voeg je hartenkreet toe

Hartenkreten

hartenkreet (nr. 60.424):

Kotojilantaarn

Tussen mos en steen
valt een zacht licht op het pad
de wind trekt voorbij


Op het pad waar de
lantaarn haar zachte vorm bewaart,
blijft een helderheid hangen die zich mengt met
groen en mijn aandacht opent voor wat woordeloos aanwezig is.

In het trage licht, waar
wind en water elkaar voorzichtig
raken, zie ik hoe elke beweging zich zonder haast
ontvouwt en hoe de ruimte een stille kring om mij heen legt.

Onder de hoge bomen,
waar het licht in dunne lagen langs
de stenen glijdt, blijft een trilling hangen, alsof
het landschap mij uitnodigt om halt te houden en stil te staan.

En in dat stille uur,
waar licht en rust elkaar ontmoeten,
begrijp ik hoe de lantaarn in haar stille lichaam
vrede kan dragen, tot zij licht wordt wanneer ik verder wandel.

... Geïnspireerd op deze video: youtube.com/watch?reload=9&v=mZDuOluq2N0 ...


Zie ook: https://catherineboone.blogspot.com

Schrijver: CB, 21 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: kunst

2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 310

Er is 1 reactie op deze inzending:

Gerhard Burgers, 3 weken geleden
De verstilling in dit gedicht raakt mij. Mooi hoe licht, natuur en aandacht langzaam in elkaar overvloeien. Heel graag gelezen.

reageer Geef je reactie op deze inzending: