De tijden wisselen, de wereld jaagt voorbij, en veel veranderde sinds die herinnering; toen het geluid verstomde in de wrede rij, en angst bezit nam van de stille kring. Ik hield mijn adem in, het recht werd blind gemaakt, de rechter viel, geveld door het venijn van wie de waarheid met een list heeft aangeraakt, en koos te dienen wat bezeten…

Dat we vaak willen verdwalen, verwijlen in onze herinneringen, landschappen Maar ons concentreren moeten hoe het hier en nu is, Google Maps gebruiken met auto of lopend, niet weten welke kant oost of west, omdat bewolkt beginnen met lopen kijken of ‘t juist uitpakt Een wandelaar aan zien komen, toch vragen of dit juiste richting…

en zo geschiedde het dat wij op een zondag die we nuttig hadden kunnen besteden aan diepe contemplatie, meditatieve rust en het verder lezen van onze Russische klassieken, min of meer uit vrije wil naar de jaarlijkse hoogmis van de menselijke vergankelijkheid zaten te kijken. Allerheiligen. de dag waarop de levenden zich plotseling herinneren…

Voorbij Calais wachten mensen op het strand, die wanhopig zweten en angstig staren. Verschijnt straks een schip, dat hen kan varen naar het veilige, welkome Engeland? De koningsgezinden van hoge stand staan vol wild gemoed voor de kalme baren. Vredige nachtwind wil zich verklaren als rustgever bij de bange zeekant. In het omringende duister…

die ander die ik niet ken ander anders andros man man maar anders dan ik ben die ik onmogelijk begrijpen kan die zijn superieur zijn claimt vanwege huid geaardheid en geslacht zijn denken is mij vreemd dat idee-fixe van kracht en macht is zijn rancune hem gevoed wordt hij ermee geboren zit het hem dus in het bloed of is het angst…

ecce historiam zie de geschiedenis rijmen bruine hemden op zwarte hoodies Sturmabteilung op Defend één land één volk op wij zijn Nederland het vleesgeworden pars pro toto van de onderbuik spuwt megafoonversterkte haatwoorden goedkoop en effectief als kamikazedrones ongegrond oprechte zorgen vlammen op in fakkels ontstoken door hondekoppen…

Communiceer, confirmeer en concludeer Combineer en combleer eens wat meer Compacteer keer op keer, coloreer, configureer Analyseer en corrumpeer; conflicteer maar meneer Confronteer, conjectureer of coupleer Continueer, complementeer en compenseer Congereer, collaudeer of collideer, coëxisteer, conformeer consolideer…

er is een teveel aan tekorten er is schaarste in overvloed er is nood aan mededogen en inlevingsvermogen er is een gebrek aan hoop een hoop gemis aan perspectief het beste hopen is goedkoop zonder klaar alternatief er is een tekort aan verwondering van stilstand naar vervoering om het dichtslibben van ons bestaan deugddoend…

Onder spotlights waarvoor niemand staat is hij getuige van de glorie die hij persoonlijk achterlaat Coulissen vol portretten van zijn magische koor dit lied zingt alleen voor hem en liegt zichzelf voor Schone kunsten grijnzen achter een glazen wand vol internationale stempels gedrukt in het zachte zand Als almachtige heerser van…

Omdat hij de sterkste was de rijkste, de wreedste, de man die het kon, was hij koning - ons koninklijke lichaam de beste bescherming die we beschermden We groeiden voorspoedig ons lichaam werd een reus We schreven steeds meer wetten - waarin eigenbelangen evenveel verwaterden als ons gevoel een sterk lichaam te zijn Er zijn andere lichamen…

Je schrijft slechts in gedachten een brief dat je bij me blijft in mijn verloren dromen misschien kun je de werkelijkheid zien en die met open ogen bekijken zonder veel aan mij uit te leggen het gewicht van mijn nuchtere geweten is gram voor gram, letter na letter op het boodschappenbriefje geschreven je kunt het in braille nalezen op…

Wij hebben een nieuw kind besteld dat bij geboorte al voldoet aan ons verfijnde schoonheidsideaal dat kost een kapitaal maar als je bedenkt wat wij daar allemaal mee besparen die corrigerende beugel en overige ingrepen op- en aanvullende vormen of uit te zuigen overdaad bijpassende oog- en haarkleur niet vergeten heupen in de juiste…

Misschien wil de dromer ontwaken en wellicht de drager van vele vragen vragen om te mogen ruilen met de dromer opdat de drager mag dromen van de antwoorden en de dromer ontslapen om te ontdekken wat het is om je af te vragen waarom de werkelijkheid is zoals deze is.…

Hij was al dertig jaar de manager, stond elke dag paraat en werd alom geprezen om zijn woorden en zijn daad Hij had aanzien op z’n voetstuk al die decennia lang, al moet wel duidelijk wezen; men was ook een beetje bang Want hij kon je maken en breken, hem te vriend houden was cruciaal Want als je je tegen hem keerde dan werd hij nogal…

De pijn laat zich niet aanwijzen het lichaam bewaart een grens die al lang verdwenen is, maar onder de huid nog voortvaart Wat ik achterliet loopt verder, niet sneller, niet langzamer dan voorheen als water na het vallen van een steen zijn vorm hervindt, maar de diepte niet vergeet Op mijn schoot iets warms, een rij kleine gewrichten…

Mensen moeten lijden tot ze sterk genoeg zijn om eisen te stellen Maar waarom ik? Ik heb maar één leven, ik kan het in een ander land beter hebben en als ze me daar niet willen dan moeten hier de mensen me hier maar helpen ook al hebben ze er niets mee te maken behalve dan dat dat wij mensen zijn Ze moeten maar lijden tot…

dat trucje met de stroop rond de monding steken appeltaartgeur schrijven en iets werelds verkopen alsof alles met zoet begint alle schijnbewegingen om die gevoelens te verrijken die al na-ijlend nijd delen doordat zij nou eenmaal graag op-tijd-zijn mijden als poortwachters slapen op de donk’re ogenblikjes in stiltes zonder zoentjes…

vanachter de dikke muur die ik zelf niet opgetrokken heb die ik zelfs onwenselijk acht word ik bekogeld met stilte ik probeer gaten te slaan in de verblindende woede om schijnbare tegenstellingen die in elke leegte ontstaan alsof meningen uit duimen komen van gebogen nekken die bedorven of verzuurd zijn door het ritme van de tekens…

opeens loopt er iemand voorbij die je even langer aankijkt niet omdat je hem kent maar iets in zijn gezicht blijft hangen een lijn langs zijn ogen hoe hij zijn hoofd houdt je zet er geen naam op en toch neem je hem mee naar huis ooit staat een jongen voor de spiegel ziet een gezicht dat hij kent maar niet van wie zulke gezichten liggen…

ook ik kan zwijgen als het graf zoals ze vroeger bij ons thuis zeiden en ik kan liegen als de beste alle leugens stapel ik tegen de klippen op ik veins ook graag zeer overtuigend maar vooral huichelaars bedot ik met plezier echter verraad ik niks en zeker niet als de waarheid onder grote druk staat misschien moet ik gewoon…