Als alle woorden zijn gezegd
kruist de koning het groene land
staat voor een gloeiend frasenvuur
striemen de snaren, wit verbrand
Aan haar voeten stort hij neer
Lucille, ik smeek je, hoor mijn bede
maar als het hart moe is gestreden
geeft ook zij geen weerklank meer.
Wanneer de vonken zijn verdwenen
‘Rest mij jou de beste wensen’
en…
De vreemde gnoom
uit de geletterde fontein
speelt met het viltje
aan dezelfde bar gezeten
puzzelt mijn onzinnig weten
met het donkerbruin vermoeden
dat het biertje dat we dronken
de laatste niet zou zijn.
Waar we vele malen spraken
over bekende koetjes
en dat het feeëriek geweld
nooit kan vervelen, noch kan wennen
deden we elkaar de…
Met striemen op mijn lippen,
staar ik, ogen dichtgeknepen.
Is mijn knokkels’ bloed verdwenen
rondom ijskoud roestig staal.
De benen die mij dragen
hebben wiegen tot kunst verheven.
Schreeuwend geeft de dief een stem,
aan de Noordpool van mijn dromen.
Waar ik in het zand leer kruipen
zijn de afdrukken vergaan.
Tastend zoek ik rebabs klanken…
In flanel diep gedoken
op mijn beslagen raam
zie ik wazige murmuraties –
elke seconde is gebroken
Cactussen wonen op mijn tong,
in een opgedroogde krater
terwijl de radiator
stomende liedjes zong
Pendel ik tussen Ecuador en Polen
klopt de hete watersnood
druk de knop bij elke halte
ijsblokken tegels worden zolen
Het kreunend, kwijnend…
Je bent een gekookte kikker
als je een prinses ontmoet
die je aan een poot omhoog
uit de hete pan tilt
Ai, je bibbert en je trilt
het is veel te koud.
Oude modderstromen
laten je in je dromen
wegzinken in vergetelheid
liefde perst zich door de kieren
maar het is de stilte
die je zo vertrouwt.…
In het hier en nu
zien mij oude wijzen
prikken opgeheven vingers
beduusd de mond gesnoerd
staar ik naar nodeloze wetten.
Is inkt aan het vergrijzen.
Hoor het vurrukulluk commentaar
van Apollo en van Zeus
bij de geboorte van de dagen
is de grens een te bouwen thuis
genieten nieuwe kleuren, oude geuren.
Where the hell zijn wij, habibi?…
Soldaten komen traag
marcheren met duizenden
bepakt en bezakt
door mijn knagende maag
ze klimmen in een vlaag
trede bij trede
langs ribben omhoog
kruipen richting mijn kraag
waar ik de rede bevraag
zoek ik mijn evenwicht
maar zak langzaam
naar de aarde omlaag.…
22
Bezig met laden