inloggen

Alle inzendingen van Gust Adriaensen

244 resultaten.

Sorteren op:

Klimaatopwarmingstanka

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 12
De beuk in de tuin verliest zijn laatste blaren al in augustus. De zon brandt ongenadig de seizoenen overhoop.…

Remco

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 74
De geur van gras en benzine bij het maaien op 4 juli. Toch even rusten. Gezwicht voor de verleiding op mijn smartphone te kijken. -Remco Campert is dood- Opnieuw aan de slag. 'We braken het brood en deelden de doden', schreef hij, wandelend op de Overtoom. 'We zijn al bijna uit zicht', schreef hij. Net als ik, bijna uit zicht.…

Meikever

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 80
Hij lag vanmorgen, de haakpootjes in de lucht, op de gladde tegels van het terras, de eerste meikever die ik dit jaar zag. Heb hem in het omgekeerde deksel van een borstbollenpot -Wycam's volgens oud recept- met een blaadje erbij, op de tafel gezet, de meikever, mijn vertrouwde insect. Een uur later is hij over de rand geklauterd…

Haiku

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
Met elf op de brug. Lentezon op ons gezicht. We lachen de toekomst in.…

Tanka

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 76
De intercity glijdt zacht weg van Mol naar Geel. De eerste borrel schuurt bitterzoet in de keel, verjaagt even corona.…

Groeiende Gelijkenis

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 110
Het weerbarstig struikgewas. De pet hoog op de bezwete kop passeer ik het venster zie ik in de spiegel van het glas mijn vader. Labeur op de Hodonkse Akkeren in de vallei van de Werbeekse Nete zeventig jaar geleden.…

Het sparen der bloemen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 129
Zoals ik zeer lang geleden bij het maaien de bosjes madeliefjes spaarde op dwingende vraag van mijn jongste zoon, zo rij ik nu nog altijd om de enkele viooltjes heen -wit, blauw, paars- die ooit verdwaald, van tussen het liggend hertshooi en het klein vogelpootje, spontaan aan het bloeien zijn gegaan. Zij schitteren al door drie maaibeurten…

A.L. Snijders 1937-2021

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 168
1992: zeer kort verblijf in Lochem. Fietsen door de Achterhoek. Misschien wel langs de boerderij van A.L. Snijders, me toen totaal onbekend. Vorig weekend las ik in De Standaard der Letteren, wat gisterochtend zijn laatste zkv bleek te zullen zijn. 'Verdrongen verleden' was de titel. In zijn stukje een opsteltitel van 56 jaar geleden…

Bevrijding?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 112
Uit het diepblauw schittert de zon in de laatste dagen van mei. Bevrijding weerklinkt alom in het gezoem der fietswielen op het asfalt, in het geroezemoes op de terrassen. Vrijheid. En tegelijk: de beklemmende massa, de uiteengespatte bubbels, de vervagende geborgenheid.…

Exitcovidtanka

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 108
De luister van mei krijgt nog meer glans door prik twee. Hoera, wij zijn vrij! De terrassen lopen vol. De drank vloeit rijkelijk. Schol!…

Vaccinatiehaiku

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 342
Eerste Phizershot in de linkerbovenarm: een spuitje van een cent.…

Vaccinatiecampagne (haiku)

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 107
De vaccinaties in De Zwaan verlopen vlot. Vandaag duizend shots.…

Roger Raveel (tanka)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 90
Doorheen het vierkant in de grijze scheidingsmuur zie ik het wasgoed. Mijn buurman vindt het maar niks, dat gat in de betonplaat.…

Eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 76
Ik ben mijn eigen eiland. Niet uitgestrekt, ik zie de grenzen. Zonder heuveltop of dal, ik zie de effen saaiheid. Net als Ameland, zo denk ik plots, -een tocht rond en om, heel lang geleden-, en toch weer niet. Inwaarts het vlakke land, effenheid tot aan de duinenrand. Maar uitwaarts steeds de zee, de grenzeloze zee, de lokroep van…

