waar je bent
dat je tussen de bomen naar haar zwaait
gebaart dat je bijna thuis bent
dat je op een bankje naar haar wuift
een klopje met je hand op de lege plek
dat zij in broze ogenblikken
niet weet waar zij is
Geplaatst in de categorie: afscheid
rouw 3.0 met 2 stemmen 
26
26
Er is 1 reactie op deze inzending:
Jij bent al uit mijn zicht
Ik ben traag strompel
door de duinen
Duindoorn krast mijn gezicht
het zand is heet en droog
Daar lig je op je rug
je hoofd opgericht
Ik herken de geur van
je huid op het katoenen
strandlaken,
de zilte lucht
Je kijkt naar de golven
verrukt,
als een kind