Netgedichten

netgedicht (nr. 89.406):

Eindeloze stroom

Tussen lucht en meer
drijft een stilte zonder haast
licht ademt in mij

In de vroege stilte van
mijn gedachten wordt elke indruk
een lichte golf die door mij heen beweegt, een
trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.

Als het licht verschuift
in mij wordt elke nuance groter dan
ze lijkt, een fluistering die mijn gevoelige huid al
herkent voordat ik begrijp wat zich langzaam in mij wil openen.

Wanneer de dag te vol
wordt, zoek ik de plek waar adem op-
nieuw ruimte maakt, waar aandacht zich ontvouwt
als een blad in ochtendlicht en eenvoud weer vrij mag bestaan.

En in dat stille midden
blijft een heldere, zachte stroom door
mij heen bewegen, een spoor dat mij stilaan leert
vertrouwen op wat in mij blijft zingen zonder haast of gewicht.