4410 resultaten.
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
16 Uitstellen van uur tot uur,
waardoor het vaak eindigt in iets zuur.
Seconden worden minuten,
dagen worden jaren.
Niks verandert en blijf nog steeds op mijn gedachten varen.
Ze noemt het popcorn, dat in mijn brein.
Toch is het niet iets wat je zou willen zijn.
Laat slapen en dan weer vroeg op,
ik zou willen weten hoe ik het stop.
Prikkel…
De nachten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
11 Kon je ze maar bezweren
de demonen.
Monsters, geboren
in inktzwarte nachten,
slaan kraters
in moeizaam opgebouwd vertrouwen.
Maar er gebeurde niets
die nacht.
De planten staan
waar ze stonden.
De kussens op de bank
waar jij ze achter liet.
Toen je slapen ging
en nog niet wist dat
de galm van het
onbegrepen leven
zou gaan klinken…
Antwoord op een ansichtkaart
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
21 Het is later in de herfst,
ik probeer niet te bewegen
Ik zoek naar puurheid in
dikke tweedehands boeken,
omdat zinloze haat zich laat verbergen
in de verloren gesproken taal
die tussen ons in liefde bestaat
nog voor de laatste oorlog begint
en elke brief een grenslijn wordt,
een loopgraaf van beleefde zinnen.
Ik zoek een waarheid…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
10 “Wat is één jaar anders dan
de dertien manen die voorbijgaan;
hoe is de waarde in te schatten
van de jongste verrassing ooit zijn,
in het licht van de wetenschap
die immer achteraf doorpakt;
waarom eert men de doden vandaag
met een maskerade van oprechtheid;
en welke rol speelt u,
juffrouw Eirôn?”
“Deze herfst,
geachte heer AlazĂ´n…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen,
gevangen in een innerlijke angst
van onuitgesproken vragen.
Iedere jij-bak is er een te veel
voor de veeleisende narcist
die de dominee niet laat uitpraten
Laten we proberen te communiceren,
met dezelfde toekomst in het verschiet,
zonder de filters van gisteren,
nee, we projecteren…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Dat wat EirĂ´n deed
één stap achterwaarts
op het schaakbord des levens
maakte dat het aanvalsplan
van AlazĂ´n in zijn toren
met dat springende paard
en één vooruitgeschoven pion
onder druk van zichzelf
alsnog mislukken kon
EirĂ´n was niet bang
keuzes af te stemmen
op het aanbod van zetten
of de tegenstander
simpelweg verslaan
door…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 We denken — het is nauwelijks te horen —
dat de authenticiteit van ons denken
ons voor dwaal-angst kan behoeden.
Maar het kompas van onze harten
deelt zich slechts duister toe,
waar licht ons meer dan welkom is.
In deze wereld van oorlogen, armoede en ziektes
verdwijnen dromen, bomen en natuurgebieden.
Alles van bijzondere waarde is kwetsbaarder…
als de windt gaet ligghen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
173 een straffe storme oft dreighende waterval
ontmoeten wij in de schaduwe van ons bestaen
sy spreken van onse broosheyt ende verval
al wat tijdelijck is
raeckt eens uyt het ghesicht
dies hoede men sich voor ’t vergaen
van ’t geen achter verholen diepte ligt
’t is de tijdt
die ons tot inzicht dwinght
jae seker
sy reckt sich als…
Dwaaldicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
40 Wandelen, door de duinen
Wandelen, over stranden
Wandelen, door de bergen
Zonder ergens te belanden
Wandelen, door verleden
Wandelen, door gedachten
Wandelen, door emoties
Zonder ooit iets te verwachten
Wandelen is bomen zien
Hoe zij grillig groeien
Nu eens bekorstmost grijs
Dan vol kleur als bloesems bloeien
Wandelen is vogels horen…
Tweeledig
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
145 hij beren,zij apen
op dezelfde weg
en wederom
de terugkeer
onder het hoge gras
de heksenkringen
een uitdijende grens
rond een middelpunt
buiten bereik
de oorsprong
steeds verder
van de herkenning
verwijderd
een loep tussen
dier en dreiging
de vergroting van
het vermoeden dat
niet het dier
maar het waarnemen zelf
zich aan…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
72 AlazĂ´n daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
geveinsde onwetendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
63 EirĂ´n liep op haar stilste tenen voorbij
maar was zich niet bewust van het spoor
dat zij achterliet
aan ellende en diep verdriet
bij een deel van het koor
dat haar zowat niet begrepen had
toen zij het lied voorzong
over de sprong die zij aldoor maakt
als wrange wraak op kleinerende kaken
die zich onder gordels van draken
van dames…
Nissen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
101 teruggebracht tot hier,
en nu, nauwelijks een geheel,
de wrijving tussen contouren
de omtrek van teveel
ergernis in nissen,
op de grens van het ongewisse
een opening zonder kieren
een ruimte die niets ontsluit
Een schaduw, met aanspraak op grond
zonder diepte of gewicht,
de afwezigheid zorgvuldig bewaard
enkel het deksel gelicht…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
185 Bladeren in de westenwind
zij weten hoe het moet
ze vallen in de herfst
en dat is uiteindelijk goed.
Hun verlossing is geen zwakte
of teken van weerloosheid
het is bitter inzien
van de werkelijkheid.
Open dus gerust je handen
voel wind tussen vingers stromen
maak plaats voor de leegte
alles wat daarna mag komen.
Want als niets anders…
In den Avond der Inkeere
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 O mine ziele, com nu naderby,
ende sit in stille wordinge neder.
