De stem van de krekel

Krekel in het gras
avondwarmte draagt zijn toon
nacht zakt dieper in


In het trillen van de avond-
lucht hoor ik hoe de krekel een dunne
opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme
een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien.

Er beweegt iets prils in dat
kleine geluid, een bijna onzichtbare spanning
die mijn borst raakt zoals een herinnering die nog niet weet
dat ze terugkeert maar toch al warm tegen mijn huid begint te bestaan.

In zijn aanhoudende toon voel
ik hoe mijn zintuigen zich fijner afstemmen
op wat nauwelijks beweegt en ik ontdek dat stilte niet leeg
is maar gelaagd zoals een veld dat ademt onder het gewicht van de nacht.

Wanneer duisternis zich rond het
gras sluit, blijft zijn stem als een dunne draad
tussen ons hangen, een fluistering die mij herinnert aan wat
zacht mag blijven en die in mij neerlegt wat ik anders te snel voorbij zou lopen.

Biografie van deze schrijver

krekel natuur zomer

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2