Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.600):

Heerbeestjesleed

Op een trage lentemorgen,
lentemorgen ver in mei,
stond een lief klein lieveheerbeest,
stil te wachten in de rij.

Wachtend op de bus of tram
dacht hij: ”Ik ben goed bij stem,
dus hef ik het lied maar aan
over het leed in mijn bestaan”.

“Nooit zal ik een vlinder worden
en het spinnen van een web
is toch van een andere orde
dan ik in mijn genen heb”.

“Mijn smart is onverdraaglijk.
Mijn nut of lot iets geks.
Minderwaardig ben ik”,
aldus sprak zijn complex.

Maar ach, daar kroop een bladluis rond.
Vergeten was het verdriet.
Het water liep in ’s heerbeests mond.
De bus reed langs hij zag hem niet,
Toen hij die luis verslond.