Netgedichten

netgedicht (nr. 88.822):

Het ballet van de fuut

Spiegelend water
borst aan borst in zacht ritme
zij volgen het licht

In kalmte glijdt de fuut
over het water, zijn beweging zo zacht
dat de wereld even vertraagt, en mijn adem volgt
vanzelf zijn rustige ritme, alsof elke rimpeling vraagt om aandacht.

Hij zoekt de ander in een
balans van licht en water, een afstemming
waarin niets wordt geforceerd, en ik herken dat verlangen
naar zuivere verbinding, waar elke nuance telt en elke blik een verhaal draagt.

Wanneer ze elkaar naderen,
trilt de ruimte licht, een dans die wordt geboren
niet uit haast maar uit aandacht, en in dat moment voel ik hoe
zachtheid richting geeft, hoe intuïtie het pad wijst dat woorden nooit kunnen tekenen.

Dan verheffen ze zich samen,
borst tegen borst, water opspattend, een stille
bekroning, diep aanwezig, en ik ervaar hoe kwetsbaarheid kracht
wordt in overgave, want in hun magische balts herken ik mijn eigen manier van zijn.