inloggen

Alle inzendingen van Gust Adriaensen

269 resultaten.

Sorteren op:

Tanka voor Walter

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 20
Groenten uit Balen geraken niet meer verkocht. Walter gaf het op. De cité verdwijnt voorgoed. De Brief blijft onbeantwoord.…

Sloophaiku

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 43
De sloop van het huis veegt alleen maar stenen weg. Het thuisgevoel blijft.…

Oostendetanka

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 51
Lucht en zee en strand verdwijnen in grijstinten. De man en de hond, zwarte stippen in front, zorgen voor de vaste grond.…

Nucleaire site

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 56
Uranium: 700.000.000 jaar halveringstijd, lees ik op een kunststoffenbol, in het landschapspark van NIRAS in Dessel. 'Het nucleaire afval gaat hier ooit de grond in', zegt mijn zoon. 'In de Boomse kleilagen, driehonderd meter diep', zeg ik. Het is 2 oktober, de warmste ooit. Op de plas glijden eenden, een aalscholver duikt naar…

Jubileum

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 77
De tijd snelt maar voort. Van goud recht naar diamant. Het geluk rent mee.…

Herfstspleentanka

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 70
In het Vijverzicht zie ik het Campinastrand in de najaarszon. Een bier van hoge gisting verzacht de pijn van de tijd.…

In memoriam matris (14-slot)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 101
Een iris bloeide toen je stierf. Je had ze zelf geplant. Dit simpel gebaar, een liefdedaad voor ons. Dat is een jaar geleden reeds. De bloemen bloeien talrijk nu. Ze dragen in zich de gedachte aan jou, een zachte, blanke weemoed.…

In memoriam matris (13)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 72
Je zei toch herfst? Ach ja, de mooie kleuren, het roestbruin en het geel, het donkerrood der eikenblaren, de wind, de mist, de plotse regenvlagen, de specifieke geuren van november, de innigheid der avonden. Je zegt het wel, maar sta me toe, verdomme toch, wat raakt het mij. Mijn moeder is niet meer, niet eens de zomer haalde zij…

In memoriam matris (12)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 59
Toen in de nacht de regen viel, de julinacht, heb ik met nieuwe ogen jou weergezien. Een zomerwonder in de regen, die statig nederviel.…

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 61
Morgen ga ik naar het graf van mijn lieve moeder. Schreien kan ik niet meer en reeds vervagen haar trekken. De klank van haar woorden dringt nog amper tot me door. De streling van haar hand is van mijn huid verdwenen. De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper…

In memoriam matris (10)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 62
Ik zit nu in mijn cel en hoor de regen op het dak mijn eenzaamheid verinnigen, zodat het plotse einde van de vlaag me schrikken doet en ik in de holle gangen van het huis een naam verklanken moet waarvan ik weet dat hij mijn hart zozeer beroert dat even maar de stilte draaglijk wordt. Maar ook een woord waarop nooit nog antwoord komt,…

In memoriam matris (9)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 85
De bloemen zijn verslenst, de tranen reeds gedroogd. Nu komt de droeve tijd dat plots de lege plek het hart beklemt. Of het verlangen naar de woorden die ik niet heb uitgesproken, de niet geschonken tederheid, een pijn verwekt die me merken zal mijn leven lang. Of soms verwacht ik in de zon, 't vertrouwde beeld van moeder op bezoek…

In memoriam matris (8)

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 76
De nachten dat wij waakten en je angst in tederheid probeerden te verjagen, zijn lang voorbij, mijn moeder. De uren die wij telden en telkens weer je hijgend vragen “Hoe laat is ‘t kinderen?”, helaas, het komt niet weer. Nu ben jij tijdeloos geworden, en wij, verbijsterd, niet begrijpend, staren naar de klok. En in ons hoofd de blijde…

In memoriam matris (7)

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 52
Moeder, wij zijn zo moe. De weg naar ‘t kerkhof is zo lang en wij zijn bang. Reik ons de hand nog eenmaal en help ons op uw laatste tocht. De open groeve wacht en dicht bijeen gedrumd, geeft elk van ons u nog een kruis. Het teken dat gij ons leerde in de blijde dagen van ons kind zijn.…

In memoriam matris (6)

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 50
Het oude kerkgebouw waar jij zovele malen kwam in diep geloof door weer en wind ondanks de kinderzorg. De priesters de gebeden de gezangen die ons de troost van eeuwen schenken. De hoop dat jij het leven hebt bereikt dat zin geeft aan ons aards bestaan. Maar desondanks de tranen van verdriet en diep in ons een wrange pijn een wonde in…

