Waar het geel mij leest

Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht


Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.

Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt zonder te raken, en ik beleef hoe
mijn gedachten lichter worden wanneer ik me laat dragen door het geel.

Tussen de bloemen trilt iets
ouds dat mij herinnert aan het moment
hoe het voelt om te zijn, zonder ruis of haast, alleen de
stille nabijheid van dit veld dat me raakt zonder ooit iets van mij te vragen.

En terwijl het geel zich uitstrekt
tot voorbij mijn blik, voel ik hoe mijn eigen
grenzen zachter worden, alsof ik even mag oplossen in dit
stille licht, en thuiskom in een wereld die mij nooit heeft buitengesloten.

Biografie van deze schrijver

koolzaad lente stilte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6