Scherven van jouw storm

Terwijl de klok opnieuw 12 uur slaat,
Razen jouw woorden door de kamer.
Als een storm die geen richting heeft.
Ze halen het vuil onder mijn nagels vandaan.

Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.

Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies,
Waardoor alles soms onscherp wordt.

... Een nieuwe emotionele storm. Mijn kwetsbare ik, die zich constant aanpast en op een gegeven moment overbelast raakt. ...

emotionele storm kwetsbaarheid overbelasting

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 3