Netgedichten

netgedicht (nr. 89.393):

De beste plek

De beste plek voor mij
is onder de grond
zei het hoogbegaafd kind

pak je koffer! zei ik, jazeker
we gaan allemaal naar beneden,
ook jij

we graven voorbij
waar ooit een perenboom stond
en ik nu een verlaten holletje vind

lezen we ondergronds de wereld voor
van Annie en Ted
tussen de wortels van selderij door
met knusse wemeldingen
en kruipfluisteraars
kom tot leven mijn kind –
tussen krioelende buikluisteraars

geen meelijkwekkend bezittelijke
stappen
die je vruchtbare moestuin vertrappen
waar onbepaalde drangtelwoorden
van de spruiten per stuk te telen
dientengevolge te wensen over laten
niet zijn te kauwen, laat staan te behappen.

Kroelen we met woelers
tussen knaagpeen en radijs
we ons eigen fantasia zaaien
langs snuitjes en gruttels
tot het moment dat
een regenwurm pruttelt

gaatjes van geluk

dan splijt de aarde
schieten de peulen
de maïs ontvouwt
haar bladeren

de rabarber is zuur
maar niet voor haar
zij is puur
zij bijt het leven stuk