voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.107):

Dierenstemmen

Voor jou heb ik
mijn laatste kleren
in de kast gelegd

puur uit schaamte
omdat ik ze niet nodig heb
om de mensheid te fileren,

En ik kom ook niet terug
op mijn ernstige besluit
voortaan de naakte waarheid te dienen

ik eet geen vlees meer
het is gewoon niet nodig
de wereld te vernietigen

met welvaart die pure welzijn
in de weg staat

geef mij maar een vacht
dan hou ik de wacht

bij de dierenstemmen in de nacht.

Schrijver: mobar
8 september 2026


Geplaatst in de categorie: dieren

3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.666

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

CB, 4 weken geleden
Mobar,
Wat een krachtig en eigenzinnig gedicht, met een mooie combinatie van ironie, kwetsbaarheid en een diep gevoel van verbondenheid met dieren. Achter de scherpe woorden over de mensheid schuilt een verlangen naar een wereld waarin we minder nemen en meer respecteren. Vooral de regels ‘geef mij maar een vacht / dan hou ik de wacht’ vind ik prachtig. Daar verandert de aanklacht in iets heel teder: de keuze om niet langer tegenover de dieren te staan, maar naast hen. En die laatste regel blijft hangen, alsof je even stil mag worden om te luisteren naar stemmen die we als mensen vaak niet horen.
Catherine
elze, een maand geleden
mobar, dierenstemmen in de diepte die spreken in het menselijk brein..mooi man

reageer Geef je reactie op deze inzending: