Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 88.826):

ultieme onvastheid

Een non-Salomon wil de wind
bespotten door rotsvast lyrisch
dissonante klanken aan te slaan
als zeskoppig liederenwerktuig.

Tot inzicht komt en ook beklijft
is de vraag of het dodelijke stof
echt neerdaalde uit de ontzielde
vulkaan op de eenogige Plinius.

Als ultieme onvastheid versterkt
zich schikt boven twee broeders
tot achterdocht der onderwereld
en gedonder van de Helikon rolt.

Zulke desolate poëtische plateaus
waar ijdel de ijle luchten mengen
tot post-narcistische denkstormen
anti-Aperta vluchtig verzwelgend.

Ga zitten, wees nederig.