Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.360):

god(in) van de overdrijving

Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren

waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken

Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
- alsof de ‘ring van vuur’ een uitweg zag
door de muren van de ondergrondse wereld
penetrant
- een bovennatuurlijke redenering
die elk verhaal rondbreien kan

Vicieus of
serieus ingewikkeld
(a-)pretentieus zal ik altijd blijven

Als protagonist zal ik moeten beginnen
met de vele goden te rangschikken
naar kracht en uithoudingsvermogen
zodat ik mijn dagen duiden kan
aan de hand van welke god
op dat moment
het dichtst bij mij staat

- helemaal gelijk zullen wij nooit zijn
de slimmere goden
zullen dat maar al te goed begrijpen

Als er nog geen god(in) van de overdrijving bestaat
– iemand die voortdurend een trede overslaat
naar het superlatief van een hellend zwart gat
de ladder des levens verder uitrekt
dan men ooit eerder voor mogelijk hield

die achteloos tachtig sloten tegelijk
bedenkt en overspringt
in één stokloze nanoseconde
dreigende ketens temt
door zijn poten slechts uit te rekken

die de eeuwige beweging
van de zee en de horizon
tot stilstand brengt –

dan zou ik zeker bereid zijn
om voor die rol te solliciteren
en zo er andere kandidaten zijn
zullen zij wegkwijnen in de schaduw
van mijn grootste overdrijving