biografie: R.E.N.S.
door R. van de Struik, tegendraads verdichter;
voor meer info, zie:
www.propublishing.nl/author/r-e-n-s/
"sektair zal ik steeds blijven
omdat ik een zekere liefde heb
mij als boeman te verkleden
en de mensen
van het zogenaamde objektieve
oordeel te verschrikken"
(Paul van Ostaijen; 1896-1928)
Inzendingen van deze schrijver
211 resultaten.gevouwen hengsten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen 
34 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk pu...
ravijnpijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 184 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend...
op de eerste tel
netgedicht
1.3 met 3 stemmen 99 als zulke vingers over de bashals gaan
dan wil ik alleen maar dansen
schudden met mijn kont
deze hele dag
beter nog een oneindige nacht
laten voor wat het is
en gaan
als zo’n stem de hoogte in vliegt
van hier naar overal schiet
en toch veilig op de grond komt
terug op de eerste tel
om...
afpelperiode
netgedicht
2.5 met 6 stemmen 223 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versneld
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor...
derde-persoonsperspectief
netgedicht
2.8 met 5 stemmen 208 Dat bekoorlijke schoftklopje
die beloning voor braaf gedrag
voor dat behulpzame leven
waarover -hemellief- zelfs
dat werk is verschenen.
Om het goede voor te leven
daar hij veronderstelt
dat geen dit merken zal
beloont hij vast zichzelf
met al dat stergewelf.
Alsof dat niet voldoend...
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen 166 Hier een ander beeld te schetsen,
eentje naast wat in werkelijkheid
door het zwart van nachten speelt;
de verleiding van vervormingen,
bestormingen van de muzenberg,
namen als maskers tegen tijding.
Als ik de waarheid spreken zou,
mijn gezichten wou openbaren,
de opgebouwde mist wegblazen...
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen 296 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
...
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 144 Een non-Salomon wil de wind
bespotten door rotsvast lyrisch
dissonante klanken aan te slaan
als zeskoppig liederenwerktuig.
Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.
Als ultieme onvastheid verster...
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 91 De pijn schittert als oogverblindende
wreedheid in de ogen van de argeloze
geliefde op aarde onder een ziedende
middelpuntvliedende kracht van zijn.
De meest voorbarig gewraakte reden
-maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover?
nimmer vrije treden over deze razend
geromantiseerde vermeden ti...
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen 164 Hoorde hij de schelpenzee door
zijn oor; ongeholpen luisterend
doet hij dat, mompelen; vergeef
de verhalen hun achtergronden.
Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemi...
horizondimmer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 160 Ik zag hem ijl hangen
aan de bergrand
vingertoppen
naar een stijlbreuk tasten
want
geen diepe kloof
die generatie
waar niks valt
te slaan met bruggen.
Zou hij
de muziek horen in de kamers naast zijn hart
kon hij
in en op de maat
adem halen
zonder doktersrecept voor ritmege...
Doorgeschoven rekening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 128 Dan
- alsof de vlagen in hun wortels kraken
in een koortsig vijandige vaart
met steken die tegenstaan
als dagelijkse kosten
de posten die
doorgeschoven
boven op kilte van de wind en stilte in de grond
kond doen van een onthulling –
dan trekt de beloning van dromen echt hard aan
want we t...
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen 154 Reiger wit
blinkend zilver
dal en beek
al
de vogels vallen
De bomen in de wind gebroken
gedogen wild trillend de richting van hun vingers
In wrange wortels
waardoor de tranen gaan
zingt de orchidee
vrijwel ongeoefend
noch sterker
niks wilder
niet wilder
Alsmede vaagt licht uit
alsme...
het onbedoelde zelfportret
netgedicht
2.4 met 8 stemmen 201 “je eigen ogen staren je al weken aan
van het onbedoelde zelfportret
egostrelende verzetjes doen daar niets aan af
noch jouw knikkenbollen boven mij”
zo zei de onbedorven vijver
verder vrij van oordelen
voordat alle zonnebaadganzen
doorgakten tot zonsondergang
“maar jij”
de a...
Hoe overleeft zij?
netgedicht
2.1 met 14 stemmen 167 stemmen echoën in haar hoofd, een raam
dat nooit openstaat, iedere melodie waant
zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend
om hem, wat in haar beleving speelde, als
ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld
en vol van overleden verhalen, bolstaand
van liplezers geroezemoes, lodderige ...
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen 127 Wat ik lees in jouw woorden,
goede vriend van mij,
wat ik hoor tussen de zinnen door
en wat je net niet hardop zei;
wat je doet door de dagen,
door het houden van,
hoe geven doorwerkt in het leven
en het zelf overtreffen kan.
Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat i...
laat ons wachten
netgedicht
2.9 met 12 stemmen 177 laat ons wachten
niet op ons leven
noch op de dood
wachten als essentie
op de kern
van wat komen gaat
wachten als kijken
ervaren
leren
en reflecteren wat
elk ogenblik bestaat
laat ons dus wachten
op de tijd die
dit moment overstijgt
geschikte metaforen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 226 op mijn zoektocht naar
de geschikte metaforen
kwam niks bruikbaars
uit de toren van boeken
of het web naar voren
geen god is voldoende
op zijn hielen gezeten
of beknellende monsters
die intens genoeg waren
als vergelijkingsmateriaal
reflectief bekijkend zal ik
zelf rakere beschrijvi...
aan het godenfront; Kafkaëske schijngestalten
netgedicht
2.8 met 12 stemmen 282 het is een drukte van jewelste
aan het godenfront
dringen geblazen zogezegd
Eros en Phthisis zijn in een vreemde vete verwikkeld
terwijl een dubbelrol wordt vervuld door Morpheus
want voor zijn ogen liggen Spes en Tyche te rollebollen
wat als schouwspel zo slecht niet is
Achilles en Ap...
de overleden idee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen 170 met kiezen op elkaars
ontstegen sterk water
verstand op het rekest
de overleden idee dat
het vaststaand concept
eeuwig onveranderlijk
werkelijkheden schept
uit golven der fantasie
de waarheden kweekt
in kannen op kruiden
zien wat niemand ziet
hoog besluiten te slaan
dan ha...
de drijfveer blijft
netgedicht
2.6 met 11 stemmen 187 verzachtend streelt landwind
speels ons gedeelde vergezicht
waar bergen wolken kammen
schampen zij bijna ook de regen
maar onze zon houdt het droog
door vertrouwen in haar warmte
breidt de atmosfeer zich gestaag uit
zonder enige verschenen sterren
die uit konden blinken in licht
doo...
tekentafel (terug naar)
netgedicht
1.5 met 16 stemmen 219 waar de gesloten boeken liggen
die liefst vergeten beelden
en woorden
die je nooit meer horen wilde
in dat hoekje van je leven
bleef een tekentafel staan
voor dat wenselijker scenario
als droom
als plek
om aan jezelf te werken
een moeras van wensdenken echter
en licht dat toch nooi...
Stilte lag als glas
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 173 Stilte lag als glas
in verslagen handen,
geprezen om de schittering,
de diepere betekenis.
Krachteloos verdronken
in de leegte van verwoesting,
afgronden van verlangens,
waar het licht ook komen mag;
schemering betekent slechts
dat de duisternis indaalt.
Geworstel met schaduwen...
de scherpte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 178 Wat het is:
hij vulde de leegte op,
overschreeuwde de stilte,
maakte de badkamer schoon,
liet het licht nog een keer
weerkaatsen
op zo goed als witte tegels.
Misschien kon hij,
tussen zijn gemijmer door
de traptreden meenemen,
gedachten scherpen op de plinten,
waar stof sinds ja...
tuinthuisje
netgedicht
2.8 met 4 stemmen 250 een idee van hoe
iets in de realiteit
uitkristalliseren kan
een doorkijkje
een doorgeefluik
een fuik van sferen
het beheerste licht
het gesublimeerde
ener zoetigste inval
muren volgeschreven
geschilderde figuren
in teruggetrokken uren
ruimte voor gedachten
stille gevoelsstrom...
vlakvulling à la e.
netgedicht
1.8 met 4 stemmen 187 door vervormende spiegels
kijken naar wiegende wanen
waden door ganse illusies
van compleet symmetrische
beesten die terugkeren naar
noch opgehokt terugkomen
op vervlochten landschappen
van dagen naar vertragende
nachten doordrongen van
dat wegkwijnende verleden
refererende tegendra...
de kale beuk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen 227 wij kennen de verhalen niet
die zij delen
hooguit zien wij
heel misschien iets
van warmte in de stilte
door dat leven samen
zijn hand op de hare
waar hij nog altijd
graag verdwijnt
in haar ogen
verstarren wil
aan haar stille bedrand
zij schijnt
door hem heen
naar de kale beuk t...
Een valse start
netgedicht
2.0 met 2 stemmen 173 Rob van de rovers houdt zich doof,
-wat een bende!
doet alsof
zijn mooie neus bloedt
bij flinke linkse
en rechtse combinaties.
Om de dooie dood
gaat ‘ie niets
nu al in deze fase,
dat mag niet verbazen,
veranderen aan
Yeşilgöz’, uhm,
de coalitieplannen.
De middenmannen
hebben ...
De muren spreken niet,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen 215 De muren spreken niet,
de verbeelding daarvoor
schiet jammerlijk tekort;
de tranen voelen niets,
geluiden dringen voor
in de wirwar van herinneringen.
De hemel mag dan sterven,
ongedierte blijft
smetteloos voortbestaan;
leven is lijden,
geloven de dwazen,
alsof zij onvermijdelijk zi...
Waarom de muren niet spreken,
netgedicht
2.2 met 4 stemmen 193 Waarom de muren niet spreken,
geen schilderij ooit
uit dien vervoegingen barst;
waarom tranen niks voelen,
geen muziekstuk heelhuids
door dien uitvoerigheid rolt.
Waarom de hemel sterven kan,
geen goddelijkheid heerst
over haar regeerwaardige graven;
waarom al het leven lijden zal,
g...
Meer van deze schrijver...
