Hartenkreten

hartenkreet (nr. 59.605):

Rond

wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken

een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is

zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan

dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om mij heen
alsof de ruimte zelf besluit

een ovaal zou nog rek
kunnen hebben
een uitgerekte beweging
een lichte afwijking

daar waar de lijn even
loslaat van haar eigen
perfectie, maar de cirkel
kent geen genade

zij keert terug
naar hetzelfde punt
altijd-

was ik maar een
gelijkbenige driehoek
dan was er tenminste
een schuine zijde

een helling, waarlangs
ik zou glijden
uit deze besloten
vorm

—

niet verdwijnen-
alleen even loskomen
van het rond
dat mij vasthoudt.