Alle inzendingen van Hector Havermout

Zijn sterke handen zijn ouder geworden door daden en dingen die tot actie dwingen hij heeft niet meer die lenigheid van vroegere vingers en vlotte vleierij met de natuur van voorheen stevige schoenen met versleten zolen eelt op zijn taaie ziel zijn broek, te strak toont trots zijn billen zijn nooit moe van het zitten op…

Hij verlangt zijn fantasieën dieper in het duister van de nacht hij doet alles wat gij wilt hij lijkt wel gek de eerste twijfelende traan rolt over zijn slapende gezicht wat hij nu voelt is onbeschrijfbaar zijn avontuur wordt intenser in de cadans van zijn bezielde hart beantwoordt hij zijn dromen grondig hij zou iets willen dichten…

Voel jij ook de extase in de taal van fladderende voorjaarsvlinders herinneringen naast het gammele liefdesbed voeden vieze schimmen op het vale behang rebelse ratten onder het beschimmelde bed behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang witte lakens een beetje smoezelig kreukels in een gezond verstand in een hotelkamer vol eenzaamheid aan…

Ooit weet ik waarom ik het zeker weet over die stille bloei onder de boomschaduwen in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden psychiaters, dominees, critici, politici ze zijn voor mij te kil, te liefdeloos berekenend in het doorzagen van mijn dagelijkse geneugten in afstandelijk protocol kan ik mij niet vinden omdat door deftigheid zoete…

Kleine erupties in een zee van tijd onbereikbaar voor jouw nijverheid waar bloemen in wildernis dansen via breekbare momenten schuldbewust in jouw perspectief bestaat er nieuw gerief door onuitputtelijke drang reeds uitgerust schaduwen verborgen door zilte wind onbereikbaar voor harde werkelijkheid in eigen fantasie een vreemde bemind…

Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

In hoeverre het waarheid is hetgeen je dikwijls beweerde zo dichter bij de letterlijke armoede in ontroerende liefdesbrieven uit een achterbuurt van een verlegen land vol verborgen leed kan ik je niet vertellen, ik ben onwetend het wekt verbazing dat ik in gedachten witte en rode rozen kan laten verwelken in de eenzame roze vaas op het grenen…

Ze vertellen dat er zure regen komt alleen in woordloze gebaren over liefde om het seizoen te vieren in al haar naaktheid hij begraaft herinneringen naast het liefdesbed zijn handen voeden schimmen op het behang met wat de stille slaapkamer heeft te bieden er is een engelgezicht van een kameraad uit niemandsland omdat er liefde nodig is om…

De schrijver is niet het gedicht laat het gedicht zichzelf zijn een spiegelbeeld zonder ego je komt een dichter tegen in een droom nabij een bos waar raven leven waar raven zwervend zweven zijn achterdochtige gedachten staan voor werelddelen van verwarring met zijn sterke handen knijpt hij hersenwolken dood hij verzint geen literair…

Het stemt mij verdrietig dat ik nu als waarheid moet lezen dat jij in jouw stilte bent verdwaald stille vriend, beleden schaduw eenzaat van de wandeling in de witheid van de winter ik volg je, ik volg je   ritmisch vormen zinnen strofen onderweg naar nergens op zoek naar niemand en eindelijk zonder vermoeden terwijl een enkeling het…

Ritmisch vormen zinnen strofen in nergens zal je iemand zijn die het ontkennen gaat vergeten en emoties zullen het duister dragen zonder antwoorden of nieuwe vragen afhankelijk van de wrede pijn van trots jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen in kalme stilte van ons innig samenzijn plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…

Het is alsof er een landschap slaapt in het oude landschapsschrift nevelend door de droomwereld in de geesten van dronken filosofen door lelijkheid getroffen herzien zij de ernst van hun geschriften totdat er niets meer over is van de schoonheid in de wereld die als een vloerkleed aan hun voeten ligt.…

Het landschap schildert zich zelfstandig in de geest van een dronken matroos onderweg naar een ontlading een vrouw die verdrinkt in haar eigenwaan mannen die alle kritische noten weerstaan een vis die eet van een oude banaan bruine ruimte stroomt vol met domme dwazen in verdachte omstandigheden op hobbelpaarden laakbaar amusement viert hoogtij…

De dwaalsteden waar ik dikwijls mijn hart verlies in arme wijken kennen niet de weidse verhalen van het platteland achter de dijken de momenten uit mijn vroege jeugdjaren die intiem waren met wildernis en natuur maken de eenvoud van mijn herbeleving intens en onverschrokken spontaan en puur alsof ik voor het eerst in korte broek in de bewoonde…

Wil je de vrolijke stem horen van een overleden moeder die sombere gedachten steelt bij de rivier met jeugdige energie luister met die eerbiedige glimlach doe het op een windloze zomerse dag wanneer vlinders op bloemen dansen zwaluwen onder zwoele wolken zweven je kunt haar horen met jouw hart.…

