Alle inzendingen van Patricia

Een vlotte eter heb ik mij getoond. Wat ligt er op mijn bord, wat schaft de pot? Verrassend kleine portie, vers genot. Het wachten wordt gelukkig snel beloond. Mijn kiezen en mijn kaken uitgewoond. Een vlug gerief bereik ik met mijn spot. Krijg nou wat, toch nog leven in de grot. Ik laat mij gelden, net en vlot verschoond. Bezieling en bevlogenheid…

Op het scherpst van de snede Beweeg ik met mijn pen als dolk Tussen gevoel en rede Ben ik de spreekbuis van het volk. Al met uw gulle gift paraat Zeg ik voor u waarop het staat. Waarden, normen veiligheid Voor deze zaken voer ik strijd. Maak fel van retoriek gebruik, Sprekend vanuit mijn onderbuik, Bied ik voor wie wil horen Veiligheid…

In de benen! Aan de slag! Vooruit ermee! Klaar met wachten. Zit je klaar? Dan is dit het begin. Bang mag je zijn Als bijna iedereen Voel je geroepen. Voel je gevleid. Voel mijn vertrouwen. Kom op het is tijd Om lief te hebben Op te ruimen Voor te doen Voor te leven.…

Zorgwekkend hoe willoos, als lamgeslagen kudde makke schapen, we ons in het zelfde kringetje laten leiden, keer op keer, op keer op keer. Hoopgevend dat vele enkelingen de overtuiging delen dat gezond verstand duurzame waarde heeft daar waar het algoritme ons duur komt te staan.…

Liefdevol aanschouw jij. Aandachtig luister ik. Voorzichtig kijk ik. Zelfverzekerd zwijg jij. Onbegrepen spreek ik. Hulpvaardig verbeter jij. Ongedwongen schrijf ik. Onvermoeibaar steun jij mij.…

Van ver ben ik op weg naar Rotterdam. Best lange tijd geleden dat ik daar kwam. Stad met bijna gerenoveerde toren. Toen daar een lieve tante weggebracht. En nu een verre oom eraan verloren.…

Ach wat een blijdschap Wanneer onbedoeld toch blijkt Dat mooie verhalen als Ongeëvenaarde bronnen van Inspiratie zorgen voor Een onmetelijke hoeveelheid aan Nieuwe inzichten en Onnavolgbare uitgangspunten…

Op een trage lentemorgen, lentemorgen ver in mei, stond een lief klein lieveheerbeest, stil te wachten in de rij. Wachtend op de bus of tram dacht hij: ”Ik ben goed bij stem, dus hef ik het lied maar aan over het leed in mijn bestaan”. “Nooit zal ik een vlinder worden en het spinnen van een web is toch van een andere orde dan ik in…

Geachte bovenstebeste baas, Hier volgt mijn sollicitatierelaas. Voor deze prachtige vacature Leg ik u gaarne in de luren, Met compliment en vleierij. Wie weet wellicht kiest u voor mij. Bij het vervullen van de baan Wil ik best over lijken gaan Om u van dienst te kunnen zijn. Al doet dat misschien wel eens pijn Aan mijn 2 ellebogen Dan…

Mij rest slechts hakken met een botte bijl. Het voelt alsof er mij iets wordt misgund. Klein restje vechtlust van een bloedend rund. Net iets te veel slagen met een natte dweil. Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl. Niet in positie voor gelijke munt. Maakt dat ik puur vergif spui onverdund. In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.…

Mijn donker lijf, geoliede machine Is op een zekere leeftijd, bijna oud. Vraagt nu bovengemiddeld onderhoud. Mijn voorkomen neigt naar het androgyne. Dit alles maakt mij vaak tot de beziene. Mijn huid is hoog gevoelig maar vertrouwd. Mijn lijf doet wat ik wil, doet niet veel fout. Ik denk weleens, hoe zou ik dit verdienen? Mijn hamerteen…

Hoe durf je! Heeft tijd jou niets maar dan ook niets geleerd? Je mouw, willige prooi voor foute spelden. Voor feiten rest slechts jouw dovemans oor.…

Dood ben je. Dood blijf je. Levend was je. Vliegen kon je. Zwemmen wou je. Mooi was je. Vergaan zal je.…

Onzekerheid...brengt wantrouwen Wantrouwen...brengt jaloezie Jaloezie...brengt valsheid Valsheid...brengt ruzie Ruzie...brengt eenzaamheid…

