appeltaartgeur
dat trucje met de stroop
rond de monding steken
appeltaartgeur schrijven
en iets werelds verkopen
alsof alles met zoet begint
alle schijnbewegingen om
die gevoelens te verrijken
die al na-ijlend nijd delen
doordat zij nou eenmaal
graag op-tijd-zijn mijden
als poortwachters slapen
op de donk’re ogenblikjes
in stiltes zonder zoentjes
de zonneschijn ontbreekt
maar honing hangen blijft
water van de lippen sijpelt
bladeren op lege gronden
als wenteling van jewelste
in die kantelende spanne
van de guurste goochelarij
Geplaatst in de categorie: maatschappij

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!