Alle inzendingen over reizen

Waar het stil is ga daar rusig zitten sluit je ogen neem een atlas tussen je oren laat je gedachten kalmpjes door spannende landen bladeren tot ze ergens komen waar het stil is daar waar je rustig ging zitten om wat van de wereld te zien. --------------------------------------------------------- uit: Van hier naar hier, Plint…

Zie het als een tableau vivant een drijvende stad die eeuwig verdoemd lijkt te drijven en aan het eind der levensduur van haar stutten en palen en muur nog van geen opgeven wil weten tot de zee haar in de lagune verschalkt een achtarmige octopus, een gigant om zich heen grijpt en als Scylla in de Charybdis verweerde gewelven van oeroude steen…

Met wijd gespreide armen Lag het bed mij op te wachten, Een hartelijk welkom, Duidelijk ook welgemeend. Ik liet mij in de gespreide armen Vallen, met een diepe zucht, Vol blijde verwachting, Naar mijn welverdiende rust. Ik droomde van verre reizen, Naar onbekende oorden, Meegevoerd Op zachte, koele briesjes. Ik ontwaak geheel uitgerust…

Hij zette alle zeilen bij, Verlegde keer op keer zijn koers, Nadat zij met de noorderzon Vertrokken was, uit zicht. Op de valreep had de boots De plaat gepoetst, Hij van de stand van de bazaan Niet van kon op aan.. Trouwens van de kluiver Vond hij ook niet veel, Die kreeg hij zo nooit In een door hem gewenst gareel. Nu zwerft hij…

Terug naar mijn grond van bestaan de beken en het bos, de heuvels van dat aardse rijk; dat paleis heb ik heroverd, de muren en de poort de ware sleutel tot mijn eigenheid dit landschap waar ik graag verdwaal de struiken en het wild, de bloemen in de uiterwaard; mijn leven dat was vergeten, de dromen en de drang de zeven streken op het…

In de zachte adem van de avond waar het water langs riet fluistert en bomen hun verhalen dragen in een taal die niemand ziet, staan wij tussen het groen stil de lucht nog warm van zon zijn kleuren gevangen in touw en hoop, klaar voor een reis door blauwe luchten. De eerste ballon, vol van verlangen, droeg stil ongezegde woorden,…

Ik geef ze graag een fooi die meiden zorgen voor dooi in mijn hele drukke mantelbestaan in het voor mijn dochter op IJburg komen en gaan dus gunnen me ze de prijs van effe rusten met 2 bollen ijs met natuurlijk een dot slagroom d'r op IJburg is voor mij ook vooral 'n IJSBURG-CUPJES-STOP…

De straatstenen glanzen koud en kaal onder de bleke, vroege ochtendzon met opgezette kraag loopt hij voorbij aan de ontwaakte gevels van de stad zijn voeten kennen blindelings de weg weg van de warmte die hij net bezat de smaak van slapeloosheid in de mond weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand op het perron herhaalt de film zich stil in…

Nog voor het eerste licht vindt de auto de weg al Twee lichamen slapen achter mij, kilometers weten niet van wat zij achterlaten Het asfalt wordt lichter tijd neemt het over Meren houden de lucht vast. Nergens vallen stemmen buiten het bereik van morgen alleen het noorden dat niets vraagt.…

Krijg het heen en weer! Alles wat mijn gemoed beroert Verbeeldingen van goddelijke bestemmingen Goden die zich bijna bij naam laten noemen, alsof de blindheid van mijn verloren tijd het elastiek van mijn gymnastisch verleden verder en verder oprekt tot een spagaat tussen Gulliver en Berendzoon, Tussen de reus en de verdwaalde…

ontsnapt aan hemels sirenen-gezang eenogige reuzen verslagen zo nu en dan de handen gebrand soms te hoog naar de zon gevlogen zij leerden het vallen kennen bleke tijden te doorstaan bufferden zich tegen de felheid van tegenslag en pijn toen zij veranderd waren niets meer hetzelfde was brak de thuisreis naar binnen aan de odyssee hun…

In het grote Alpenrijk klimmen _ steeds hoger door wouden en bloemenweiden de sneeuwtop wenkt uitdagend snel hierheen komen ondanks alle moeite maar daaronder vraagt een bergpan hier lange tijd te blijven aan de rots- en grashellingen klinkt een eeuwige stem waarin luid gedaver en fluistering samenspelen weergaloos _ voor niets…

Onze gedachten zijn ons vertrouwd hoe anders met het onverwachte de lucht van kleur laat verschieten aan hen die wij ooit kenden, wetende dat invloeden de wereld veranderen het leven onze wegen deed splitsen ook al gaat het allemaal voorbij reden genoeg om te bezinnen waar de gezamenlijke reis begon, haar levenspad te blijven herinneren…

in een monorail zweeft zij met de glimlach van een verloren kind boven de ongrijpbare tijd speelbal van wind en stroming in haar bloed duizelt het lied van de reis van een vogelveer de kilte eet haar lichaam op zij verdwijnt in de nacht zij heeft nooit bestaan…

