Zij voelde zich Op het droge Als een vis In het water, Want zwemmen, Dát kon ze niet Zo heel erg goed. Maar rennen Én dichten Des te beter, Dát kan een vis Noch zeehond Allemaal niet. Maar een vogel, Kan vliegen, En dát kan ze niet, Zou ze wel willen, Maar zij die Dát probeerden, Overleefden Dat niet.…

Roerloos aan de rand oog ziet een trillend visje tijd staat even stil De reiger filtert wat rondom hem gebeurt en houdt alleen over wat van belang is: de rimpeling van water, de wind die beweegt, de vis die onder het oppervlak voorbijgaat. Zijn geduldige blik blijft bij het water en volgt hoe elke rimpeling zich verspreidt, hoe de aanwezige…

Nachtvlinder rust stil langs donkere bloemen heen maan ademt zacht licht Nachtvlinder, je draagt meer kleuren dan het oog in één moment kan bevatten. Je fluwelen vleugels, een zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt. Nachtvlinder, je waakt over mijn dromen wanneer de nacht haar geheimen bewaart. Je beweegt door…

Ik ben geen vlinder, maar een mot, verstopt in de nacht, stil en vlot. Mijn vleugels zijn niet groots en fel, maar ik heb kleuren, diep en wel. In het duister vind ik mijn pad, waar ik reis, is het nooit glad. Mijn dans met de maan, een stille wals, onopgemerkt, zonder grootse praal. Ik ben een schaduw, zacht en stil, maar met vastberaden…

De kat gooit de hond tegen de krib, dat geeft haar au fond heel veel schik. De hond, niet voor een kleintje vervaard, pakt de kat bij de kont en als hondegeintje bijt ie in haar kattegat. Is dit nu dierenbeulerij, of hoort het er gewoon bij hebben ze ’t in de bol, en hebben ze gewoon lol.…

Krekel in het gras avondwarmte draagt zijn toon nacht zakt dieper in In het trillen van de avond- lucht hoor ik hoe de krekel een dunne opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien. Er beweegt iets prils in dat kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning die…

Elandsgracht, Zuid-Jordaan, zondagavond 6 juli 2026 recht tegenover "Stoot je hoofd niet" Cafetaria ik eet een patatje en een frikandel-speciaal mijn labrador ligt aan de overkant met bankje water een mooie vrouw zoekt contact met mijn labrador zij voelde hem, zij streelde hem, zij zij vlijde zichzelf geheel op de stoep dicht bij mijn…

En dan duidt mijn man op onze bruinharige hond onze labrador van 10 Mika met z'n lieve snuit hij loopt nu met hem buiten als het maar even kan in de schaduw hondenbakje water mee en natuurlijk veel in de zee rennen doen ze met mate het zijn doorgewinterde maten dus ook in de zomer met hittegolf wordt er geen balletje gegooid…

Zachte ochtendlucht twee vlinders cirkelen zacht over het groene gras In de zachte ochtendlucht bewegen ze, twee vlinders die elkaar voorzichtig naderen, hun vleugels licht als adem over het gras, en ik volg hun vlucht met een stille verwondering. Ze cirkelen tussen zon en schaduw, een spel van kleuren en lichte aanrakingen, waar elke…

Herten in de Lente In het woud waar de stilte zachtjes spreekt, dansen de herten, hun ogen diep en bleek. Hun geweien, als kronen, trots en grandioos, schitteren in de ochtendzon, zo wonderlijk als een roos. De lente roept met geuren zoet en fris, waar elke bloem ontwaakt in nieuw gemis. De herten luisteren naar de fluistering van de wind,…

Opeens die blik. Niet naar mij. Boven mijn hoofd voorbij mijn aanwezigheid. Ze kijkt naar iets wat ik niet kan zien. Heel even voel ik mij gepasseerd. Een lichte belediging alsof ik voor haar zicht ben opgelost. . Maar zij twijfelt niet. Haar ogen rusten op iets wat voor haar werkelijk is. Ik volg haar blik. De lege ruimte…

Meiwind in het riet de spotvogel houdt even het zonlicht tegen In het eerste blauw van de ochtend gaat een trilling door de dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf. Uit het bladerdak stijgt een toon op die niet vraagt om aandacht maar mij toch vindt, een dunne…

Je bent een oude kat Je lijkt je leventje soms zat Ik heb je meer dan 18 jaar Maar nu is het bijna klaar Je bent nu sloom, je was ooit wild En je vachtje is vervilt Niets krijgt jou meer op de kast Dat lukt niet met je oude bast Met het verstrijken van de tijd Raak ik steeds meer van je kwijt Het moet zo zijn, het doet me pijn De tijd…

Een  bosvarken te Almere Schrok zich helemaal de klere Toen hij lekker lag te kauwen Op die reuzenbereklauwen Zou het tij plotseling keren Een hond stond hem uit te dagen Dat was om problemen vragen Zo ontstond er een gevecht En die hond verging het slecht Had dit dus niet moeten wagen Zijn bazin was in de buurt En ook zij heeft het…

Oranje op wit rust op het jonge groen blad stilte in zonlicht De witte vleugels vangen het prille licht als een eerste ademteug tegen het felle lentegroen, terwijl een klein oranje teken zich neerzet op de rand van een blad en het moment stilvalt. Gewichtloos land je op de pinksterbloem, die even meegeeft onder een toets zo licht dat…

Een muis wordt wakker of was nooit echt weg ze rekt zich uit in een stoffige heg geen wekker,geen planning geen dag die begint alleen maar snorhaar dat stil iets verzint ze ontbijt met een kruimel half oud, half zacht een vondst in de hoeken van schaduw en nacht geen dieet, geen schema geen schuld na haar hap ze schiet door de keuken…

slangen dragen leren rugzakken een beetje scheef gevuld met onvermogen een slang doet alsof kruipen gekozen is het lastig evenwicht houdt zich stil alsof het blijven kan door gangen die zomaar ophouden doodlopend verschuift iets van moeten naar laten een omweg naar dezelfde scheefhangende rugzak die de slang weer…

Ik zit aan het ontbijt, Kijk wat duf naar buiten. Plots valt er een steen Uit de hemel naar beneê. De steen valt plompverloren In één van die mooie struiken, Die met kleine paarse ballen. Dit jaar zijn die mooie besjes Er voor de eerste maal, Want de merels vraten De struik niet helemaal kaal. Want de merels Waren dit jaar allemaal…

Als ik elke dag tegen de draad in de haren van mijn hond strijk, om weer eens de plank- mis te slaan lijkt hij op mij of ik op hem.…

Een poes met zachte pootjes sluipt door het stille huis. Niet op jacht naar een muis, maar knuffels, stuk voor stuk. Ze sleept een warme muts mee, trots als een kleine vos. Dan volgt een paar kousen, slordig maar vol liefde. Handschoenen draagt ze aan, Weer iets voor bij haar buit. Een sjaal wordt door de gang gesleept als een…