Uit mijn bovenkamer
Totdat ik dit opschrijf,
is er eigenlijk niets gebeurd.
Niettemin zal ik mij inhouden,
om deze vrijheid niet te betreuren.
Als ik de waarheid al sprak
over mezelf,
zou ik hetzelfde doen
over al het andere.
Tegelijkertijd blijven
de beste woorden
uit handen van
de hele wereld.
In één oogwenk van hen
worden wij gevangenen,
opgesloten tussen de tralies
van hun gedachten.
Het wissen van de werkelijkheid is
zoveel malen makkelijker
dan een gelovige te laten zien,
of een droom/spook uit te schakelen.
De toekomst is onzichtbaar,
wat waarschijnlijk het beste is;
alleen de scherpste meskant
scheidt vreugde van melancholie.
Zonder publiek geen echo,
dan rest slechts de dood.
... vrije interpretatie van uitspraken door Virginia Woolf
dank aan Elckerlyc ...
Biografie van deze schrijverGeplaatst in de categorie: vrouwen
vrouwenrechten
35
Er is 1 reactie op deze inzending:
Hoe dan ook, de eerste quotestrofen denderen er al gelijk in, als een omgekeerde paasgedachte:
de vrijheid om níet te zeggen wat juist wèl is gebeurd...
Maar helemaal niets vertellen is niet gezond Wil, vertel dat maar aan Virginia...
het werkt beklemmend op je geest en kan je zelfs een ernstig trauma bezorgen.
Hoe wou je dat alles wissen zonder je soortgenoten erin te betrekken? Zonder publiek immers geen echo (!)