Hartenkreten

Laatst toegevoegde hartenkreet (nr. 60.050):

Vragen zonder grond

22.40 uur- de tuin
zwijgt langzaam stil,
vogels slapen onder
doeken van verschil
alsof de nacht hen
zachtjes heeft vergeven,

en verdwijnen slechts
andere vorm van leven,
het groen klimt hoger
dan mijn eigen tijd
stengels weten niets van
haast of spijt

bladeren fluisteren
zonder naam of reden,
dat alles wat groeit
al antwoord draagt
in het heden

ik zit hier tussen
hout en natte aarde
tussen wat ik verloor
en wat ik bewaarde

mijn handen vol werk,
mijn hoofd vol morgen,
maar de schemer houdt
mijn onrust even verborgen

wat ben ik anders dan
een adem in het mos,
een lichaam vol
verlangen,tijdelijk
en los

toch raakt iets eeuwigs
wanneer de avond daalt,
alsof het zijn zichzelf
heel even in mij herhaalt

de dieren slapen,
de tuin blijft bestaan
bomen denken niet
aan weggaan,

alleen de mens verdwaalt
in vragen zonder grond,
terwijl de nacht
eenvoudig wordt en rond

misschien is thuis
niet wat men bezit,
maar een plek waar
het hart even stil
in zichzelf zit.