biografie: R.E.N.S.
door R. van de Struik, tegendraads verdichter;
voor meer info, zie:
www.propublishing.nl/author/r-e-n-s/
"sektair zal ik steeds blijven
omdat ik een zekere liefde heb
mij als boeman te verkleden
en de mensen
van het zogenaamde objektieve
oordeel te verschrikken"
(Paul van Ostaijen; 1896-1928)
Inzendingen van deze schrijver
236 resultaten.de avondwandeling zonder idee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen 
64 Dat was de avondwandeling zonder idee
zonder die pot met goud aan dat einde
niks vloog vervangbaar uit zijn hand
De hedonistische nachtgenieter
die vertrok als de buitenissige
naast de lelijke maatvoering
-met eeltplekken-
fors ingekort door de smalle
scherpe scheuren
lag in naakte ...
het getergde lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 39 Als speler die
van het spel houdt,
die zich pas afvraagt
waar hij beginnen moet,
nadat de dobbelstenen al,
als een verloren hoofd,
vele verspeelde rondes
over de tafel zijn gerold.
Toen die seizoenen
jarenlang en verbreed
vergleden waren,
omdat de vrijgevochten
handen zelfs di...
met een speelse eenvoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 64 deze benen
hebben de Helikon
én de Olympus bedwongen
deze handen
bomen verzaagd tot molens
die ijdele winden opjoegen
deze schouders
konden al die verschillende wereldbeelden
nog verdragen of af laten glijden
met het grootste gemak bleven zij overeind staan
met de vloeiendste ...
als je alle ogen verzamelen zou
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 50 wat als je alle ogen verzamelen zou
die jou ooit smekend hebben aangekeken
of jij hen asjeblieft helpen wou
als je elke hand vastpakken mocht
welke jij jouw hulp geboden hebt
je huid spotgoedkoop aan verkocht
als je iedere maaltijd die je weggaf
aan allen die het konden gebruiken
zonodig...
De gekooide zong
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 63 De gekooide zong, als het nodig was,
Lange nachten door het koude verdriet,
Dat fijnzinnig dicht om oud lood en glas;
Wrange krachten die hij verlaat verliet,
Het gevlogen jong met zijn noorderzon.
Korte nachten en gedeeld genieten,
De bloedmooie maan waar hij naartoe klom.
Kortweg wachtten...
uit de struiken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen 87 Hij liet de landschappen
aan zich voorbijtrekken
terwijl meereizende seizoenen
-op vleugels zonder einde-
wiegden in uiterste regionen
van zijn zichtlijnen
Hij zag er geen heil meer in
om zijn benen verder te strekken
ondanks waarschuwingen dat de boom
-waaronder hij verbleef- wegkwi...
de muren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen 80 vaak zijn het de muren
die mij binnen
danwel buiten houden
zij blijken dan invoelbaar
of een gevisualiseerde opstandigheid
een onbetrouwbaar bouwwerkje meestal
maar soms
overleven ze de eeuwen
die wij goden moeten doorstaan
dan kunnen wij nog duizend keer proberen
te vliegen
o...
‘met de wolven’
netgedicht
3.2 met 5 stemmen 92 Met zijn rug tegen de boomstam
op het kruispunt neergestreken
kijkt hij naar zijn lege handen
die zijn leven lang gedragen hebben
in elk duister blindelings betastten
wat hij niet uit het oog verliezen kon
Wegen liggen immers aan zijn voeten
hij hoeft slechts de route te gaan
waaraan zijn...
De vergeten rat
netgedicht
2.8 met 6 stemmen 134 Het verhaal kan beginnen
met de brief op de deurmat
die een vloedgolf teweegbracht
aan herinneringen en woede
wat maar langzaam wegebt
Onthullender zou zijn
om geheel terug te keren
naar de duistere kern
waar de schaduw kleur bekende
in een tijd hier heel ver vandaan
waar lente a...
mythische maakbaarheid
netgedicht
3.3 met 7 stemmen 114 Alle verwachtingen
die hij de berg opduwt
en donkere dalen
die hij verder uitdiept
een lucht die zwaarder wordt
door de lasten die hij zichzelf oplegt
- het verzwijgen van dat wat leeft
waaronder ook de stilte zelf -
In dat vacuüm van zijn
probeert hij toch door te leven
zijn op...
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen 114 Mijn hoop en fantasieën
strekken zich
als eindeloze tentakels uit
over de bodems der oceanen
waarvan ik alle restjes
en overblijfselen
van levens en verworpen
ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals ...
dramaval; zonder reclame
netgedicht
2.0 met 4 stemmen 84 Ik kan die drie vogels niet meer zien
tijdens de hydratatie onderbreking
of de nieuwe aankoop
van links naar rechts
tikkie terug
naar de man onder de lat
van een zekere leeftijd
gelukkig
kunnen sommigen
er nog iets van
Ik wil zeker geen tukkie doen
geen honderd procent
bagageru...
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen 169 Eeuwig ploetert hij door
dit verschraalde woud van
terging en pijnboomschrammen
het zweet gutst hem van het hoofd want
hij zal zich dit godenleven lang niet
zomaar laten kennen
soms probeert hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt ...
