La misère orange

Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads

De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter
zonder Prince’ verse worst, de rite petit
en sweet, leeg doorgeslikte misères
maar nooit meer oranje volières
wat blijft er over van onenigheid?

Maar goed, we zijn niet bij elkaar
voor antwoorden
op verloren schoonheid ‘voor het eggie’
en ik, sowieso, het ouwe tuinstekkie
jij bedoelt mij - ik fix helemaal niks
aanmatigend, de waardevolle vormen
de lezer leest door een bril van normen
van dunne stof of zelfverlakkerij

Hier is de kitsch met lage status, of toch
als lange tenen tegen teveel vrede
hij ging dus weer stevig tekeer
en ik wilde buiten naar binnen halen
in huiselijke sfeer, een volgestouwde kalkoen
geen honden die geen gewoon brood lusten
van die groenbemestende domkoppen

Deze kitsch met lage status blijft
zwijgen over hun stilstaande taal…

vervreemding

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.0 met 1 stemmen 18