De stilte die we dragen

Je hoort de stilte fluisteren,
woorden die nooit meer worden gezegd.
Men wil er gewoon niet naar luisteren,
ze smaken als een boterham die niet is belegd.

Echter diep van binnen,
wegen ze als een blok van goud.
Want zij vormen de zinnen,
die je begeleiden van jong naar oud.

Ze bevatten vaak onbeschrijfelijke pijn,
van dingen die voor altijd zijn gebroken.
Maar ook dat wat ooit zo fijn
was, nu in het negeren weggestoken.

... Zoveel woorden die voor altijd worden weggestoken ...

Biografie van deze schrijver

woorden goud weggestoken

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 1