Aan Antwerpens Scheldekade liggen vaartuigen met welbekende of verborgen bestemming grote schepen rusten stil wachten op hun verre reis over wereldzeeën hun kleine zusters verheugen zich op de vertrouwde vaart langs nabije kusten dan wel over rivieren boten voor tochten in en nabij de haven zijn blij dat ze spoedig hun…

zij stapt haar huis op wielen in alles ligt vast het begin de sleutel draait geen omweg meer rijdt de straat uit keer op keer de eerste kilometer gaat nog stroef haar handen strak en hoofd nog dof maar langzaam zakt het moeten weg de weg wordt ritme recht en echt een stop langs een lege baan motor uit de dag…

Die avond vertrok een auto richting snelweg en de honden blaften niet het dashbordvak was leeg op een kaart van west-europa na een pak tissues een aangebroken rol pepermunt er woedde koude oorlog in mijn hoofd we reden zwaar weer tegemoet tegenliggers voerden groot licht in de verte wij naderden de interzone niemandsland het…

( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE EEN RONDREIS IN ZICHZELF HEEFT WETEN TE MAKEN ) ook reizen in je hoofd kan soms erg vermoeiend zijn met de tred van een reiziger die door de seizoenen reist kom je straks vanzelf op de plaats van bestemming een plek waarvan je thans nog absoluut geen weet hebt maar had je die wetenschap dan wel…

Onderweg, alleen naar samen als zonen zonder vaderland achter die horizon zonder oorlog naar vroege vogels van een droevig lied om vrede te bewaren leven in de regenzomer overvleugeld door armoede in goede gezondheid zijn we zonder elkaar in nabijheid als zonen zonder moederland gevleugeld als de mooiste vogels onderweg, alleen…

tors rotsen sleep koffers vaten touwen de trog we schepen haar in scheef net schelpdieren rukken de matrozen op versnellen hun pas langs het want de trotse trossen gaan uit hun bol en nergens is olie en alles is vol alleen mijn snelle handen rijmen nog met de zeilen de doden de winden het zog ------------------------------------…

Stil in mij beweegt een reiziger zonder stappen die toch doorgaat Hoe ik beweeg door de dag, door een onbekend landschap waar elke indruk een koers aangeeft en stilte soms de enige wegwijzer is die mijn aandacht behoedzaam bij de hand neemt. In mij lopen paden die zich langzaam maar gestaag ontvouwen, lijnen van herinnering die onder…

Over de uitgestrektheid van de Stille Zuidzee Voeren noordoostelijke winden ze mee Tuimelend op eindelose waterwoestijnen Golven die huizenhoog deinen Almaar opstuwende wanden Onaflatend spuwend tegen de stranden Maken luid brullend hun landing Waarna ze stukbreken in de branding Het lijken wel kokhalzende kaken Die monsterlijke kruinen…

Er hangt een mysterieuze dikke mist boven de graanvelden op het platteland een gevoel van valse hekserij komt in mij op nu ik uitgelaten over de rulle zandwegen galoppeer op een blind paard dat niet kan schrijven ik heb een persoonlijke brief in mijn rugzakje alsof er een heks is die met me wil praten zonder hevige angst of ernstig overdrijven…

Zilte golven gaan wortels drijven op de wind hoop vaart naar morgen De kade kromp tot een dunne streep grijs, terwijl het hout onder hun voeten zuchtte. Ze droegen geen koffers, enkel de zwaarte van een land dat hen niet langer kon voeden. De oceaan is een bijbel vol blanco bladzijden, waarin de wind met ruwe letters schrijft. Elke golf…

Stil stil stil stil De ruimte schiet weg over het panoramaraam Nevels om onze spiraalduik terug de oceaan in, Captain Colin zweeft ons door echos van leven signalen in de ronde salon 20.000 uur is ver, we liggen op zakken, drinken uit kristal en leven in eeuwigheid Nieuws is er niet Het meisje van…

We hebben onze expeditie grondig voorbereid. We kennen de plek waar we het spoor bijster zullen raken waar we door de grappen heen zullen zijn en een lawine ons gezelschap zal halveren. Daar zal december blijven duren en de storm zal onze sentimenten aanwakkeren op een manier die onze geldschieters zal bekoren. De nacht voor het vertrek richten…

​ Kan je met jezelf een onderonsje maken in een vliegtuigstoel van toeristenkwaliteit waar je amper je gewicht weet te verplaatsen dan van die ene bilhelft naar de andere waar je voeten krampen produceren en je je schoenen al hebt uitgewrongen om je tenen even te bevrijden van de irritante beknelling je je ogen bedekt met je sjaal je…

Mijn vrijheid, mijn vleugels uitslaan. Wanneer ik wil, wanneer ik zin heb. Op avontuur of gewoon rustig. Tussen de bomen of aan het water. Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier. Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee. Gewoon genieten. En dit dankzij mijn mobilhome.…

Kom, laten we gaan op reis de reis van ons leven zonder bagage het onverwachte verwachtingsvol omarmen Kom, laten we kijken waar de zon opkomt de tijd vergeten niets willen weten van de eindbestemming als jij of ik dan moeten gaan op reis na het leven Kom, laten we onze koffers vullen met tijdloze liefde en eindeloos geluk…

Een kleine kustvaarder verlaat de zee, gaat de Rijn op, vertraagt vaart, kijkt voldaan naar weiden, waar nieuwsgierige koeien staan, verschrikt plaagzuchtig het drinkende vee. De rivierstroom valt aan, maar laat zich gedwee om de boeg splijten, door de schroef verslaan. Heuvels ontvangen blij; het schip legt aan bij een rotswand: voor enige…