Een muis wordt wakker of was nooit echt weg ze rekt zich uit in een stoffige heg geen wekker,geen planning geen dag die begint alleen maar snorhaar dat stil iets verzint ze ontbijt met een kruimel half oud, half zacht een vondst in de hoeken van schaduw en nacht geen dieet, geen schema geen schuld na haar hap ze schiet door de keuken…

slangen dragen leren rugzakken een beetje scheef gevuld met onvermogen een slang doet alsof kruipen gekozen is het lastig evenwicht houdt zich stil alsof het blijven kan door gangen die zomaar ophouden doodlopend verschuift iets van moeten naar laten een omweg naar dezelfde scheefhangende rugzak die de slang weer…

Ik zit aan het ontbijt, Kijk wat duf naar buiten. Plots valt er een steen Uit de hemel naar beneê. De steen valt plompverloren In één van die mooie struiken, Die met kleine paarse ballen. Dit jaar zijn die mooie besjes Er voor de eerste maal, Want de merels vraten De struik niet helemaal kaal. Want de merels Waren dit jaar allemaal…

Als ik elke dag tegen de draad in de haren van mijn hond strijk, om weer eens de plank- mis te slaan lijkt hij op mij of ik op hem.…

Een poes met zachte pootjes sluipt door het stille huis. Niet op jacht naar een muis, maar knuffels, stuk voor stuk. Ze sleept een warme muts mee, trots als een kleine vos. Dan volgt een paar kousen, slordig maar vol liefde. Handschoenen draagt ze aan, Weer iets voor bij haar buit. Een sjaal wordt door de gang gesleept als een…

De vriend van de vossen die hen eten bracht in moeilijke tijden, Met zorg en geduld door de bossen en langs de straten dwaalde hij, Zijn hart vol liefde, zijn handen nooit vrij. Hij liet zijn spoor na in de zachte aarde, Waar de vossen zich verscholen in hun schuilplaatsen, Zijn woorden waren zoals een warme warde, Een troostend verhaal in…

weet je, Wanneer we op weg waren naar het crematorium in Roeselare om Fleur ons hondje achter te laten dan reed een vrachtwagen met de grote letters' Fleur' langs ons heen. Hemels zal Fleur wel blijven... Geen mens heeft mij zo veel liefde gegeven als Fleur.Ze was een paradijs in huis. Haar weg kwijnen deed pijn. t'Was een aanslag op het fier…

Fleur, boetje koosnaam ontvangen door moeder Agnes Dartel, steeds opgewekt zonnetje, de dagelijkse goedheid, levenslust, trouw zorgzaam in uw sneeuwwitte vacht opgevreten door artrose kan je niet meer stappen spring in het veld we laten u inslapen tegen het verwachten uw blik, nabij zijn de warmte, de uitstraling slepen van je…

Er vliegt een duif door de Westerkerk in Amsterdam niet zo'n mooie slanke ranke witte zo'n mooie boeiende vredelievende maar een dikke stadse duif een duvel van een grijs, zwarte kluif van een duif die behoorlijk schijt heeft aan alles en iedereen ze, we kerkgangers proberen duiffie te vangen maar deze is duivels lenig en sluw wel handig…

In het verre zuiden, op ijzige grond, Waar de winden fluisteren hun koude mond, Daar heerst de vorst in zwart en wit gehuld, De keizerpinguïn, met majesteit gevuld.…

Helder lied weerklinkt druppel toon in de treurwilg koude komt er aan Tussen de fijne, geel vergrijsde strengen van de wilg, waar de wind zomer uit heeft gewuifd, zit een kleine vlam. Zijn borst is het laatste vuur, een gloed tegen de zware, natte hemel. Zijn roep is geen haast, maar een heldere, metalen noot, een druppel klank die valt…

Alleen in de kou, zijn adem stijgt als een mist, maanlicht op zijn pad, geen roedel om hem te dragen, zijn ziel zwerft door de bossen.…

Winterslaap De wereld slaapt in witte pracht de bomen fluisteren zacht bij nacht. Een deken van sneeuw, zo stil en fijn, de winter nodigt tot dromen in het schijn. De beer in zijn hol, diep onder de grond, ligt te soezen, zijn adem traag en rond. Geen haast, geen zorgen, geen geluid, de kou blijft buiten, de rust sluit hem uit. De…

De adelaar die boven onze levens zweeft, Met zijn sterke en krachtige vleugels, die ons hoop geeft. Hij kijkt neer op de wegen die we gaan, En fluistert ons toe: Blijf nooit staan. Zijn ogen zijn scherp, zijn blik doortastend en vrij, Hij leert ons te stijgen, voorbij de schaduw, voorbij de spij. In de lucht van dromen, zo wijd en diep, Vinden…

Avond in het gras een dun ritme tilt de lucht boven de stilte De avond sluit zich langzaam rond mij heen. Ik voel elke beweging van de lucht mijn huid raken, grenzen vervagen in het stille weefsel. In dat web hoor ik plots een sprinkhaan. Zijn klank is zo fijn dat het bijna pijn doet, een draad van zilver die de schemer doorsnijdt. Mijn…

De blauwe reiger rust in het verstild water zijn spiegelbeeld drijft In het water, half verborgen, staat hij op één poot, een stilte die het water zacht omhelst. Zijn hals reikt naar de lucht, alsof hij de wereld vasthoudt, en mijn hart volgt elke trilling, een echo van tijdloosheid. Over de spiegel van de vijver glijdt hij, het riet buigt…

Slechts een boogscheut van ons vandaan graasde Sasha in haar bestaan Vaak alleen alsof ze achter was gelaten kwam ze in draf als z' iemand zag Haar machtige prachtige manen Indiaans bevlekt fraai als een wereldster Verblijvend op het gras had Sasha last van de vliegen op haar vacht kon het niet zo goed verdragen schudde het van…

Zo verzot op kaas is onze kat Dat zij haar carnivoriteit vergat En meteen de kaas op at Nog voordat er een muis om zat…

Vijftien, jaren zijn vervlogen Fleur is niet in de zondeval geboren speels is ze alle dagen het kwaad kan haar niet bekoren ze is als moeder ons als haar puppy's te likken nooit met het verkeerde been, integendeel liefde, spraakzaam zacht bekoren verwoorden. Feur, de jaren beginnen te wegen arthrose, verminderde nierwerking…

de door jouw gestelde vragen komen niet uit je mond het zijn je ogen die spreken ik heb ze veel te vaak ontweken heb ze niet altijd begrepen omdat ik jouw blikken niet verstond toch lijkt het of jij mijn gedachten wel kunt lezen je zult je nooit beklagen jouw levensvisie bestaat louter in het teken van behagen jij wonderlijk wezen jij…