Netgedichten

netgedicht (nr. 88.659):

Hoe overleeft zij?

stemmen echoën in haar hoofd, een raam
dat nooit openstaat, iedere melodie waant
zich een oorwurm, voor eeuwig draaiend

om hem, wat in haar beleving speelde, als
ongecoördineerd strijkorkest, cafés gevuld
en vol van overleden verhalen, bolstaand

van liplezers geroezemoes, lodderige salvo’s
rond halfgare grappenlappers, meegebralde
kwijnrefreinen over liefde, of verloren grip

en afgekoelde kippetjes, boven bierviltjes
hangen de fabeltjes van pijn doortrokken
verlokkingen, nog als Jackson schokkend

‘walkend’ als de takkeherrie toch niet meer
te overschreeuwen, valt de tijd stil zonder
enige wil tot haast, en verbaasd vallen alle

zatlappen van hun stokkie, de diskjockey
draait grijs uit zijdezachte wrok, dien plakt
middel-of-de-rood-rock aan hiphop, en zij

dropt bloembollen als antistolling, waarbij
de gedachte aan denken bedreigt wat één
van haar stemmen zeggen wilde, toen het

jokken klaar alsook naderbij stond, als hare
opperbrokkenpilote haar kont toch keerde
bezeerden verleden tot toekomst zich weer

het houdt nooit op