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen 222 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen...
Zij, de machines
netgedicht
3.8 met 4 stemmen 55 Hij zag het water, rook de aarde,
voelde de koelte van de wind
die vanuit het woud der sparren
naar hem toe kwam als een kind.
Met zulke eenvoudige woorden
zette hij zijn eerste schreden
op de groene-zeep-baan der poëzie,
vijf Venuscycli geleden.
In die vergane tijd vocht hij het uit
m...
‘Mijn dagen, met haar op grote afstand’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 51 Mijn dagen, met haar op grote afstand,
Verlopen vlotter dan verwacht, lichter,
Te rap om uit te voeren wat de stand
Rechtvaardigen zou van de verdichter,
Die eeuwig twijfel najaagt en verjaagt,
Die ik meen te zijn; op haar achtergrond,
Waar de zon vrijer, door de tijd vertraagd,
Spel heeft...
'Ondanks de afstand voel ik toch haar hart'
netgedicht
3.0 met 2 stemmen 53 Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.
Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan...
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen 115 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en h...
het vaste patroon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen 135 ..en daar gaan we weer
volgens het vaste patroon
met dezelfde handelingen
die tot vervormingen leiden
van het binnenvallende licht
de geluiden die een buiten verraden
en het ondoorgrondelijke gevoel
om spoedig doorkropen te worden
dat zenuwslopende leger is gereed
hun nagels geslepen
d...
één van die dagen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen 123 struinen over de kleidijken
en kijken naar het groeien
van het mos op de bunkers
horen hoe de polder zoemt
en gakt onder de zindering
van het boomloze zonlicht
de van hitte trillende verte
waarin de reeën verdwijnen
en die paar schepen per dag
ook daar al de zilverreigers
en vele zw...
Quattro Audi
netgedicht
1.7 met 13 stemmen 170 in detail draait het
om afmetingen waar
de voorste ander zegt
schreeuw ik ontwikkel
tot men bullseye hit
pas daarna komt het
aan op het materiaal
voor een snel vertrek
zo’n eerste weekdag nog
vangt de traagheid aan
dus moeten we het hebben
over en van het gewicht
een buitenlandse...
antiforisch mineraal
netgedicht
1.7 met 16 stemmen 194 Wij dwalen
over het oude pad van woorden
en alle vertakkingen nadien
Wij wankelen, zwemmen of zinken
- er is al zoveel taal
welke zin hebben wij nog toe te voegen
in het opgespoten land happen
de wanen opvolgen
onze visie op schoonheid delen?
Wij genieten
op dit versleten pad vol be...
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen 209 Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek...
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen 185 Het lot is nu eenmaal wat het is
dat is wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het vers...
geen celdeling
netgedicht
1.3 met 6 stemmen 193 geen celdeling
noch metabool gerommel
‘the devil has left..’
het lichaam
de tempel van de geest
geen suikeropname
noch stoute weefselfoutjes
‘die linke Seite..’
van 't gelaat
die in schoon daglicht blaakt
dan de achterzijde
van het onderste deel
‘respirer à travers..’
...
een toffe peer
netgedicht
2.1 met 11 stemmen 238 ik heb een heel aardig voorstel gedaan
maar je reageert niet op mijn bericht
dus moet het maar hier in het zicht staan
als wij elkaar nou eens met rust laten
elkaar geen commentaar meer geven
wij allebei geen onzin meer uitblaten
dat is het beste voor de algehele sfeer
dan hebben anderen ...
gevouwen hengsten
netgedicht
2.2 met 9 stemmen 331 Als wij gevouwen hengsten
om stilte binden
in gepersifleerde dracht
van heimweeïg weefgetouw
en stapvoets benen naar vergrassing
zien wij bloedende merries druppelen
als overwonnen levensdoelen
in verdwenen beenderen
en eelt schrapend
van verrijkende gedrochten
De onsterfelijk pu...
ravijnpijn
netgedicht
1.8 met 4 stemmen 319 rode mieren marcheren
ongecoördineerd door
de zenuwbanen
onderhuids kietelen
duizend-en-één
atoomfantoompjes
het vel versteend
spieren en verwante
aanhechtingen trekken
pijnigen en treiteren
gewrichten weigeren
het licht nog te dragen
botten worden uitgehold
en razend...
op de eerste tel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen 196 als zulke vingers over de bashals gaan
dan wil ik alleen maar dansen
schudden met mijn kont
deze hele dag
beter nog een oneindige nacht
laten voor wat het is
en gaan
als zo’n stem de hoogte in vliegt
van hier naar overal schiet
en toch veilig op de grond komt
terug op de eerste tel
om...
afpelperiode
netgedicht
2.5 met 6 stemmen 346 Dit kan niets anders zijn dan een grens
een stadsmuur waarbuiten het leven blijft
een afpelperiode die ruimte nodig heeft
een bittere beet door verzuurde smaakpapillen
een proces dat de vertraging juist versnelt
een projectmatige verstilling die stijfheid zoekt
een zo laat mogelijke tel voor...
Meer van deze schrijver...