In memoriam matris (5)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 88
Tegen de befloerste muren der rouwkapel staan wij gebogen, de zonen en de man, omheen de eikenhouten kist. De buren, de goede vrienden schuiven schuw, onwennig voorbij. Onhandig sprenkelen zij het gewijde water, dikke, glinsterende druppels, in het licht der lantaarns. De geluiden buiten zijn verstild en anders. Als schimmen wachten…

In memoriam matris (4)

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 57
Dit zijn de dagen dat velen ons verdriet helpen dragen. ‘s Avonds stromen de buren samen in de kapel van het oude gehucht, waar wij onze moeder ontgroeiden maar gevangen bleven in haar hart. Hier is het licht der vele kaarsen, de troost der 50 weesgegroeten gemompeld door de eenvoudigen. Hier is de liefde van ons volk.…

In memoriam matris (3)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 53
16 juni 1972 ziekenhuiskamer 215 middag herken je mij ? noem mijn naam nog eenmaal moeder ik ga weer heen zie je ogen die reeds in andere werelden toeven 3.30 u. kom vlug je moeder sterft stram sta ik naast het bed de witte verpleegsters die mijn moeders polsen voelen haar gezicht beweegt nog even ik hoor de zwakke ademstootjes alles…

In memoriam matris (2)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 107
Onze ogen nat van tranen zoeken een beeld uit onze kinderjaren waarin jij ons te leven leerde en met ons je vreugde deelde.…

In memoriam matris (1)

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 67
Laat mij je kind nog eenmaal zijn gewiegd op je armen, de veiligheid voelen van je handen, ruw als de stof van je schort. Ze liggen nu naast je op het witte laken van het ziekenhuisbed of ze strijken, o zo moe, je grijze haren glad. Ik zie de blauwe aders en de bruine vlekken van de ouderdom. Je ogen van pijn en hoop, in de verte starend…

Zomerbartanka

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 80
In de Werbeekbar uitzicht op het ouderhuis, mijn zolderkamer. Een vloedgolf van nostalgie, mijn heerlijke kindertijd.…

Wandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 105
In de morgen week het grijs al vlug voor almaar uitgestrekter blauw. Iets van lente zat in de lucht. Mijn gemoed werd lichter, energie voor een fikse wandeling in het drooggelegde Breeven. In de middag haperde het hart van een vriend, onheil trof de oma van mijn kleinkind. Nevelsluiers legden zich over de weiden van het ven.…

Sneeuwwandeling in Wortel-Kolonie - Haiku's

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 61
De dotten van sneeuw liggen als een donsdeken over de Kolonie. Koninklijke dreven, zwart en wit in de nevel. Doodgewoon fietsspoor. Kruisen van zwervers rijzen vaag op uit de sneeuw. Vinden zij hier rust? Krater van de crash, omgevormd tot een stil ven. Verzacht het de dood?…

Waardeloos

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 91
Staande voor het boekenrek treft me vlijmscherp het besef -eens te meer-: dit alles is waardeloos. Word ik triest, word ik boos? Van beide wat. Vooral ben ik het zat al dat geprakkeseer over de woorden, gedrukt, gesproken, die zozeer mijn leven hebben beheerst. Wat moet ik ermee, nu ik de tachtig ben gepasseerd? Kieper ik alles in…

Klimaatopwarmingstanka

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 30
De beuk in de tuin verliest zijn laatste blaren al in augustus. De zon brandt ongenadig de seizoenen overhoop.…

Remco

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 95
De geur van gras en benzine bij het maaien op 4 juli. Toch even rusten. Gezwicht voor de verleiding op mijn smartphone te kijken. -Remco Campert is dood- Opnieuw aan de slag. 'We braken het brood en deelden de doden', schreef hij, wandelend op de Overtoom. 'We zijn al bijna uit zicht', schreef hij. Net als ik, bijna uit zicht.…

Meikever

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 102
Hij lag vanmorgen, de haakpootjes in de lucht, op de gladde tegels van het terras, de eerste meikever die ik dit jaar zag. Heb hem in het omgekeerde deksel van een borstbollenpot -Wycam's volgens oud recept- met een blaadje erbij, op de tafel gezet, de meikever, mijn vertrouwde insect. Een uur later is hij over de rand geklauterd…

Tanka

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 123
De intercity glijdt zacht weg van Mol naar Geel. De eerste borrel schuurt bitterzoet in de keel, verjaagt even corona.…
Meer laden...