In vuur en vlam

Haar blonde lokken wapprend in de wind,
Verlokten menig flanerend heer,
Hun hoed lichtend voor dat lieve kind,
Bij elke haar passerende keer.

Zij zag vooral hun smachtende blikken,
Maar geen die zij begeert,
Ze liet zich door geen van hen strikken,
Door schâ en schand’ geleerd.

Elke zondag was ze weer daar present,
De dandy’s natuurlijk ook,
Altijd weer dezelfden, gene onbekend.

Tot op zekre dag een nieuwe daar kwam,
Ze bleef van verbazing staan,
Want ze stond voor hem in vuur en vlam.

Biografie van deze schrijver

verliefd

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

5.0 met 1 stemmen 404