Netgedichten

Laatst toegevoegde netgedicht (nr. 89.426):

Stil in de lente

Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.

Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.

Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets onzichtbaars
heel even haar hart aanraakte.

In die stiltes kon ze zichzelf horen,
rust in haar veilige haven
zoals een vlinder
genietend van voedzame nectar.

lente laat nieuw leven !