Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.748):

Naast jou

Je stille nabij
laat mijn adem weer zakken
tot een zachte kern

Hoe ik naast jou besta,
alsof elke ademhaling een fijne trilling
opvangt die door de ruimte beweegt en mij uitnodigt
om aandachtiger te luisteren dan woorden ooit kunnen vragen.

In mij ontstaat een kalm
landschap dat zich opent wanneer
je dichtbij bent, een veld van tedere nuances
waar elke blik een licht spoor achterlaat dat ik voorzichtig volg.

Soms voel ik hoe je diepe
stilte mij raakt als een lichte stroom,
een beweging die niet dwingt maar zacht draagt,
en ik laat me meedeinen zonder te hoeven weten waarheen.

En als de wereld te fel tegen
mijn breekbare huid slaat, vind ik in je
nabijheid een plek waar mijn zintuigen rustig mogen
worden - een vredige oever waar ik mezelf weer kan verzamelen.