Ik wil niet meer weten wat ze in Friesland en Groningen wel wollen, maar waar de rest van het land slechts wallen van krijgt. Die wollige taal uit gewillige monden, dat walgelijke wat op de wal keert; welwillend in het walhalla van wol. En om de Walen niet met de Vlamingen te verwarren, alsook niet in de wielen te wollen rijden…

"Tropisch weer, 37 graden, alarmfase rood ... niks dat mij deert, een betonmuur slopen, in mijn zwembroek, is zeker niet verkeerd, veel drinken, oké, dagelijks een liter of vier, geen water, maar jenever en trappistenbier !" Dat zei buurman Dolf vorige week, hij wordt morgen gecremeerd ...…

Hij vraagt aan ons om binnen te komen in een minimalistisch beeld van een beperkte kamer een stoel en tafel zonder details en één glas met een door mij gehalveerde inhoud – zegt hij Waar hij vervolgens de liefde op plakt in een tijd die plotseling verlopen zou zijn Ik weet dat ik niet gedronken heb want ik heb nog altijd dorst…

Ja, Vader is er klaar voor, hij nam zopas een lekker schuimend bad, Moeder vraagt, in de keuken, "Wil jij straks lam of kip, lieve schat?" Genietend van een kwartiertje op de wc roept Pa "Lam is voor mij helemaal oké" "Jij krijgt restant van de soep", meldt Ma, "ik praatte tegen de kat ..."…

voor een gedicht ga ik uit de bol voor jou ga ik uit de kleren maar als jij een gedicht leest dan word ik pas echt een beest…

Als een krinkel hop ik hop van blad naar blad naar kronkel roteer de motor knal omhoog met een zonnebril op mijn gonkel schiet mijn pijlen voorbij die kinkel terwijl ik lonk naar de ranonkel — Dacht het niet! mokt ze pronkend ik wil een hunkel voor mijn flonker schiet ik tekort bij heur geflunker… scheur ik ronkend…

Morgen kom ik thuis van mijn kookworkshop vijf dagen gestreeld, gezoend en gevreeën tot aan de hemelpoort ik voelde me vrouw, zoals het hoort het is zonneklaar, ik moet naar huis naar de stille opdrachten thuis poetsen, de afwas, het bed opmaken ach, soms is het leven wonderlijk raar nu kan ik er weer een jaartje tegen ik zal hem thuis…

Morgen komt mijn vrouw thuis, na een vijfdaagse kookworkshop, ik heb niet gepoetst, deed geen afwas, maakte het bed niet op, zo wordt het meteen zonneklaar dat ik niet kan leven zonder haar ! Inderdaad, ik ben een pure ouderwetse romanticus, op en top ...…

u kijkt met grote ogen door het raam terwijl u geniet van mijn Poëzie het venster is van glas, spiegelend ben ik dat, denkt u, het is een loser, die ik zie met onkunde waarvoor ik me welllicht schaam gelukkig weet u beter, uw ego is groot dus aan geslepenheid geen gebrek u geraakt niet snel uit het lood maar wat de dichter in alle vroegte…

Zij klapte Niet uit enthousiasme Zij klapte Niet uit de school Zij klapte Niet om eenieder bij de les te houden Zij klapte Niet onafgebroken Zij klapte Wel op de vuurpijl Zij klapte Gewoon dicht Dat leidde geenszins tot applaus Dat leidde slechts tot medeleven Dat gaf haar weer een goed gevoel Dat gaf haar de nodige zelfverzekerdheid…

Men neme 4 eetlepels biodiverse geraffineerd kakelverse ongepasteuriseerde zachte volromige yoghurt van de dames naaktgeboren en vroeg in de wei Vervolgens neme men ter voorkoming van maagkramp geen ovaal gekleurd inclusief kippe-ei een blank exemplaar der poelehoenders hoort er evenmin bij ter bevrediging der lust van…

het is een drukte van jewelste aan het godenfront dringen geblazen zogezegd Eros en Phthisis zijn in een vreemde vete verwikkeld terwijl een dubbelrol wordt vervuld door Morpheus want voor zijn ogen liggen Spes en Tyche te rollebollen wat als schouwspel zo slecht niet is Achilles en Apollo zijn er onderling nog altijd niet uit alhoewel…

Een amoureuze Noord-Atlantische witbuikdolfijn kreeg van zijn vriendin een topcadeau voor Valentijn, hij is een ware Italofiel, met heel zijn hart en ziel, dus regelde ze een uurtje zwemmen in de Trevi-fontein ...…

Een donkerblonde krul kruipt langs de rand van zijn kraag - daagt mijn vinger uit. Ik sta in de rij en wacht, spelend met mijn drang. Hij draait en plant het beurtbalkje tussen zijn sixpack en mijn bevroren pizza. Dankjewel. Fijne avond.…

Elke namiddag zie ik hem thuiskomen. Gebogen gestalte. Klikt het fietsslot dicht. Ik spring van de vensterbank, trippel blij naar de deur, hoor zijn stap op de trap. De deur gaat open. Ik gelijk op mijn rugje. Kroelende vingers onder mijn kinnetje. Dan veegt zijn voet mij ruw zijwaarts. Kan ik wel gaan prakkiseren waarom, maar al vergeten…

Aan de overkant van het Torentje, daar gebeurt altijd iets: of zijn er twee stoelen of staat er – geparkeerd – alleen maar één fiets Twee lege stoelen in stil gesprek tegenover elkaar Ooit zaten er twee mensen op Tijdens hun avondwandelingen langs een rij straatlantaren haalden twee schaduwen hen herhaaldelijk in Héél benauwd…

Een nieuwbakken hulp-Kerstman uit de Jordaan zit op zijn slee te twijfelen of hij nog door zal gaan, een ijzige kou doet, via zijn billen, zijn hele lijf hartgrondig rillen, hij had toch beter zijn thermo-ondergoed aangedaan ...…

Is dat zo? vraag ik u af. Jazeker - ik vraag het en vraag het u tegelijkertijd. Ik gooi dit hete hangijzer vast in de groep, om u zelf ook die vraag te laten stellen, snapt u wel? Als ware het een boemerang. Misschien wat pijnlijk en confronterend, zo in aanloop naar het feest van het licht en de vrede in 's mensen harten, maar wees gerust.…

Geselecteerd zijn PLEURPOTLOOD en VERKLEEDDATE, tevens FISCUSWERPEN, HOOGBEHAARD en PLEEGPLANEET, ook SLUITSPIERSONNET, dat is een reeks winden, en men blijkt APPLAUDINEREN zeer leuk te vinden, een staande ovatie voor wie zijn bord helemaal leeg eet ...…

Zij hield van graanrepen. Zonder of met veel fruit maakte haar niet veel uit. Ik heb nooit begrepen wat ze daar fijn aan vond: graanrepen in haar mond.…