biografie: CB
Kosmopoliet en schrijfster van twee publicaties: een dichtbundel ( Vrouwliefde, 2012 ) en een wetenschappelijke studie ( Cornelis Adriaan Bergsma : niet zomaar een Fries, 2016 ). Daarnaast ben ik ook gepassioneerd voor literatuur, fotografie, media, natuur, kunst, cultuur en geschiedenis. Regelmatig schrijf ik een artikel op mijn eigen website https://catherineboone.blogspot.com. Ik wens je veel leesplezier.
Inzendingen van deze schrijver
844 resultaten.Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 
13 zomerbloemen staan
stil in het ademend veld
licht beweegt voorbij
In het vroege licht waar
warmte nog voorzichtig door de lucht
stroomt, openen kleuren zich als een begroeting
en blijft elke bloem even staan in haar zachte aanwezigheid.
Langs het pad waar de
middag zich uitstrekt in tr...
Ode aan Hiroshige
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6 Maan boven het veld
wilde ganzen verdwijnen
nacht blijft nog even
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.3 met 10 stemmen 262 Lege stoel bij mij
toch schuift de ochtend langzaam
nieuw licht naar binnen
In de stilte na je stem
beweegt een dunne breuklijn door mijn
borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die
niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid.
Als de avond voor mi...
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen 47 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.
Wanneer je stem zich mengt m...
Spanner
netgedicht
1.6 met 5 stemmen 29 Tussen licht en nacht
een vlinder wordt bijna blad
de stilte beweegt
Gewone plataan in zomergroei
netgedicht
2.0 met 8 stemmen 47 Zomerlicht valt stil
plataan draagt ronde vruchten
groen ademt zacht mee
In het stille dragen van
je ronde vruchten voel ik hoe de zomer
zich langzaam ontvouwt, hoe elke stekelige bol een
kleine wereld bewaart waarin mijn aandacht rustig mag landen.
Onder je brede, open
kroon verschuif...
Treurwilg aan de sloot
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen 42 Treurwilg aan de sloot
een blad drijft met het water
stil aan het einde
De treurwilg staat
aan de sloot, met een zachtheid
die niets vraagt, alsof zijn takken een stilte dragen
waarin mijn gedachten zich langzaam laten zakken, zonder haast.
In het licht dat door
zijn hangende lange tak...
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen 45 Vroege morgenstilte
een tulp opent haar kelk
wind zonder naam
Een tulp staat als een
vorm die meer verbergt dan toont,
en iets in haar opwaartse lijn opent een diepte
die de aandacht vertraagt tot een helderheid zonder naam.
Haar ijle kelk rust in
de wijde lucht alsof zij luistert naar...
Yügen
hartenkreet
1.6 met 9 stemmen 51 Groene kikker zwemt
zomerlicht op de vijver
geen rimpel beweegt
Hij drijft in water dat
meer verbergt dan toont, en iets in
zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht
vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.
Zijn ogen rusten op
het oppervlak alsof ze luis...
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen 43 Op een bloem rustend
vleugels dragen het zonlicht
een stil ogenblik
Ze beweegt door het
ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken,
en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.
Haar broze vleugels raken
het veld...
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 224 een matte streep rust
rood goud ontvlamt de vleugel
het gras wordt weer stil
Als de Spaanse vlag zich
tussen het groen laat zien, ontstaat iets
wat geen naam nodig heeft, een verschuiving waardoor
mijn ogen niet langer zoeken maar eenvoudig aanwezig mogen zijn.
Haar vleugels bewaren een...
Nachtvlinder
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen 69 Nachtvlinder rust stil
langs donkere bloemen heen
maan ademt zacht licht
Nachtvlinder, je draagt
meer kleuren dan het oog in één
moment kan bevatten. Je fluwelen vleugels, een
zachte streling van stilte waarin de ochtend langzaam ontwaakt.
Nachtvlinder, je waakt
over mijn dromen wann...
De lieve kleine dingen
netgedicht
1.8 met 8 stemmen 44 Vlinder op een blad
de morgen houdt haar adem
alleen dauw en licht
Het moment waarop een
kopje warm tegen mijn handen leunt,
terwijl de ochtend zich ontvouwt in een heldere rust
en de eerste stilte iets in mij aanraakt zonder een enkel woord.
De geur van een kiwi na
het opensnijden, ko...
Als het groen fluistert
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen 51 De vijver bewaart
licht tussen oude bomen
stilte wortelt diep
Tussen bloemen ontvouwt
zich een taal die ouder is dan woorden.
Kleuren ontsluiten een wereld waarin verwondering
zacht neerdaalt en mijn hart leert luisteren naar wat stil wil blijven.
Onder kronen van bomen
verliest de tij...
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen 45 Avondlucht ademt
een tapijt van witte wolken
stilte kijkt mee
De lucht spreidt boven
mij een dun veld van lichte vlokjes.
Tussen blauw en stilte beweegt een zachte stroom
die traag iets in mij opent, alsof de dag zich van binnen ontvouwt.
Hoog boven mijn schouders
drijft het patroon in...
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen 67 Stap voor stap alleen
het lege bospad wacht stil
licht breekt langzaam door
Het pad opent onder
bleek ochtendlicht. Tussen mos
en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap
verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren.
