Netgedichten

netgedicht (nr. 89.415):

Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;

Ondanks de afstand voel ik toch haar hart;
Haar een week niet zien, hulde mij in smart,
Nu kijkt zij door spiegelend brillenglas
In haar camera, staand op een bergpas.

Zij schrijft over huidhonger en seks, er
Volgt dan een filmpje van een scholekster;
Eclecticisme is wat wij delen,
Dat kan ons never nooit niet vervelen.

Toch zou ik graag gaan wandelen met haar,
Daar in het mooie hoge Noorden waar
Ik mij evenzeer zo thuis voelen kon.
Al doe ik het beter onder de zon.

Het maakt mij niet echt uit waarheen zij gaat,
Hoeveel tijd zij ergens verblijven wil,
Zolang zij aan mij denkt, over mij praat.

Ik leef poëzie; ik slik soms een pil
Tegen de rebellie van mijn lichaam,
Want lijden doe ik reeds bewust bekwaam.