Ik heb de oude steden gezien onder een zinderende zon allemaal marmeren beelden de aap in mij is steeds meer mens geworden, sindsdien en door de bossen geslenterd een onvermoeibare zwerver whiskyflessen gevuld met water de mens in mij is toch een beetje aap gebleven, sindsdien schilderijen mocht ik bewonderen onder de adem van…

Al een poos zonder lucide dromen was ik mijn lichaam met warm water schoner dan voorheen, het vuil spoelt weg een trein uit het verre Noorden brengt ons verse dromen het is de tijd voor zoete pret ik wil puur zijn voor wat komen gaat nu mijn dromenland ons samenbrengt in het mysterieuze spel van de liefde al lang geen fantasie meer doop…

Voel jij ook in alle talen van voorjaarsvlinders essentie in warme volle magen talloze onbeantwoorde levensvragen onder blauwe lucht van dromen waar je ademt in vertrouwen bemerk jij ook dit vroeg ontwaken dan is het vanwege prille liefde verliefd zijn op een onontdekte schat volg blijmoedig het droomkompas.…

Het wekt verbazing dat ik in gedachten bloemen laat verwelken in de eenzame vaas op het dressoir ik leef nu vrolijk verder met een tuin in mijn buik in een jurk die te groot is om stilletjes in te wonen en jij in een ver landschap traint jouw manlijke spieren voor de omvangrijke spiegel die diepe dromen laat zien later wanneer…

Een zwierig zwart potlood tekent de oude lindeboom de takken weids vol knoesten nevel hangt boven het avondwoud anoniem in een mysterieus niemandsland waar nimfen mooie brieven schrijven een hand maakt een gebaar van vrede stille schittering van hemelsterren bij nacht een maan die glimlacht boven de stad die slaapt in een roes in…

Een kleine waarheid ontvouwt zich vrijwel onzichtbaar voor de mensen om ons heen in deze vreemde wereld we vinden elkaar lief en sturen liefdevolle berichtjes over hoe het gaat met de ontheemde vlinders in het weidse wolvenland Zou het liefste de havenboezem willen volgen met mijn lucide dromen mijn harde hoofd tegen jouw torso jouw…

Het was het geluid van een waterval waarmee je tegen haar vochtige borsten in slaap viel, terwijl de regen buiten onophoudelijk een zwijglied zong. En je kwam pas tot leven in haar dromenland altijd opmerkzaam voor de uitzinnige liefde wakker en oprecht op zoek naar een doel samen in het leven, zingeving en gevoelens Het was het geluid…

Aan zijn lawaaiig raam gezeten lijkt het waarachtig of hij ongelukkig is naarmate hij ouder wordt ver weg, het donkere duister in daar is de wereld alles, zijn metgezel vandaag heeft hij van alles meegemaakt hij, die bijna van de hemel is want schuld op aarde leidt naar vermaak in zijn oude zetel bij het maanlicht raam in een huis dat…

Er ligt een eindeloos landschap tussen jouw lucide droomwereld en haar machtige serene werkelijkheid de donkere nacht maakt harde muren een vreemde wereld zonder deuren van waarheid, stilte kent langdurige minuten in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier een moeder is, de boom een dochter van de zon de golven van de zee geen…

Boos mag je zijn als er geen bloeiende rozen bestaan op de maan van jouw dromen geen blauwe hemellucht of heldere zon die het naaktstrand kust in de zon aan de oevers ontevreden kun je worden als je de lentelucht niet ruikt geen deelgenoot bent van het genot de bloesem te zien bloeien de bloeiende lente te zien met al die bloesemgeur…

Het verschil tussen de goden en de mensen is op de vingers van een linkerhand te tellen mensen doe niet groter dan je bent de nietigheid valt niet te vieren de natuur heeft geen geheugen voor verdriet het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…

De dood heeft je meegenomen niet naar de zee of naar een graf maar naar de droeve stilte van een bos daar ben je uiteengevallen je bestaat niet meer de resten zijn vergaan maar de herinneringen zijn sterker dan ooit het lijkt of je weer danst weer naar me lacht mijn haren streelt zo eenzaam in dit spiegelspel.…

Er ligt een episode vol begeerte tussen voor en na het virus onaanraakbaar deze liefde afstand bewaren tot het hart alsof ik in jouw schaduw sta helende kracht van duisternis in volle teugen van genieten totdat het besef weer daar is samen in dit stil verlangen.…

Ze vragen me soms of u nog gedichten schrijft over de taal van de vreugde zoals u ooit dikwijls deed alsof ze niet willen weten dat u niet meer leeft onder de mensen hier op aarde, voor de massa bent u dood, niet meer aanschouwelijk ik antwoord ze vaak dat ik uw gedichten nog lees in de avonduren wanneer de zon daalt in de lethargie…

Alle hoop is nu op jou gevestigd de horizon komt dichterbij toekomst wacht op niemand nader je met iedere voetstap blote voeten op het zand strand ligt aan de zee weids is jouw innerlijk verlangen in de wereld zo naakt mogelijk te zijn puur zoals het bestaan bedoeld is ik zie je zwoegen, spieren kweken ruimtelijk is jouw denken om jezelf…