biografie: R.E.N.S.
door R. van de Struik, tegendraads verdichter;
voor meer info, zie:
www.propublishing.nl/author/r-e-n-s/
"sektair zal ik steeds blijven
omdat ik een zekere liefde heb
mij als boeman te verkleden
en de mensen
van het zogenaamde objektieve
oordeel te verschrikken"
(Paul van Ostaijen; 1896-1928)
Inzendingen van deze schrijver
220 resultaten.Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 
1 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan...
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 67 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en h...
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 81 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
d...
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 82 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zw...
Quattro Audi
netgedicht
1.7 met 13 stemmen 111 in detail draait het
om afmetingen waar
de voorste ander zegt
schreeuw ik ontwikkel
tot men bullseye hit
pas daarna komt het
aan op het materiaal
voor een snel vertrek
zo’n eerste weekdag nog
vangt de traagheid aan
dus moeten we het hebben
over en van het gewicht
een buitenlandse...
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen 151 Wij dwalen
over het oude pad van woorden
en alle vertakkingen nadien
Wij wankelen, zwemmen of zinken
- er is al zoveel taal
welke zin hebben wij nog toe te voegen
in het opgespoten land happen
de wanen opvolgen
onze visie op schoonheid delen?
Wij genieten
op dit versleten pad vol be...
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen 161 Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek...
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen 142 Het lot is nu eenmaal wat het is
dat is wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het vers...
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen 151 geen celdeling
noch metabool gerommel
‘the devil has left..’
het lichaam
de tempel van de geest
geen suikeropname
noch stoute weefselfoutjes
‘die linke Seite..’
van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
...
een toffe peer
netgedicht
2.1 met 11 stemmen 192 ik heb een heel aardig voorstel gedaan
maar je reageert niet op mijn bericht
dus moet het maar hier in het zicht staan
als wij elkaar nou eens met rust laten
elkaar geen commentaar meer geven
wij allebei geen onzin meer uitblaten
dat is het beste voor de algehele sfeer
dan hebben anderen ...
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen 283 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk pu...
ravijnpijn
netgedicht
1.8 met 4 stemmen 271 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend...
op de eerste tel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen 161 als zulke vingers over de bashals gaan
dan wil ik alleen maar dansen
schudden met mijn kont
deze hele dag
beter nog een oneindige nacht
laten voor wat het is
en gaan
als zo’n stem de hoogte in vliegt
van hier naar overal schiet
en toch veilig op de grond komt
terug op de eerste tel
om...
afpelperiode
netgedicht
2.5 met 6 stemmen 311 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor...
derde-persoonsperspectief
netgedicht
2.8 met 5 stemmen 278 Dat bekoorlijke schoftklopje
die beloning voor braaf gedrag
voor dat behulpzame leven
waarover -hemellief- zelfs
dit werkje is verschenen.
Om het goede voor te leven
daar hij veronderstelt
dat geen dit merken zal
beloont hij vast zichzelf
met al dat stergewelf.
Alsof dat niet voldoe...
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen 241 Hier een ander beeld te schetsen,
eentje naast wat in werkelijkheid
door het zwart van nachten speelt;
de verleiding van vervormingen,
bestormingen van de muzenberg,
namen als maskers tegen tijding.
Als ik de waarheid spreken zou,
mijn gezichten wou openbaren,
de opgebouwde mist wegblazen...
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen 374 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
...
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 193 Een non-Salomon wil de wind
bespotten door rotsvast lyrisch
dissonante klanken aan te slaan
als zeskoppig liederenwerktuig.
Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.
Als ultieme onvastheid verster...
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 140 De pijn schittert als oogverblindende
wreedheid in de ogen van de argeloze
geliefde op aarde onder een ziedende
middelpuntvliedende kracht van zijn.
De meest voorbarig gewraakte reden
-maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover?
nimmer vrije treden over deze razend
geromantiseerde vermeden ti...
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen 227 Hoorde hij de schelpenzee door
zijn oor; ongeholpen luisterend
doet hij dat, mompelen; vergeef
de verhalen hun achtergronden.
Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemi...
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 215 Ik zag hem ijl hangen
aan de bergrand
vingertoppen
naar een stijlbreuk tasten
want
geen diepe kloof
die generatie
waar niks valt
te slaan met bruggen.
Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmege...
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 185 Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we t...
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 207 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsme...
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen 273 “je eigen ogen staren je al weken aan
van het onbedoelde zelfportret
egostrelende verzetjes doen daar niets aan af
noch jouw knikkenbollen boven mij”
zo zei de onbedorven vijver
verder vrij van oordelen
voordat alle zonnebaadganzen
doorgakten tot zonsondergang
“maar jij”
de a...
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen 231 stemmen echoën in haar hoofd, een raam
dat nooit openstaat, iedere melodie waant
zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend
om hem, wat in haar beleving speelde, als
ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld
en vol van overleden verhalen, bolstaand
van liplezers geroezemoes, lodderige ...
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen 196 Wat ik lees in jouw woorden,
goede vriend van mij,
wat ik hoor tussen de zinnen door
en wat je net niet hardop zei;
wat je doet door de dagen,
door het houden van,
hoe geven doorwerkt in het leven
en het zelf overtreffen kan.
Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat i...
laat ons wachten
netgedicht
2.9 met 12 stemmen 241 laat ons wachten
niet op ons leven
noch op de dood
wachten als essentie
op de kern
van wat komen gaat
wachten als kijken
ervaren
leren
en reflecteren wat
elk ogenblik bestaat
laat ons dus wachten
op de tijd die
dit moment overstijgt
geschikte metaforen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 286 op mijn zoektocht naar
de geschikte metaforen
kwam niks bruikbaars
uit de toren van boeken
of het web naar voren
geen god is voldoende
op zijn hielen gezeten
of beknellende monsters
die intens genoeg waren
als vergelijkingsmateriaal
reflectief bekijkend zal ik
zelf rakere beschrijvi...
aan het godenfront; Kafkaëske schijngestalten
netgedicht
2.8 met 12 stemmen 346 het is een drukte van jewelste
aan het godenfront
dringen geblazen zogezegd
Eros en Phthisis zijn in een vreemde vete verwikkeld
terwijl een dubbelrol wordt vervuld door Morpheus
want voor zijn ogen liggen Spes en Tyche te rollebollen
wat als schouwspel zo slecht niet is
Achilles en Ap...
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen 221 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan ha...
Meer van deze schrijver...
