Luwte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
0
0Ik lig op een stuk karton
In de luwte van de stadsmuur
Ik ben verdoofd en voel de kou
In eenzaamheid telde ik de blikjes
Woorden verdwenen in het donker
Ik kon het je niet uitleggen
Wordt de ochtend langzaam zichtbaar
En de mensen licht ontwaken
Dan zit ik op mijn knieën
Met mijn voorhoofd op de grond…
Bezig met laden