Den dach en heeft syn laetste glansen niet meer,
maer sijn schaduwe dwaelt al over veldt ende steden.
.
Siet hoe de avonde nederdaelt,
als een sachten sluijer over menschenherte.
Den eenen vindt ruste in sijn huys,
den anderen blijft dolen met sijn smerten.
.
Laet hen…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De ronde kamer breekt. Het vroege licht
snijdt als een mes door het bedorven blauw.
Het laken valt. Daar staat zijn bleek gezicht,
een marmeren torso in de ochtendkou.
Het is een hard begin. De droom is dood,
zijn trekken door de nuchtere tijd getekend.
Wat is verlangen als het tedere lijf besloot
dat op de hartstocht niet meer wordt gerekend…
Spira
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
761 morgen noem ik hem
weer vandaag
hij breekt het gewelf
de glooiende hersenhelft
de wervelende winden
zonder geluid
slakkengang van
sporen zonder oren
zij komt slechts vooruit
door zijn tellende
herhaling der woorden,
absurde trilling
in een glooiende
wenteling naar binnen
het slakkenhuis
vermag slechts
vier windingen…
Kwantumtoestand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
61 ik ben als Schrödingers kat
tegelijk kankerlijder en kankervrij
slechts eens per jaar ben ik een van beide
na scan van lijf en bloed…
Ghelucke
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
126 Somtijts neemt eene bliede verruckinge mi in hare macht,
als 't licht hem selve plotselinc openbaert.
Ic worde dan al te ras vermeten
ende raep oude letteren op, in swert ende wit,
die ic eerdens op een andre wijse hadde ghebaert.
.
Niets en is schoonder dan dat het herte sneller slaet
ende vergheten crachten wederom opstaen.
Dan en sta…
Hoedenspeld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
72 (voor Hans Andreus)
De prenatale doem achtervolgde jou
levenslang
de hoedenspeld van jouw moeder
maakte jou jouw hele leven bang
de moord op jouw tweelingbroer
had ook op jou kunnen zijn
jij zocht andere gevaren op
geronseld voor het Oostfront
geduwd door jouw grootouders
ontplofte er een granaat
en was jij er bijna geweest
die hoedenspeld…
Zaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.017 niet ieder verlangen hoeft uit het onderbewustzijn
te worden opgegraven,
bepaalde verlangens staan gewoon in de woonkamer te oefenen
neem de beginnende slamdichter,
waar hij droomt van een podium
hij oefent thuis voor de spiegel,
zijn handen maken gebaren die nog geen betekenis hebben
en ziet zichzelf naar de microfoon lopen,
even wachten…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
hij keek gespiegeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
4.680 hij keek gespiegeld
naar zijn vorige leven
nu zag hij wat
toen voor hem
toch verborgen was gebleven
hij werd betoverd
door de reële beelden
die hem na aan
het hart staan
maar jammerlijk zijn gebroken
hij zou vergeten
maar één mooiere houden
als niks hem meer
uit angst vangt
en liefhebben kan genezen…
Voorbij de woorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
140 Misschien is taal
slechts wat wij bouwen
rondom wat wij niet kunnen
bereiken
een brug van klanken,
zorgvuldig gelegd
tussen twee oevers
die zich nooit verplaatsen
wij noemen het verstaan
wanneer woorden
de overkant bereiken
maar soms komen zij aan
als iets anders,
een vogel wordt een schaduw
een hand wordt een gebaar
de stilte…
Zegeningen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
103 Hoe anders dan verwacht verlopen soms je dagen,
je hoopt op iets dat maar niet komen wil.
Toch zijn er andere ontmoetingen en groeten,
een mailtje uit een niet verwachte hoek.
Zo wil ik dankbaar zijn voor zoveel kansen,
voor zon en regen, voor de daagse dingen;
soms wil ik dan heel graag weer zingen
en blij zijn om zoveel dat werd geschonken…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
132 alles wat je ziet
met je ogen dicht
is van jou
meer niet
dat sloeg zinkgaten
knikkers
ogen bolden
door gesloten ogen
de wereld
werd niet kleiner
ze bewoog zich
voorbij het aangewezene
waar verbeelding
geen toestemming droeg
zij zag
wat al langer
de achterkant
niet zag
de oprit
de nacht
de diepte
wie door wie
werd…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Volwassenen riep ik: Wat een huiver, wat een pracht!
Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen…
Nabij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
135 gedachten dwaalden
niet naar een plaats
die bekend was,
maar naar het onbenoemde
waar het alledaagse
zich even onttrok aan
woorden om het bijeen
te houden
herinneringen
zonder aanleiding
verlies dat langzaam
verschoof
alles stond een ogenblik
naast zichzelf
los van nut, van causaliteit
een dieper soort aandacht
waarin aanwezigheid…
Onder het polijsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 het beeld van de
man, het metaal
boven zijn hoofd
in brons gegoten
schuld
door polijsten
verfraaid
vastgezet
op een sokkel
gladgestreken
tot glans
zich tegen
het metaal keert
metaalmoeheid
wroet en vreet
door elke constructie
der creativiteit
een barst ontluikte
het zachte brons…
Gelijk een vogel uit haar kooi ontsnapt
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
138 Kijken naar al die lichtpuntjes
in de kobaltblauwe
duisternis met alleen de geur
van magnolia
en tedere muziek
klanken om ons
lichaam heen
geheel alleen in
de stilte van
de zoele nacht daalt
de vrede en rust
neder om de pen op papier
te laten schrijven
wat diep verborgen zit
en naar boven komt borrelen
daar waar
de subtiele lucht…