Imaginaire Vlucht
netgedicht
Met uitgestrekte armen
tegen een straal licht.
De kliniek smelt
onder mij
vloeren, muren
tijd.
Een wind die in mijn longen brandt
opent mijn zicht.
Jouw ogen – miljarden
in één enkele vonk
rijkdom
die niet in geld te vatten is.
En al blijven we vreemden
smelt elke grens
gekweld door die seconden
die niet geteld konden worden…

Bezig met laden