1.160 resultaten.
Het geld niet waard
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
54 Zo’n sterrenmunttheemuts
zwevend als een loops hondenteefje
in antroposofische vormeloosheid gekleed
met haar abge-eckte denkraam
Zo’n zorgkostenverhogende nietsnut
kwijlend als een geil hondenreutje
in egocentrische betekenisloosheid gekneed
uit geldbeluste hoogmoed
Zo’n pittig en kek kapsel-type
schooiend als onbegrensde bitch
in narcistische…
het eindige ras der lederrund
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
49 Zie ze toch genieten
sloffend door de shoppingmalls
de retailparadijzen
de gekortwiekte vogeltjes
softijs in de
kuikenknuistjes
druipend langs onbeduidende
miezemuizige koopjestruitjes
achter donkerbruine zuilen
over kinderkopjes kibbelend
gebakken sticks van visdingen
‘met saus!’ op het plein waar ze ooit
rollebollend uit het café…
Retrograde zolen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
97 << VOOR DE IMMER GOEDLACHSE
EN SCHALKS OGENDE SKALD >>
In de hektiek van retrograde goden
die ongemerkt op kinderkoppen sluipen
voorwaarts nimmer in de spiegel turelurend
als blinde vinken in het straatgewoel
langs toys are us en in de
zaak van bart
de bakker leeggeplunderd achterlatend
zie ik een taartpunt op mijn onderdanen
met zolen…
Reality soap
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
111 Ik ga hier in het openstaande
raam
met uitzicht op het leeuwendeel der woorden
voor 't grootste deel verspreid
in dichtakkoorden
niet al bij voorbaat tonen
hoe de as
de wielen draaiend in beweging zet
de crux waar het om draait
de quintessence
de kern, met op het eind pas
de conclusie
die geef ik niet voor niets prijs
aan de wind…
Balanceren op het koord
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
229 Oude ogen spatten zilvergoud
spuwen met gespreide armen.
In akkoorden sterven klanken
van verloren moedergrond.
Valrijpe tsavoriet hangt
aan een vezel in de tijd
slechts één vinger
duwt de wijzer voort.
Ik klamp me vast aan kettingen
van ijzer om mijn enkels
sterven stenen op de kade
laaf ik mij aan de hoogste poort.
Kalmte danst…
Ek gun myself een bietjie vrede .
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
100 Vanoggend was my gedagtes lig
en ek het deur die klein woud naby my huis gestap
Ek wou vanoggend 'n bietjie vrede vind
soms is dit te besig by die huis
En dan probeer ek, saam met my vriend,
in hierdie geval die hond,
wat ek baie liefhet,
om vrede te vind, om die geestelike strik te ontvlug
Ek is een van die massas mense wat deesdae op soek…
Brief aan de ontdekkers - III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
133 Als we inwaarts stromen,
twintig vingers in één hand
verschuiven kiezeldromen
lippen strijken door mijn haren.
Onder kruiend ijs
liggen wij wang-aan-wang
zoeken het koren bij de bron.
De paarden zijn gestald,
vreemde volkeren uitgebeend,
is het psalmenlied versteend –
het processiepad verworden
tot een uitlaatplek voor honden.
Laat…
Bruto Nationaal Geluk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
72 Dit is een land zonder slaven
van multinationals, het scheelt veel
Minder geldverkeer, vliegverkeer
wegverkeer en dataverkeer
Voor vreemden is er hier weinig
werk, we zorgen voor onszelf
Doe jij dat ook maar
Ergens waar je kans maakt
Bij ons moet je niet zijn
We hebben genoeg
aan elkaar, zonder buitenland
status en vakanties
waar je…
ARTIFICIELE INTELLIGENTIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
79 Doelloos scrollen op sociale media
op zoek naar een betrouwbare pagina.
Sinds AI zijn intrede heeft gedaan
kan het nogal eens misgaan.
Revolutionaire technologie
met veel fictieve informatie.
Intuïtie volgen, onderscheiden echt of niet.
Is het geloofwaardig wat je ziet?
ONS denken uitbesteden...
voor een gedicht, heel speciaal.
Het resultaat…
Gevaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
129 In an insane world, a sane man must appear insane - Kurt Vonnegut
De straten zijn grauw
en zien er bedreigend uit
en de gebouwen lijken net
kolossale monsters
Auto’s racen langs
Zombies aan het stuur
Bezeten
Allemaal waanzinnig
Al die gezichten om me heen
Grijnzend, afwijzend, angstaanjagend
Ik kan nergens heen
Ze zijn overal
Al…
noodzakelijke tovenaars
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
128 Ik leef niet in een land van bergen
van tergende dalen zonder einde
tussen bomen donderende draken
noodzakelijke tovenaars of -essen
door hekserij brandende pruttelbrij.
