voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.191):

Een hommage

De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel

Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?

... Voor J.E. ...

Schrijver: J.Bakx, 23 augustus 2026


Geplaatst in de categorie: afscheid

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: