Netgedichten

netgedicht (nr. 88.575):

Ongenoegen

Mij rest slechts hakken met een botte bijl.
Het voelt alsof er mij iets wordt misgund.
Klein restje vechtlust van een bloedend rund.
Net iets te veel slagen met een natte dweil.

Toch incasseer ik dapper, geheel in stijl.
Niet in positie voor gelijke munt.
Maakt dat ik puur vergif spui onverdund.
In nijd verbergen schuilt voor mij geen heil.

Gevloerd, maar scheldend kom ik overeind.
Hoe lang nog zal ik mij blijven vergissen?
Een mooi plafond van glas, koud als een vriezer.

Misplaatst advies graag stoppen waar geen zon schijnt.
Steeds hoger word de stapel ergernissen.
Mijn woede maakt mij tot een slecht verliezer.