Ik zag jou in de duinen Een vrijdag in april Ik keek in je mooie ogen En je nieste op mijn bril Later vroeg ik jou ten huwelijk Je juichte: JA, IK WIL! Ik nam jou in mijn armen En je nieste op mijn bril Ik zal altijd van je houden Al ben je steeds verkouden Al nies je telkens op mijn bril Jij bent alles wat ik wil Wij zitten…

De oude ezel vergenoegzaamd luisterend, zij het meer een geritsel fluisterend over haar stille niet te duiden verstokte wijdheid wijd verbreid tot soortgenoten vermenend tot consolideren bereid ja, zij kon veel leren onder rondslingerende stenen die haar over smalle paden de afgronden vermenen struikelend de wortels terloops vermijden…

In het zachte midden van twee harten waar stilte nog geen schuld kent, loopt een mens zijn eigen pad— licht in de hand, schaduw in de rug. Hij weegt zijn vreugde als een vogel in de palm: te stevig en ze breekt, te los en ze vliegt een ander leven binnen. Onder zijn voeten ademt de aarde van de ander, een dunne huid van hoop…

De zwijgende stem spreekt, niemand luistert. Als de sprekende stem zwijgt, luisteren allen, horen niets. De bal rolt over het gras, het kind grijpt, mist de bal en huilt. De bal rolt voort in het verschiet, niemand die ziet. De wolken bedekken de zon, de aardkloot verduistert, het stille gras fluistert, het kind luistert, bal gebiedt…

Een mens moet, moet in deze tijden, vol beton en licht, nu en dan, nu en dan vernieuwing zaaien, zaaien in zijn leven, onnozel leven, dor en kaal. Drie weken geleden, ja drie weken, hield ik op met kammen, op met kammen van mijn haar, wind waait wild, waait wild door blond, door golven, door zee, jeuk op kop, jeuk op ziel, krabbend, krabbend…

Voorjaar ontwaakt, ontwaakt mijn hof, groen, groen en wit, wit van bloesems, twijgen bloesems, bloesems aan twijgen, zo veel malen, malen zag ik dit, maar zwijgen, zwijgen kon ik nooit, nooit bij dit wonder, wonder in mijn oog. Wonderschoon, schoon aanschouwen, krachtig opwijst, opwijst naar omhoog, omhoog naar vertrouwen, vertrouwen dat…

Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog' nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten wat was dat leuk die spontane groep lief, loom en lekker gebekt zeker lekker smullend van de patatjes OP z'n Belgisch geserveerd Amsterdamse vrouwen en mannen analoog op pad dus zonder smartphones op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan dat is wel zwoegen…

Zonneschijn Wil je altijd bij me zijn Wil iemand hebben om op terug te vallen Het was een verschrikkelijke tijd Dat zwarte gat moet je vergeten Maar raak je nooit meer kwijt Dus wil ik een Zonneschijn Die bij me wil zijn In goede en slechte tijden Zodat ik niet hoef te lijden Ze moeten me kunnen bevrijden Vaak gaat het anders…

Mijn ex blokkeerde me op Spotify niet eens op Insta wat een halfslachtig gedoe ik luister nu alleen nog naar nummers zonder tekst zoals zij…

wees zacht voor wat nog geen naam draagt voor de kamers in je hart waar deuren zwijgen en licht slechts aarzelend langs de kieren glijdt heb lief wat gesloten blijft alsof elke vraag een sleutel is die nog niet weet welk slot haar zal herkennen denk aan boeken met bladzijden vol onbekende tekens waar je vingers over dwalen…

Een leven vol tegenslagen Ik heb nog veel in te halen Het is niet anders Ik ben veel vergeten in het leven Ik heb het niet zo gewild Ze hebben me het zo aangedaan Een leven vol tegenslagen Maar je hoort me niet klagen Slechter kan het toch niet gaan Een leven vol tegenslagen Waarom deden ze mij dit aan Maar je moet nu eenmaal in…

De zee is hongerig het land heeft dorst de lucht lekt zwarte inkt de aarde is vies en stinkt Heilige zwerfkoeien romantische straathonden verweesde kakkerlakken verdwaalde rioolratten Hallo dood, ben jij een in het zwart geklede man die met een zeis zwaait? Ik verdenk jou ervan dat je hier en daar de verkeerde omver maait De liefde…

IK ben een man, mens, levenspartner, ouderpartner van dochter Giulia, zanger, bedenker, vrijwilliger, schrijver, hartenkreter, smartenkreter: Jan Jacob Krediet Van den Bos pseudoniem Jean Fermate: 'HOEDOODENDANDAARNAMAALS' van veel van te veel van vies van voelen van voos vinden velen maar ik ken mezelve ik ben vooral een mens van…

Naar de zin van het leven Is eeuwenlang gezocht, Door filosofische denkers, Doch nooit gevonden, Wijl het ontbreekt, Althans het ligt (nog) niet Klip en klaar op ons bordje. Om te leven Pijpensteelt soms de regen, Brandt soms de zon, en zo Fladderen vlinders enkle dagen, Leven schildpadden heel lang. De mens, en met haar Bijna alle…

Een stralende zon Een vrolijke groet Die kleine dingen Doen me goed Een warme poot Een zachte vacht Die kleine dingen Geven me kracht Een blauwe lucht Een groene wei Die kleine dingen Maken me blij Een beetje rust Een glaasje wijn Die kleine dingen Vind ik fijn Een zachte deken Een open haard Die kleine dingen Zijn veel waard…

Wegens censuur verwijderd…

zing Mnemosyne zachter van Odysse die wist dat Ithaka geen einde was,maar enkel list zij komt waar woorden zich stapelen,herhalend bestaan draden los draden doch vast aan niets wordt voldaan Polyphemus kijkt, één oog, genoeg om te zien Poseidon schuift onder zinnen- hoeken zoek ,cirkel stil en misschien donkerste van het donker…

Soms gaan dingen niet Zoals je graag zou willen Soms zelfs waait de wind Uit onverwachte hoek Soms is bos niet meer dan park Soms gaat de wekker Op het verkeerde moment Soms doe je het licht aan Terwijl juist dan donkerte zich openbaart Velen hebben zulke momenten Maar Zolang je positiviteit in je draagt Is de volgende dag Een dag zonder…

Woorden verwerpen Wat ze zijn aangedaan Woorden omarmen Al was het onaangenaam Doch nooit de zin begrijpen Waarvoor ze instaan…

De tekst van lied 650 uit het liedboek voor de kerken! De wereld is vervuld van goedertierenheid, van goddelijk geduld en goddelijk beleid.  Gods goedheid is te groot voor het geluk alleen, zij gaat in alle nood door heel het leven heen.  Omdat zij niet vergeet wie godverlaten zijn: de wereld hemelsbreed zal goede aarde zijn.  De actuele tekst…