De varens zijn vooralsnog op ware grote
meerderheden van de bloemen en bijtjes
zijn al uitgestorven of gaan straks dood
alles wordt steeds uitgesprokener minder
in onbetrouwbaar…
Zorg en hoop
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
141 Zorgwekkend hoe willoos,
als lamgeslagen kudde makke schapen,
we ons in het zelfde kringetje laten leiden,
keer op keer,
op keer op keer.
Hoopgevend dat vele enkelingen
de overtuiging delen
dat gezond verstand
duurzame waarde heeft
daar waar het algoritme
ons duur komt te staan.…
Schermstof
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
156 Hij zit daar, gebogen,
vingers langs glazen kusten
waar geen golven meer slaan.
Zijn ogen zijn lampjes in de nacht,
zijn gedachten scrollen voorbij
van drama naar Dopa-Mine.
Een junk zonder naald,
een gebruiker zonder roes,
maar zijn fix is een feed
die nooit opdroogt.
Hij daalt in een schacht van licht,
hakt kleine vonken uit zichzelf,…
Speelbal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
119 Ik voel me speelbal
van stromen in massa
slingerend van golf tot golf
kolken langs kliffen
vloeiend vanaf strand
tot verre horizon
hier stijgerend als vurig paard.
Dan weer blinkende vlakte
weerschijnend zon en kusten
dragend verre verbinding
tussen hemel en aarde.
Als een speelbal gedreven
in stromende massa's
geen drijfveer kennend…
Het is moeilijk rijmen
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
147 Het is moeilijk rijmen.
Frenetiek bezig met niet sterven
voor een leven niet langer dan vandaag.
Geen geblaas over luchtvervuiling.
Dat bederft de atmosfeer binnensmuurs.
Het is moeilijk rijmen.
Dan de verkoop van ideeën.
Ze zijn couteus geworden.
Steeds slimmer, aldus het leenwoord,
knijpend in onze huiden.
Dat vonden jonge…
Storm aan land
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
150 Met striemen op mijn lippen,
staar ik, ogen dichtgeknepen.
Is mijn knokkels’ bloed verdwenen
rondom ijskoud roestig staal.
De benen die mij dragen
hebben wiegen tot kunst verheven.
Schreeuwend geeft de dief een stem,
aan de Noordpool van mijn dromen.
Waar ik in het zand leer kruipen
zijn de afdrukken vergaan.
Tastend zoek ik rebabs klanken…
Ik droomde dat ik vrede zag
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
109 Ik droomde dat ik vrede zag
ojee, de mensen zijn van slag:
volledig onberekenbaar
ze delen alles met elkaar!
Maar toch, wat men er ook van zegt
mijn droom is echt wel echt
mijn droom is echt wel echt
Ik droomde dat ik vrede zag
en liefde als bij toverslag
wordt zonder dwang of overmacht
vrijwillig in praktijk gebracht:
het pleit lijkt eindelijk…
Gnoom van morgen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
204 In het hier en nu
zien mij oude wijzen
prikken opgeheven vingers
beduusd de mond gesnoerd
staar ik naar nodeloze wetten.
Is inkt aan het vergrijzen.
Hoor het vurrukulluk commentaar
van Apollo en van Zeus
bij de geboorte van de dagen
is de grens een te bouwen thuis
genieten nieuwe kleuren, oude geuren.
Where the hell zijn wij, habibi?…
hij zou bijna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
156 hij zou bijna
beginnen te geloven
in complotten en theorieën
waar zelfs de zotste honden
niet voor op hun knieën gaan
hij zou bijna
onnavolgbare wegen
dezer dagboekidioterieën
vol leegte vloekend vullen
met Sodom- en orgieëntaal
hij zou bijna
het dark web erbij halen
of zwarte-gaten-fantasieën
waar hij liever praten wil
over de…
Kleine radertjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
105 Een heel klein radertje
in grote wereldmachine
gestuwd met hoge druk
in zelfde richting als cylinder
de machine draait
en dat kleine radertje draait,
draait mee in zin of tegenzin.
Ik ben dat kleine radertje
in draaiende wereldmachine
gestuwd door de cylinder
geslingerd als in een orkaan.
Ik ben dat kleine radertje
draaiend in die wereldmachine…