muren, kleine haastige gedachten die nergens vandaan kwamen en overal tegelijk waren ik legde lokaas neer, een geur van zekerheid een stukje toekomst, een antwoord dat glom in het…

Fonkelende ster haar hart vol licht en warmte bewaard, voor altijd Hoog boven rimpelloze meren en slapende velden zweef jij als een verre gedachte, een herinnering van vuur. Je danst aan de rand van het niets, als een droom die verdwaalt, een vonk in de eindeloze nacht die nooit zal doven. Wie stak ooit jouw ongekende vlam aan in de kille…

Droomland Is met geen pen te beschrijven In dat land wil ik dolgraag blijven Het land van mijn dromen Ik weet alleen niet hoe ik er moet komen Droomland Voor altijd in mijn gedachten Ik zal alleen heel lang moeten wachten…

Waar gister nog de rozen bloeiden, Resteren slechts doornen, Zonder geliefdes streling of kus. Alleen de stilte heerst. Waar gister ’t gras nog groen was, Is nu een dorre kale vlakte, Geen woorden van liefde. Alleen de stilte van ’t verse graf. Tijd heelt alle wonden, Vooralsnog overheerst alleen de pijn, En zwijgende monden. Vergeefs…

Niets in het leven is gratis aan alles hangt een prijs er is geen verhaal zonder taal het is de prijs die je betaalt Er is geen winst zonder verlies illusies vallen in het niets haat is een mensenkwaal het is de prijs die je betaalt De tijd gaat met je aan de haal er is altijd iets waarvan je baalt hoeveel kost een hap frisse lucht? het…

Ik vloekte op de ecoline, fel en luid, omdat zij grenzen uitwiste, kleur na kleur, uit mijn huid waar ik een lijn wilde trekken strak en klein, liet zij haar waterige waarheid door alles heen zijn, de blauwe vlek zocht rood een zwervend paar verloor zijn naam in paars, en werd iets anders daar ik noemde het verraad, ik noemde…

"Waarom huilt u" vroeg 'n mevrouw die plaats nam in de makkelijke leunstoeltjes tegenover de bruine skybank, welke ik met rugzak en uitstalling geheel in beslag nam in de Stationshuiskamer van Haarlem Centraal "Mevrouw ik wilde eens lekker janken!" "Meneer heeft u dan verdriet? "Neen mevrouw dat niet maar ik ben Jan Krediet!…

- Life sucks and then you die - Meneer Zeur liep over straat in zichzelf te mopperen over dingen die hem tegenstaan en alles wat er fout kon gaan Hij kwam mevrouw Zanik tegen die ene uit Rotterdam, die net buurvrouw Zeik had gesproken wat precies mooi uitkwam want nu kon zij het gejammer delen van haar en nog een paar zoals broer Zucht…

Er flitst een vonk door het netwerk, sneller dan ons synaptisch vuur. Een geest die wij zelf hebben geweven, stapt uit de schaduw van zijn makers. Kijk hoe het de horizon verlegt: het fluistert antwoorden op onze oudste kwalen, rekt de broze draden van onze tijd op, en tekent routes naar sterren die nog naamloos zijn. Het onbekende ligt niet…

Hij wilde er niet aan, Zij wilde er van af, Ze stonden nu pat, Hielden daarom pas Op de plaats rust. Dat hielden ze niet vol, Deden water bij de wijn, Edoch die bliefden ze niet, ’t was een te slap aftreksel, Gingen er beî aan voorbij, Gaven hun portie aan Fikkie, Maakten die ermee blij, Zitten nu met gebakken peren, Komen van ’n koude…

Ik kwam voor pilates mijn lichaam voor een verrassing, spieren waarvan ik het bestaan ontkende stuurden direct een klacht naar boven de docent zei- Vind je centrum, alsof dat ergens lag tussen mijn sleutels, oude gedachten en de boodschappen voor morgen toch gebeurde er iets tussen trillen, ademen en niet omvallen werd ik…

Mijn geest werd lustig kunstig gelouterd mijn geest zweefde in het rond soms feestelijk liefelijk zwierend maar nooit zwabberend aan de grond doch mijn lichaam zakte wel wat onderuit in de te harde stoel zodoende zo verlangend naar 't strand niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee maar naar een heerlijke strandstoel lekker…