een poes

Een poes met zachte pootjes
sluipt door het stille huis.

Niet op jacht naar een muis,
maar knuffels, stuk voor stuk.

Ze sleept een warme muts mee,
trots als een kleine vos.

Dan volgt een paar kousen,
slordig maar vol liefde.

Handschoenen draagt ze aan,
Weer iets voor bij haar buit.

Een sjaal wordt door de gang gesleept
als een trofee.

Ze legt het allemaal neer,
recht voor haar baasjes voeten.

Met een blik die zegt
“kijk eens wat ik vond voor jou.”

En zo vult ze elke dag met zachte, warme gaven.

... Stond laatst in de krant van een poes die alles meebracht naar huis,
dan herkende ik die poes van ons, daarom dat gedicht. ...

Schrijver: Claire Vanfleteren
10 januari 2026

claire.vanfleterenskynet.be

poes

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 3 stemmen 125