De dag der kanteling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 103
Dit is de dag der kanteling. Het wit is nog voor even. De koude bijt niet meer. Het ijs begint te kraken. De wind ruimt naar het zuiden. De zilverreiger is weer zichtbaar. Schapen grazen het gras weer bloot. De voederplank blijft leeg. Sporen smelten weg. De winter stopt ermee. De lente dringt zich op.…

Sneeuwlandschap (tanka)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 59
Amper kleurverschil tussen hemel en aarde, enkel gescheiden door de zwarte weipalen en het rag der boomkruinen.…

De blinde po√ęzierecensent (tanka)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 46
De beoordelaar verslindt gedicht na gedicht enkel op papier. De digitale hoogbloei is hem verbijsterend vreemd.…

Laatstetelefoonboekhaiku

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 47
In de brievenbus het laatste telefoonboek: 'onze' tijd verdwijnt.…

Sneeuw

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 99
Van achter het raam zie ik de sneeuw mijn kleine wereld verruimen. De stilte groeit mee, ook in mij. Al lang geen kinderen meer die opgewonden gillen of per se naar buiten willen. Ik blijf dus maar staan om van achter het raam intens te kijken naar het geluidloze wit. Alles lijkt zo perfect. Mijn vrouw vraagt, licht verwijtend…

Haiku's

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 63
De zon en het blauw herscheppen ranke stammen tot een kathedraal. De weerspiegeling van eikenboom en wolken: bron van mijmering.…

Bilisserotstanka

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 87
Op de grijze rots hoog naast de wilde rivier denk ik aan mijn jeugd, de blijde kinderdromen van veertig jaar geleden.…

Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 75
Ik verdwaal in de dagen, ook al zijn er maar zeven. Ze gelijken op elkaar, een monolithisch blok. Net als de mensenmassa, zij schuift door de winkelstraten. De tijd wist zichzelf uit, langzamerhand. Ik vlucht naar mijn jeugd, herkenbare tijd. De morgengeluiden in het huis, de feestelijke zondag. Daaraan klamp ik me vast, in…

Zomer in november

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 156
Op wandel langs de Grote Gracht verdwijn ik in de schaduw van mijn vrouw. De zon wriemelt door de blaren en geeft nog milde warmte af. Er is gefluit van vogels her en der. Gaaien krassen. De lucht is blauw. Boterbloemen bloeien. Voorbij het pad verschijn ik weer alsook de schaarse auto's. Een haan kraait honden blaffen. De…

Zes haiku's

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 86
Het dorp ademt rust omringd door vruchtbare velden. De kerktoren waakt. Een kronkelend pad, een huis tegen de glooiing: oase van vrede. De trotse hoeve heerst nog over het landschap. Zal zij verdwijnen? De novemberzon werpt lange schaduwslierten over de akkers. Uit het akkerland rijst de tumulus omhoog. De doden rusten. De…

Verjaardag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 231
Ik dacht: hoe lang is het reeds geleden dat ik voor jou iets geschreven heb? En ik toog aan het werk. Ik haalde me je lichaam voor de geest wat verre van onaangenaam was. Doordringen in je verstand je gevoelens was zoveel moeilijker. Maar er ontstond een magische ruimte waarin we eindeloos ons voortbewogen in volkomen harmonie en taal…

Zeg me wie ik ben

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 81
Zeg me wie ik ben: een ruiter die zijn paard bestijgt en door de luchten klieft op zoek naar wolkenvelden waar hij eeuwig draven kan? Zeg me wie ik ben: een boer die traag zijn land bewerkt in elk seizoen zichzelf verliest gebogen naar de grond die ooit hem bergen zal ? Zeg me wie ik ben: een dichter die zijn woord verstaat en in de…

Wat een gedoe

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 177
Wat een gedoe. De maskerade houdt maar aan. Mondkapjes in de straatgoot, in de struiken langs de wandelpaden, bungelend aan het fietsstuur, losjes om de pols, weggezakt tot in de nek. Wat een gedoe. Soms kruisen, bij nader toezien, goede kennissen elkaar. Vanuit de onderarm ontstaat een beweging richting handdruk. Een bruuske counter…
Meer laden...