Bomen ademen boven
mijn schouders. Hun schaduw
bewaar...
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen 48 Oude wortel rust
een stille bron van wijsheid
ontwaakt in het licht
Onder je voeten leeft een
oud geheugen, een stille bedding waar
je mag landen. Geen haast om verder te reiken
dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart.
In regen, wind en wortels
herken je opnieu...
Wat bomen dragen
netgedicht
2.5 met 17 stemmen 66 Oude bomen staan
valt een blad zonder geluid
de aarde luistert
In het stille opstaan
van een stam voel ik hoe een oude
rust zich verzamelt. Een beweging die niets vraagt
en toch draagt, alsof de aarde zelf een hand op mijn schouder legt.
Onder het bladerdak,
waar gefilterd licht valt,...
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen 57 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.
Tussen het ritselen
van bladeren en de koelte die
zich langzaam ontvouwt, ontstaat ee...
Hemelgloed
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen 88 Wolken in nachtlicht
hun stille vormen glijden
door een zachte gloed
Onder de bleke gloed
die boven de stad blijft hangen, merk
ik hoe het nachtlicht zich langzaam in mijn kamer
nestelt en mijn verlangen naar stilte een dunne rand krijgt.
De wolken dragen het
restlicht van een wereld...
Aan de avondster
netgedicht
2.2 met 21 stemmen 92 Avondster verschijnt
boven laatste vogelvlucht
stil valt de schemer
Op het diepe blauw
van de avondlucht verschijnt je licht,
terwijl de laatste kleuren langzaam oplossen in
de stilte en mijn blik zich opent voor wat geen woorden verlangt.
Je stralen dragen
een helderheid die niets...
Bezige bij
netgedicht
2.5 met 8 stemmen 58 Zacht zoemende bij
de bloem beweegt in de wind
zomer ademt mee
Een bij beweegt door
het veld; haar zachte zoem draagt
de belofte van een bloemrijke ontmoeting, alsof
licht en geur elkaar vinden in het kalme ritme van de zomer.
Tussen bloemen vol
stille overvloed volgt ze een spoor
dat...
Het pad van een vlinder
netgedicht
1.7 met 6 stemmen 55 Oude grindweg zwijgt
een blauwtje drinkt de zomer
bloemblad buigt heel licht
Op het gele hart van
de bloem rust de vlinder alsof ze
luistert naar een trage beweging die alleen in de
lucht bestaat en mij herinnert aan hoe aandacht groeit in stilte.
Haar broze vleugels
bewaren een spoor ...
De stem van de krekel
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen 71 Krekel in het gras
avondwarmte draagt zijn toon
nacht zakt dieper in
In het trillen van de avond-
lucht hoor ik hoe de krekel een dunne
opening maakt in mijn aandacht, alsof zijn zachte ritme
een deur is waardoor mijn binnenwereld zich zonder haast laat zien.
Er beweegt iets prils in da...
Wanneer het bos mij heelt
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen 92 Groene stilte heelt
bomen ademen diep in
onrust waait voorbij
In het zachte ruisen
van tere bladeren opent zich iets
tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude
spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.
Dieper tussen stammen
waar licht gefilterd en gebro...
Shinrin-yoku
netgedicht
1.9 met 12 stemmen 71 Ruimte tussen licht
een adem die mij draagt
zonder mij te noemen
Tussen stammen die
geen haast kennen, opent het bos
een ruimte waarin mijn adem langzaam de maat
hervindt en elke stap minder van mij verlangt dan aanwezigheid.
Het licht beweegt
behoedzaam door bladeren die
niets willen...
De kracht van verbondenheid
netgedicht
2.3 met 9 stemmen 65 Hand in hand wij gaan
onzichtbare lijnen dragen
verbonden in stilte.
Hier mogen mensen
elkaar dragen, zonder verwachting,
zonder vaste richting, zoals handen die vanzelf
verzachten wanneer nabijheid ruimte krijgt om te ontstaan.
In het zachte midden
van een oprechte ontmoeting mag
kwe...
Zomeravond
netgedicht
2.4 met 5 stemmen 67 Zomeravond -
een trilling blijft achter
in het hoge gras
In het vroege zomerlicht
dat zich zonder haast over het veld
ontvouwt, merk ik hoe de warmte in dunne lagen
ademt en mijn huid herinnert aan een eenvoud die ik bijna vergat.
Wanneer de middag zich
als een zachte sluier rond de bo...
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 62 Herfstblad op het pad
de tuin luistert zonder woord
adem vindt haar rust
Waar de wereld vertraagt,
ligt een tuin die je ontvangt en spanning
van je schouders haalt. Tussen het groen ontstaat
een plek waar aandacht mag landen en niets hoeft te vragen.
Hier mogen gedachten rusten
zonder ...
Als een vogel
netgedicht
2.4 met 9 stemmen 122 Vrij tussen wolken
vindt een vogel zonder kaart
steeds een eigen weg
Zo vrij als de ochtend,
zo licht als een gedachte, verschijnt
een vogel boven het veld. Zijn uitgespreide vleugels
drijven op de adem van de lucht, cirkelend tussen wind en verte.
Als stille reiziger draagt
hij dr...
Meer van deze schrijver...
