Herinnering

Een vreemdeling zonder realistisch spiegelbeeld
ging over de stoffige wegen van het beruchte moerasland,

zoekend naar de warmte van de late middag
en de koele aanraking
van wit linnen op de naakte huid.

Buiten zinderde de zon genadeloos over het landschap.
In de schaduw van mijn geest gaf ik hem een thuis.

Ik stelde me voor dat hij in mijn eigen fantasie woonde:
een jongeman nog, argeloos spelend in het rulle zand,
zoals de jeugd zich destijds aan mij toonde.

Zij kwamen tot mij in al hun onbeholpen schoonheid,
onhandig nog in hun verlangens,
en dragend met zich mee — als een offer uit vervlogen dagen —
bloemen die de taal van de wereld nog niet kenden.

reizen jeugd herinneringen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2