Een hommage
De tijd kreeg een betekenis
die zij wilden weren,
maar het noodlot was niet te keren;
de angst streek klapwiekend neer
in de wildernis van pijn
en nu hij zich daar nestelt
- het licht wordt zo sprakeloos wit -
denken zij aan het vaarwel
Hoe komt wie vlucht ooit tot bedaren
en wie voor altijd slaapt nooit terug?
... Voor J.E. ...
Schrijver: J.Bakx, 23 augustus 2026Geplaatst in de categorie: afscheid

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!