Aan zee
netgedicht
In mijn droom, bij de zee,
lachen de golven jouw naam.
Een grijze lucht, zilte adem,
jouw stem verdwaald in het schuim.
De branding breekt een gemis,
elk spoor een stille kus.
Je staat daar, bleek en stil,
een schaduw van wat ooit was.
Ik strek mijn hand,
de wind neemt haar mee.
Je kijkt, maar je ziet me niet,
een zee van afstand tussen…

Bezig met laden