Mijn vrijheid, mijn vleugels uitslaan. Wanneer ik wil, wanneer ik zin heb. Op avontuur of gewoon rustig. Tussen de bomen of aan het water. Mijn tenen laten krullen in een kabbelende rivier. Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee. Gewoon genieten. En dit dankzij mijn mobilhome.…

Hun huid geschramd aan prikkeldraad en scherven hun ziel gekneusd hun vlees gekooid verscheurd van kamp naar kamp - in niemandsland zelfs niet vogel-vrij. ---------------------------------------------- uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Ik verbind hem met touw, met mij, met handen aan het bed. Verbonden beginnen wonden pas echt. Met zorg snoer ik de mond, verblind de ogen. Toegekomen, klaar, begin ik met ontbloten. De rand, de binnenkant. Geheel ontdaan verzoekt hij, deze om genezing. Maar ik lig hem zwaar, ik ben op hem gebrand. Ik ben de bovenhand, tot de tanden…

Er zijn er door Michelangelo beschilderd, met rozetten versierd, door zuilen gestut, maar ook gewone tijdens grote schoonmaak met ammoniak gewassen en gewit of : niets - crèmekleurige hoge plafonds van op een ziekenhuisbed op hoge poten, en oude plafonds bekeken door versleten mensen die liggen in oude kamers omdat lopen…

Ik droomde van de zon hij was een gladde bol van bloedkoraal en werd toen op mijn smeken een gespierde jongeling in strak zwart trainingspak met glanzend rode haren. Het was onder een perenboom dat hij mij toen besprong: een zalige ervaring.…

Onder de pompelmoezen maan Op de oude schommel Als op een droom van vroeger Scharnieren knarsen Krekels zwijgen Onkruid Schiet uit het droge zand omhoog Zaden zijn verdord van de hitte Lelies bloeien niet verder Algen vertroebelen de vijver Je bent er niet Er is brood en wijn Je bent er niet Pompelmoezen maan Fruit en wijn Dompelpomp…

Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ------------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem en wat er wriemelt, wat ingewikkeld wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij, weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen: deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt erover, stort en wordt van kracht. ----…

Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ---------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Sobibor het zou de naam van een cocktail kunnen zijn of van een computerprogramma van een nieuw medicijn of van een steen in de branding die wacht op de zee of de naam van de man die de steen in zijn hand houdt en streelt en wacht op het water het brood het bevel het schot die wacht op de vrouw de vrede de dood of gewoon op de branding…

Er zijn dagen: vroeggeboren slakken. op het hete middaguur zoeken zij de schaduw en smelten sissend in hun eigen slijm dan later het uur waarop de maan gebaard wordt maar nog niet ademt en niet huilt. toch helpen schallende cymbalen. ----------------------------------- Uit: Gedichten 68, 1968.…

Hun huid geschramd aan prikkeldraad en scherven hun ziel gekneusd hun vlees gekooid verscheurd van kamp naar kamp - in niemandsland zelfs niet vogel-vrij. ------------------------------------------ uit: 'Vrede is eten met muziek', 2005.…

Ik loop over straat. Mensen kijken me aan. Iedereen blijft maar kijken. Ze kijken me angstig aan of met moordblikken. Ik word bang. Ik kijk een beetje angstig. Het lijkt of m'n huis nog kilometers ver is. Er zijn honderden mensen die me blijven aankijken. Ik zet m'n muts op. Ik loop snel door zodat ik niet veel blikken hoef op te…

Ik vind je lief, daarom schrijf ik nu deze brief. Lieverd, ik ken je al zo lang, wij zijn als ying en yang. Deze liefde duurt nu al zo'n 10 jaar, en nee, daarmee zijn we nog lang niet klaar. En dat alles in het geheim, maar mijn liefde voor jou is en blijft fulltime. Ik zal je nooit helemaal voor mezelf krijgen, maar zolang ík van jou…

ach tevergeefs de slaap betrachtend - (hoor, hoe troostend is het tikken van de zomerregen op het raam in lood en het geluid van wind in de bladerrijke bomen) - denk ik: o wat dacht ik toen de zomerstormen mij nieuwsgierig en verschrikt door 't witte huis zonder gordijnen deden dwalen en de muren witgekalkt nog witter ware door de…

Ik zal hem voordoen wat ik doe: hoofd tussen mijn handen, mond aan lippen, niets ter wereld. Geen gedachte niet aan mij, geen benen om niet op te blijven. Afgesneden als van mij, hoofd dat aan mijn lippen hangt, zal ik het eigen lichaam zijn. Ik doe het voor, ik zeg hem: ik van jou, en zeg hem: zeg mij na. ----------------------------…