Wat blijft in het voorbijgaan

Wolken drijven weg
langs de stille hemelrand
wind zonder gewicht


Wolken glijden voorbij
als zachte gedachten, licht in hun
beweging, open in hun stilte. Ik voel hoe mijn
binnenwereld meeschuift, zonder iets te moeten vasthouden.

Soms hangen ze laag,
bijna tastbaar, een zachte herinnering
aan kwetsbaarheid. Ik lees hun fijngevoelige, pure
vormen zonder woorden, en laat hun zachtheid door me heen gaan.

Wanneer het licht breekt,
wordt alles ruimer, alsof helderheid
van binnenuit ontstaat. De wijd uitgestrekte lucht
spiegelt wat ik draag, en toont hoe zelfs het vluchtige kan landen.

Als ze oplossen, blijft een
prikkelarme, veilige ruimte achter, een
plek waar gevoeligheid en eenvoud rust vinden. Wolken
herinneren me dat niets vast hoeft te zijn, om toch diep aanwezig te blijven.

Biografie van deze schrijver

waarnemen beleven stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 29