Een lichaam zonder naam
Een onbekend lichaam,
Van een vergeten ziel,
Waarbij de geest me vasthield.
Een stilte die over je waakt,
Met een drukte die langs je giert.
Een centrale vraag,
Verstrengeld met een doodswens,
Waarvan ik het einde niet ken.
Een gevoel,
Van wachten,
Op een hopeloos doel.
Een angst,
Dat ik constant voel.
... Bij een depressie herken je jezelf niet meer. Je voelt je alleen, stil en somber, maar als je om je heen kijkt, lijkt het prima te gaan met de mensheid. Een gedachte die langs komt, waarbij de dood centraal staat. Je voelt je hopeloos waarbij de angst maar blijft toenemen ...
Schrijver: Leentje, 16 april 2026Geplaatst in de categorie: welzijn

Er is 1 reactie op deze inzending:
Dank,